Geef een cadeau - ontvang een cadeau

Door Sjoukje wordt een leuke actie georganiseerd. Steeds wil ik erover schrijven, maar het kwam er niet van...

Morgen is de laatste dag om je in te schrijven dus alsnog nog even een kort bericht :)...

Als je - om welke reden dan ook - zelden of nooit een cadeautje krijgt, kun je je nu opgeven om een cadeautje te krijgen. Voor jezelf, je partner, je kind(eren), enz. En het mooie: Het is kosteloos :).

Maar als je liever iets wilt geven, kun je ook bij de actie terecht. Je mag een cadeautje zelf maken, zelf kopen met een waarde van zo'n 10 euro. Je wordt gekoppeld door Sjoukje, zij regelt dat je adresgegevens ontvangt en vertelt je voor welke leeftijd je een cadeau mag samen stellen :). Dit kan een boodschappenbon zijn (scheelt verzendkosten), maar mag ook een heel pakket zijn.

Wanneer je én geen cadeau kunt kopen én geen cadeau kunt maken én ook geen cadeau hoeft te ontvangen, kun je alsnog deelnemen aan de actie. Namelijk door geld te storten :)! Van dat geld worden dan weer cadeaus gekocht voor anderen.

Kijk eens op Sjoukjes website voor alle informatie!

Zelf doe ik ook mee met de actie door een cadeau te geven. Christilène en Jochanan komen niks tekort en afgelopen jaar heb ik een keer voor mezelf een cadeautje gekocht van een boekenbon, nl. het boek van Gera: Op Orde. Oja en ik heb nog 2 boeken gekregen voor m'n verjaardag, nl. Brood uit eigen oven en Meer brood uit eigen oven. We vieren zelf geen Sinterklaas en Kerstfeest met cadeautjes. Van de kerk en school krijgt Christilène wel een boekje, dus we gaan in de kerstvakantie heerlijk genieten. Weet je hoe dat er hier uit ziet? Samen op de bank, onder een plaid, lekker voorlezen. En als Jochanan in de box zit een kaarsje aan op tafel. Vooral dat laatste is he-le-maal geweldig natuurlijk...

Doe jij ook mee :)?

Simpele soepstengels - of kindersoepstengels

Toen we een nachtje weg gingen samen, deden we voor m'n grootouders even wat boodschappen. Mijn oog viel op wel hele speciale soepstengels... Van de overbekende hondjes... Overigens, dat ze populair waren wist ik wel, maar toen ik op bol.com het even intypte, schrok ik toen ik bijna 500 resultaten zag... Van spelletjes in alle soorten en maten tot (sprekende) knuffels, van puzzels en boekjes tot kleurtjes en krijtjes... Wat onvoorstelbaar dat daar schijnbaar zo'n grote afzetmarkt voor is. Aan mij hebben ze hierin weinig, maar dat wist je al ;)...

Terug naar de (kinder)soepstengels: Niets mis mee. Toch koop ik ze niet... Waarom niet? Dat leg ik je uit :)...

Allereerst wordt er van alles aan gedaan om jou dit te laten kopen, o.a.:
1. Het ligt op grijphoogte voor kids (nl. helemaal onderin het schap)
2. Het heeft een aantrekkelijke verpakking (mooie hondjes erop, je snapt het wel)
3. Bordje erbij 'NIEUW'
4. En natuurlijk de leus 'Minder zout*' - doet het vaak ook goed...

De soepstengels die ik altijd koop: 0,41

De soepstengels van de hondjes van 1,69.... 

Voor 5 gram minder inhoud, betaal je ruim 4x zoveel... En waarom zou ik dit moeten kopen?

1. Er zit minder zout in. Per 100 gram zit er in de soepstengels die ik koop 2 gram. Bij de andere 0,7.

2. Er zit meer suiker in. Bij de kindersoepstengels zit per 100 gram bijna 4 gram suiker, terwijl in de goedkope soepstengels 2 gram zit. Dit extra zoete smaakje zal kinderen vast bevallen (maar mij niet en daarom koop ik ze dus niet).

3. Ze zijn duurder (en brengen mogelijk meer geld binnen, dat zal ik natuurlijk nooit weten)...

Om die reden koop ik al sinds Jochanan tussendoortjes krijgt, geen biscuitjes meer. Daar zit al snel rond de 20 gram suiker per 100 gram in. Vaak zit erin de biscuit minder suiker, maar een stuk meer vet en suiker en om die reden gaat mijn voorkeur uit naar soepstengels (of fruit natuurlijk, dat eten we meestal tussendoor, maar soepstengels is dan een extraatje).

Maargoed, stel: Jouw kind is dol op 1 van de kinderhelden en jij denkt liever aan je portemonnee... Tsja, dat gaat lastig samen, dus op de valreep een tip:

Bewaar je goedkope doos als de stengels op zijn. Beplak het met gekleurd papier, leuke folder, je bruine papier van broodmeel, o.i.d. Desnoods print je een kleurplaat van je favoriet en plak je deze erop. Vanaf nu koop je de goedkoopste stengels en bij thuiskomst hengel je het zakje met stengels over in je goedkope gepimpte doos. Probleem opgelost en het scheelt aanzienlijk in je portemonnee...

Wat geef jij je kids (buiten groente/fruit) als tussendoortje? Ben je gevoelig voor de marketingcampagnes? Ben je bereid ervoor te betalen?

Iets heel anders: Lees ook mijn blog die ik net schreef nog even. Die is nog geldig t/m morgen. Je kunt je opgeven voor een actie om een cadeau te ontvangen of te geven via de website van Sjoukje. De actie loopt t/m 15 november.

Voorraadpotten - hoe houd je overzicht en orde?

Het zal voor niemand een verrassing zijn dat ik mijn voorraad op peil probeer te houden. De ene week koop ik het 1, de andere week het ander (niet alles tegelijk, daar heb ik te weinig budget voor).

 

Maar hoe houd je alles overzichtelijk?

 

De half aangebroken zakjes, een open pak rijst (wat net viel toen je een zak broodmeel pakte), een la vol rommeltjes, enz. Ik werd er dol van... Om die reden besloot ik het in dezelfde glazen potten te doen.

 

Iemand hoorde dat ik de potten zocht en zei 'ik heb er thuis nog 20 staan, die kun je zo krijgen'... Mooi zo :)... Ook ken ik iemand die vlak bij de glasbak woont. Op de glasbak hangt een briefje met de vraag of de grote hakpotten in de krat onder de carport gezet kunnen worden (een paar stappen verder dan de glasbak). Dame in kwestie heeft altijd genoeg potten :). Oproepje op de weggeefhoek doet ook altijd wonderen. Verder kun je eens in je omgeving navragen, er zijn genoeg mensen die potgroente eten, ondanks dat je zelf misschien geen potgroente eet. Wijzelf eten zelden potgroente, dus een verzameling van 8 potten zoals hieronder, zou zeker 3 of 4 jaar in beslag nemen ;)...

 

Kijk eens hoe mooi:

Met dank aan Carel Schutte voor de mooie foto! N.a.v. mijn interview in het Nederlands Dagblad

De stickers heb ik zelf gemaakt met de snijplotter. Ik heb voor 1 en dezelfde kleur gekozen, omdat ik het strakker vond dan zwart/wit af te wisselen. De deksels had ik nog een keer zwart willen spuiten, maar daarvoor moet ik verf kopen en tijd ergens vandaan halen, dus daar is het nog niet van gekomen...

 

Ook op weckpotten kun je stickers plakken, maar zelf heb ik geen weckpotten en de aanschaf vond ik vrij prijzig. Voor mij werken deze potten prima. Sommige artikelen, bijv. koffiebonen moeten donker bewaard worden. Maakt voor ons niet uit dat het in een doorzichtige pot zit, want het staat in een donkere kast.

 

Ik overweeg om van alles een 2e pot te maken. Nu past niet alles in de pot (bijv. kilo suiker past er net niet in). Met een 2e pot (die op mijn plank in de voorraadkast exact er bovenop past) passen alle hoeveelheden die ik koop altijd in beide potten.

 

Voordeel van de stickers erop vind ik dat je altijd dezelfde pot gebruikt voor bijv. bloem of havermout of rijst. Tussendoor was ik ze niet altijd af, maar dat doe ik 1x per zoveel tijd. Daarna moet je ze wel goed afdrogen, zodat er geen vocht in komt.

 

Steeds vul ik m'n pottenvoorraad aan :)... Al is het alleen maar om cadeautjes mee te maken, bijv. een pot vol lichtjes (leuke tip voor de feestdagen om weg te geven in deze winterse periode!) of een pot met koekjesmix (of met kruidkoekmix, enz.)

 

Hoe hebben/houden jullie je voorraad op orde? Koop je per maand alles tegelijk in? Of koop je per week wat je nodig hebt?

 

Mocht je ook interesse hebben in de stickers, mail gerust (adjemusic@gmail.com)

 De opbrengst hiervan is ten bate van onze kerk :)! Prijs van de stickers zoals afgebeeld is 4 woorden voor 3 euro excl. verzendkosten (met uitzondering van 'zelfrijzend bakmeel', die telt als 2 woorden). Combineer het gerust met de lopende kaartenactie!

 

En voor de duidelijkheid: De opbrengst vanuit de link van bol.com en mijn Marktplaatsshop gaat naar onze eigen spaarrekening. Om die reden zet ik de stickers niet tussen mijn eigen marktplaatsaanbiedingen om zo verwarring te voorkomen.

Leven met een nieuw budget - deel 3

Na deel 1 en deel 2 van de serie 'Leven met een nieuw budget' volgt vandaag deel 3. Lees mee met het verhaal van de Nederlandse Inge die nu in de US woont :)...

1. Stel jezelf (evt. je gezinssamenstelling, evt. huisdieren) even voor.
Mijn naam is Inge. Geboren en getogen in Nederland, maar ik woon in de US. Ik heb een latrelatie en heb 2 kinderen die op dit moment niet meer thuis wonen. Ik werk 40 uur per week.

2. Wat was (ongeveer) je ‘oude’ weekbudget?
Tot zo’n 2 jaar geleden had ik niet eens een weekbudget. Ik was getrouwd en er was genoeg inkomen om alles wat we wilden kopen aan boodschappen te kunnen kopen zonder concessies te doen. Ik denk dat ik tussen de €150 en €200 gemiddeld aan boodschappen besteedde per week. Ook kleding en spullen werden gewoon gekocht als het nodig was. En vooral ook als het niet nodig was, gewoon omdat het kon.

3. Welke uitgaven vielen onder dit weekbudget?
Er was niet echt een weekbudget, maar ik denk dan voornamelijk aan boodschappen. We kochten gewoon wat we wilden en ik heb nooit hoeven bezuinigen. Er was altijd veel luxe en ik vond het erg leuk om mensen te vragen voor het eten. In het weekend kwamen er regelmatig uitgebreide maaltijden met wijn en lekkere hapjes op tafel.

4. Wanneer ben je gestart met je nieuwe budget?
Zo’n 2 jaar geleden.

5. Waarom ben je gestart met je nieuwe budget?
Ik ben in die tijd gescheiden en dat was wel meteen het eind van het onbeperkte budget. Ineens moest ik in mijn eentje voor ons drieën zorgen en met 2 tieners die best veel eten en het goed gewend zijn, was dat best moeilijk.

6. Hoeveel euro heb je nu te besteden per week?
Vanaf dat moment had ik een totaalbudget van €340 per maand na aftrek van de vaste lasten. Ik probeerde daarvan voor €42 per week boodschappen te doen. De €170 die overbleef was voor benzine, auto onderhoud, reparaties, kleding, etc.

7. Welke uitgaven vallen nu onder dit weekbudget of is dat hetzelfde gebleven?

Van €42 per week kon ik met de boodschappen echt geen luxe meer permitteren.

Vaak kocht ik alleen het hoognodige en probeerde ik zoveel mogelijk aanbiedingen te kopen, of in het groot in te slaan. Voor vlees keek ik vaak in het schap waar het vlees was afgeprijsd vanwege houdbaarheidsdatum. Ik was ineens een echte koopjesjager. Ik ging ook “meal preppen”, wat neerkwam om op zondag meerdere maaltijden tegelijk te maken, zodat ik kon besparen door in groot in te slaan en dingen meteen te verwerken waardoor afval beperkt werd.

8. Kon je je voorbereiden op de overgang van oud naar nieuw budget?
Ik heb zelf de keuze gemaakt om te scheiden, dus ik wist dat een heel ander financieel plaatje daarvan het gevolg was. Maar de omschakeling ging wel van de ene op de andere dag en het woord budgetteren was ik al lange tijd niet tegengekomen in mijn leven.

9. Viel de overgang je mee of tegen?
Ik had alle vertrouwen in mezelf dat ik het wel zou gaan redden met mijn nieuwe budget, maar ik heb echt moeten leren om zuinig te leven. Ik had ook in mijn hoofd dat ik met een fulltime baan toch echt wel mijn gezin kon onderhouden. Ik werkte toch hard? En ik verdiende het driedubbele van het vastgestelde minimum uurloon, dus dat moest mij zeker gaan lukken.

10. Waar ben je tegenaan gelopen?
Het leven in het deel van de US waar ik woon, is vergeleken met Nederland best duur. Er zijn geen toeslagen of potjes voor alleenstaande ouders, geen kinderbijslag en ik kreeg geen alimentatie. Kinderen gaan hier naar de school die is aangewezen voor de wijk waar je woont. Ik moest dus in een bepaalde omgeving blijven zodat mijn jongste naar dezelfde school kon blijven gaan. Dit betekende meer woonlasten dan goed was voor mijn inkomen. Ik betaalde ruim €256 aan medische verzekeringspremie per maand voor ons drieën, maar we konden niet naar de huisarts omdat het eigen risico per persoon zo’n €5100 was. En elk bezoek aan de huisarts kostte sowieso al €21 eigen bijdrage. Ik snapte ineens ook waarom er hier zoveel medicijnen en middeltjes “over the counter” verkrijgbaar zijn.

Ik werkte 40 uur per week, maar leefde in principe in armoede.

Ik vond het frustrerend dat ik met 40 uur werken in een baan als een professional nog niet eens genoeg geld verdiende voor de basisbehoeften.

11. Hoe reageerde je omgeving/evt. andere gezinsleden op jouw/jullie nieuwe budget?
Ik vond het vooral voor de kinderen heel rot, want er was gewoon geen geld voor posten als zakgeld of een mobiele telefoon. Voor kleding hadden ze ook weinig keuze. Als ik 2 shirts kon kopen voor €10, dan mochten ze niet dat ene shirt wat ze mooi vonden wat €12 kostte. Ik was met de boodschappen wel creatief genoeg zodat we af en toe een zak chips of wat lekkers in huis konden halen. Gelukkig snapten mijn kinderen de situatie, maar dat wil niet zeggen dat ze het leuk vonden. Ook ons sociale leven ging er op achteruit, want er was nooit geld om met anderen ergens heen te gaan. Zelfs mensen thuis uitnodigen deed ik niet meer, want dat kostte dan ook extra geld. Natuurlijk hoeft er niet altijd een koekje bij de koffie en kun je fris drinken in plaats van wijn, maar de mensen waar ik mee omging, hadden het allemaal veel beter dan ik en waren ook van mij niet gewend dat ik ze niet eens een koekje zou aanbieden of dat ik geen geld had voor een fles wijn. En, eerlijk is eerlijk, ik wilde die dingen ook zoveel mogelijk verborgen houden voor de buitenwereld.

12. Wat is het verschil per jaar door dit nieuwe budget een jaar zo te houden?
Uiteindelijk word je steeds creatiever in je budget. Ik leerde hoe ik goedkoop boodschappen kon doen. Via online websites kocht ik soms een aanbieding, zodat we weer eens naar de bioscoop konden of uit eten. Ik kan geen bedragen noemen, maar door dingen als coupons, goedkopere producten kopen, en budgetteren leerde ik wel om steeds verder mijn geld te “stretchen”. Ook kon ik na een jaar dingen als energie/gas/water/benzine verbruik beter inschatten en kon ik op zoek naar goedkopere opties.

13. Wat zou je anderen adviseren die willen/moeten gaan leven met een lager budget?

Laat het je niet overkomen, maar onderneem zelf actie.

Daarmee bedoel ik dat je je bewust moet worden van je lagere inkomen en dat je dus je uitgavenpatroon echt direct aan moet passen, zodat je niet de kans loopt dat je schulden moet gaan maken omdat je niet uitkomt met je geld. Ik heb meteen vanaf de eerste dag een overzicht voor mezelf gemaakt van mijn inkomen en mijn vaste lasten. Daardoor wist ik wat ik te besteden had aan variabele posten zoals boodschappen en benzine. Probeer echt binnen dat budget te leven.
Zoek naar goedkopere alternatieven voor bepaalde producten als je merkvast bent en denk vooruit. Als je weet dat de winter weer aanbreekt en je kind heeft kleding nodig, neem dan de tijd om online en in winkels prijzen te vergelijken. Maak een lijstje met dingen die je echt nodig gaat hebben en koop iets als het in een aanbieding is. Dat voorkomt dat bij de eerste koude dag je kind niks heeft om aan te trekken en jij met spoed 3 broeken moet kopen die eigenlijk niet binnen je budget passen.
NB: Inmiddels ben ik van baan veranderd, omdat er uiteindelijk iets aan mijn financiële situatie moest gebeuren. Niet lang daarna zijn mijn kinderen uit huis gegaan. De ene om te studeren, de ander om bij zijn vader te gaan wonen. Op dit moment ben ik dus 'empty nester' en ben ik opnieuw mijn budget aan het vaststellen. Deze keer is dat gelukkig de plus kant op.

14. Dankjewel voor het invullen van de vragenlijst!
Graag gedaan!

Wat een eerlijk verhaal! Heftig wat je noemt over je sociale leven... Dat zou ik het zwaarste vinden denk ik. Om die reden hebben we onze challenge behapbaar gehouden en het ruim gehouden met 50 euro. Ik zou het vreselijk vinden om de gastvrijheid eronder te moeten laten lijden. Maar ik begrijp dat het een totaal ander verhaal wordt wanneer je geen keuze hebt :(... Heftig zeg! Dankjewel voor je blog!

Hoe ervaren jullie die worsteling voor wat betreft gastvrij zijn richting familie/vrienden/kennissen? Is jouw omgeving op de hoogte van je lagere budget? Hoe reageren ze?

Mijlpaal...

Waarom ben ik begonnen met bloggen?

Het was een stok achter de deur bij de start van m'n nieuwe uitdaging voor 2017, nl. leven van 50 euro per week met ons gezin...

Mijn doel was om anderen te inspireren. Het leek me leuk om eind van het jaar 1000 pageviews te hebben, zodat ik niet alleen voor mezelf zou schrijven. 

Al snel bleek dat ik in januari al ruim 4.000 pageviews had en dat groeide iedere maand (met een dip in de zomervakantie) tot afgelopen oktober een ruime 175.000 pageviews! 

Die 1000 passeerde ik dus begin januari, de 10.000 in februari, de 100.000 in april en gisteren dus 1.000.000 pageviews!! Huh? In ruim 10 maanden tijd meer dan een miljoen pageviews?! Ik ben er nog steeds beduusd van... 

Bijna 250 volgers op m'n blog, ruim 1500 likes op Facebook, ruim 1700 volgers op Facebook en per week bereik ik middels m'n FB-pagina nu zo'n 25.000 mensen... 

Hoe kan dit? Er zijn al tig bespaarblogs, veel blogs met persoonlijke (budget)verhalen, enz, enz. 

Misschien komt het doordat steeds meer mensen horen over m'n blog. Ik heb inmiddels al diverse interviews gegeven en vind het leuk om anderen hierdoor te inspireren. Ook bekenden die nog niet wisten dat ik een blog had en zich ervoor interesseren lezen vanaf dat moment mee, enz. 

Op de dag of dagen na het interview merk ik niet veel verschil in pageviews, dus het is niet zo dat de mensen alleen via kranten op m'n blog terecht komen. 

Ook via Facebook komen mensen op m'n blog terecht. Of via anderen die een blog van mij hebben gedeeld of gelezen. Of via een lezing. Of via ..........? Tsja, noem maar op... 

Maargoed, wat nu dan? Nou, niks eigenlijk ;). Ik vond het leuk om een keer te melden en vanaf nu vermoei ik niemand meer met pageviews, omdat het me eigenlijk weinig interesseert ;)... Het maakt me niet uit of er veel of weinig mensen komen. Ik heb geen commercieel of ander belang bij een grote hoeveelheid bloglezers. Ik vind het wél leuk om anderen te inspireren en ik vind het van me af tetteren geweldig om te doen ;)... Het zal niemand verbazen (als je al langere tijd meeleest) dat ik een geweldige kwebbel ben en zo heb ik dus mooi ruimte om te kwebbelen schrijven...

Zijn er dingen waar ik tegenaan loop qua bloggen? Ja, met name de tijd. Althans, het gebrek daaraan. Ik krijg dagelijks reacties, mailtjes, chatberichten op Facebook, aanvragen, enz. waar ik niet op kan reageren, omdat het teveel is. Een berichtje zakt al snel naar plaats zoveel waarna ik er niet meer aan toekom. Ik heb meerdere keren tot vroeg in de morgen mails en chats zitten beantwoorden met persoonlijke vragen, maar het lukt me gewoon niet meer. Dat vind ik echt hét nadeel van de grootte van m'n blog nu. Ik zou het liefst op iedere vraag/iedere reactie reageren. Gewoon, omdat ik het leuk vind om contact te hebben met jullie als lezers. Ik lees wel alles, maar reageren kost teveel tijd, dus om die reden blijft een deel onbeantwoord...

Daarnaast vind ik het soms best lastig wanneer mensen lelijk doen. Ik krijg soms nare reacties, vervelende toontjes, jaloerse berichten en e-mailtjes die ik na een paar regels lezen meteen delete. 

Op geen enkele manier wil ik iemand kwetsen, is nooit m'n intentie geweest. Haal uit m'n blog waar je wél iets mee kunt (i.p.v. afgeven op wat je niks vindt). Zelf sta ik positief in het leven en voel me dankbaar voor wat ik wél heb.

Voor nu ga ik lekker verder met waar ik gebleven was: Bloggen ;)...

Zoals ik in deze eerdere blog aangaf, ga ik vanaf nu af en toe een (affiliate) link plaatsen van bol.com om zo mijn tijd in een paar euro per maand 'betaald' te zien. Ook ben ik bezig met m'n blog wat te updaten. Rechtsbovenin staan nu de links naar zowel mijn Marktplaats-shop als ook naar bol.com (van iedere bestelling die gedaan wordt middels die link krijg ik dus een klein percentage, wat mij weer helpt met extra sparen :)). Ik heb nog wat meer plannen, nl. meer pagina's maken met daarin een verzameling links naar bijv. m'n recepten, m'n recycleer-projecten, enz. Dat kost echter tijd... Om die reden lukt het me ook nog niet om echt even Pinterest op te starten. Ik ben al begonnen (en te volgen via Aad Actief), maar er staat nog droevig weinig op...

Ook liggen er nog wat aanvragen voor een interview, een lezing, een workshop en wat blog-ideeën die ik nog uit moet werken... Kortom; genoeg te doen...

Recent kreeg ik de vraag of ik ook weleens 'nee' zeg... Ja, ik zeg ook weleens 'nee'. Of ik zeg niet meteen 'ja', maar vraag om 'meer informatie', omdat ik eerst wil weten waar ik ja op zeg... Ik ben inmiddels door 3 TV-programma's benaderd, waarvan ik 1 meteen heb afgezegd en 2 heb gevraagd om 'meer informatie'. Nooit meer iets van gehoord, dus wie weet komt het nog...

En iemand zei: Is vloggen niks voor je? Nou, nee, ook niet... Ik vind bloggen leuk, interviews zijn prima te doen, maar diep in m'n hart vind ik draaiende camera's maar niks... Lezing geven, workshop houden, allemaal prima, maar camera's heb ik weinig mee... Als je zelf filmpjes maakt, kun je natuurlijk zelf kijken hoe je het maakt, wat je er wel/niet in zet, enz. En dat kost dan weer veel tijd. Maar als anderen je filmen, ben je afhankelijk van hun interpretatie en van een dag filmen blijven er dan een paar minuten zendtijd over... Van tevoren is kijken vaak niet mogelijk, terwijl ik m'n interview-teksten wel vooraf kan lezen... Kortom, voor mij nog teveel nadelen om enthousiast 'JA!' te roepen als ik benaderd word door die dingen ;)...

Je weet hoe dat gaat; wat niet is, kan nog komen :P... Misschien ga ik eind dit jaar wel een nieuwe challenge met mezelf aan ;)...

Wat is jouw mijlpaal? Mag werkelijk àlles zijn ;)... Budget, bloggen, noem maar op...

#slechtvoordeecomonie

Het is meer dan duidelijk, dus na veroordeling mag iedereen het weten... Ik ben #slechtvoordeeconomie :(... Lees vanaf nu maar niet meer verder mee met m'n blog, want je kunt maar zo door mij beïnvloed worden... Met de teloorgang van de economie ten gevolge...

Toen ik gisteren in een bliksemflits in de avond net voor sluitingstijd wat boodschappen deed, hoorde ik op de radio (eveneens in een flits) dat er een pilot start met het bezorgen van folders. Dit gaat alleen nog gebeuren in Amsterdam wanneer je een Ja/Ja-sticker hebt... Een folder-maker-drukkerij-meneer (sorry, even geen idee hoe die man ook alweer heette) kwam aan het woord. Uiteraard was hij niet blij met die beslissing. En dat snap ik. En de folderbezorgers zijn er ook niet blij mee. Dat snap ik ook. En de winkeliers balen er ook van. Ook volledig helder. Er was gebleken uit onderzoeken dat 30-40% van de klanten naar de winkel komt n.a.v. de folders (!)

Aan ieder verhaal zitten 2 kanten, zo ook aan dit verhaal. De gemeente wil dit graag, want dan is er minder afval. Milieu-voorstanders zijn ook blij, minder afval. Tropisch-regenwoud-beschermers, bijzonder happy, minder bomenkap voor het papier. 

En ik?

Ik heb een nee-nee-sticker op de voordeur

Ik ga niet naar de winkels als ik niks nodig heb

Ik koop in de winkel alleen hetgeen ik nodig heb en laat me niet verleiden door kortingsstickers/acties/enz. (tenminste, niet buiten budget, binnen budget mag ik alle keuzes van mezelf maken)

En verder ben ik ook #slechtvoordeeconomie...

Voor de glazenwasser:
Sorry, we zemen zelf de ramen (ja, ook boven)

Voor de container-schoonmaakdienst: 

Die maken we zelf schoon, helaas

Voor de folderbezorgers:

Vervelend, maar we hebben een nee-nee-sticker, dus onze deur mag je voorbij lopen

De taxichauffeur/bus/trein/metro:

We hebben een eigen fiets en een auto, we maken dus geen gebruik van uw dienst, spijtig!

Schilders/behangers:

Ook dat doen we zelf, hopelijk kunt u bij anderen terecht voor uw boterham

Onderhoud van de rookmelders:

Het spijt me dat we zelf de batterijen kunnen vervangen.

Kleding-reparateurs:

M'n naaimachine loopt als een zonnetje en altijd probeer ik het eerst zelf (behalve ritsen...)

Hoveniers:

Onze tuin schoffelen we zelf (en soms ook niet, dan ziet het eruit als een oerwoud, maar dat vinden we niet dramatisch)

Nagelstyliste/schoonheidsspecialiste: 

Hmm, om eerlijk te zijn heb ik er helemaal niks mee. Ook toen ik 3 of 4x zoveel uitgaf aan boodschappen, kocht ik geen make-up. Ik draag het nooit en heb niks met zo'n behandeling...

Kapster: 

Een felle tegenstander beet me toe dat 'ze er niet voor niets voor hadden geleerd'. Tsja, lastig, maar sinds dit jaar knip ik toch echt zelf hier in huis. En zelf werd ik gratis geknipt vanwege de donatie...

Voor de pizzabezorger/afhaalchinees/snackbar:

We maken zelf pizza, bakken zelf frietjes en koken de rest van de tijd zelf.

Huishoudelijke hulp:

Liefst had ik u aan een baan geholpen (extra handen zijn altijd welkom), maar om eerlijk te zijn heb ik nu andere prioriteiten om m'n geld aan uit te geven. Bovenop de boekenkast stof ik volgende week wel weer... En anders de week erna... Of die week daarna...........

Bakker:

Het brood van u vind ik prima smaken. Enige nadeel dat er toevoegingen in zitten die ik zelf niet nodig vind. En; als ik het zelf bak vinden we het lekkerder, gezonder en voedzamer. Oja, bijkomstig voordeel: Het is ook nog goedkoper...

Cadeau-shop:

Zelf ben ik dol op cadeautjes maken. Om die reden heeft u me al even niet gezien in uw shop.

Kledingwinkel:

We houden van leuke kleding, maar i.v.m. m'n budget moest 'de hand op de knip'... Zodoende kochten we dit jaar voor mijzelf en de kinderen geen nieuwe kleding. We proberen zo grondstoffen opnieuw te gebruiken...

......................................

Enz, enz....

Zo kan ik nog wel even doorgaan... Misschien zijn we te handig, te zelfredzaam, te creatief, maar zeker weten zijn we dus #slechtvoordeeconomie.

Alleen, ik schreef net: Aan ieder verhaal zitten 2 kanten...

Nu de andere kant... 

Ik ben ook best goed voor de economie :)... 

Ik werk als vrijwilligster (alleen al qua blog-uren zijn dat aardig wat werkweken op jaarbasis)... Daarnaast doe ik weleens wat voor school, bijv. laatst Kinderboekenweek-hoek helpen inrichten en geholpen bij de Herfstwandeling. Of voor de kerk, zoals nu het maken van de pittenzakken of het helpen bij de kaartenactie (klik even hier om de blog van gisteren te lezen over deze actie. Jullie mogen ook profiteren van de aanbieding :)).

Ik doe m'n uiterste best om geen schuld op te bouwen en daar werken we hard voor (zowel om inkomsten te ontvangen als ook door weinig uit te geven en goed op te letten)

We proberen zoveel als mogelijk is opzij te zetten voor eventuele studies van de kinderen (ondanks dat het ver weg lijkt, willen we hiervoor sparen. Als het lukt, hoeft niemand geld te lenen aan onze kinderen voor hun studie)

De hypotheek betalen we maandelijks keurig op tijd (evenals alle andere vaste lasten). Of is dat juist niet goed voor de economie? Die incassobureaus en deurwaarderskantoren moeten toch ergens van bestaan... Hmm, van mij zullen ze niet rijk worden, dat is duidelijk...

Ik probeer een stuk minder afval te vergaren, waardoor er minder verbrand hoeft te worden. Ook dit kan juist een keerzijde hebben: Daardoor is er nog minder werkgelegenheid bij de verbrandingsoven...

Je merkt al, zo eenvoudig als het soms 'geroepen' wordt in de media, is het niet altijd. Het ligt een stuk complexer...

Ik geef/gaf geld uit in de:

- Naaimachinewinkel (de kleermaker repareerde m'n verstelgoed, nu heeft de naaimachinewinkel mijn investering gekregen)

- Stoffenzaak (voorheen kreeg de cadeaushop m'n geld voor een kant-en-klaar-cadeau, nu maak ik het zelf)

- Kringloopwinkel (voorheen kocht ik nooit iets hier, maar nu geef ik dus hier m'n geld uit)

- Molen (voor m'n broodmeel) Dus de bakker krijgt 'niets' meer van mij, maar nu krijgt de molen mijn deel.

Mijn oma zegt altijd: 'Je kunt je geld maar 1 keer uitgeven!' En dat is een waarheid als een koe. Dat geldt voor als je veel te besteden hebt. Dat geldt ook als je van een minimum moet rondkomen. Ieder maakt keuzes in het leven, wij dus ook. 

Liefst proberen we te leven zonder leningen (op de hypotheekschuld na), gaan we niet op vakantie omdat onze kinderen nog blij worden van het maken van 'gratis herinneringen' en sparen we dat geld voor de extra aflossing van de hypotheek om zo het hele jaar profijt te hebben van een verlaging van het maandbedrag. 

Kortom: Ik probeer een beetje op de lange termijn te denken, maar wel met een schuin oog in mijn portemonnee. Ik kan niet de hele wereld verbeteren in m'n eentje en ik kan niet alles tegelijk. Ik wil én minder afval én minder gebruik van grondstoffen, dus kies ik liever voor 2ehands. Maar daarmee zorg ik niet voor brood op de plank bij de kledingwinkels. 

Ik wil én sparen voor de (studies van de) kinderen én aflossing van de hypotheek, maar ik wil ook geld uitgeven aan ................ Vul maar in...

Voor nu probeer ik maar te leven met de gedachte dat ik dan maar #slechtvoordeeconomie ben, maar ondertussen mezelf aan het werk houd en nog van de straat ook ;)... Hmm, misschien is dat zo gek nog niet en ben ik toch best goed voor de economie (al is het maar qua financiële opvoeding van mezelf :))...

Maar: Alle gekheid op een stokje - Ik vind het best lastig soms een balans te vinden in alle bovengenoemde meningen en argumenten...

En jij? Ben jij #slechtvoordeeconomie? Of juist goed?

Overigens betalen we als modale eenverdieners 5 tot 6x zoveel belasting als tweeverdieners, dus wellicht dat we toch nog een #melkkoe zijn voor de economie...