Pagina's

donderdag 13 december 2018

Minder voedselverspilling of minder afval?

Het is alweer even geleden, maar ik loop hier vaker tegenaan met boodschappen doen. Ik koop altijd Jonagold appels (los). Ik zag echter een stuk of 7 van deze pakjes liggen in het schap erboven. Alles met een houdbaarheid tot de dag dat ik in de avond boodschappen deed een half uur voor sluitingstijd. Ik zou 8 appels kopen, maar zag deze pakjes. In verhouding kwam ik een fractie goedkoper uit dan de losse appels, maar ik nam in ruil daarvoor wel een hoop extra plastic mee, terwijl appels juist gemakkelijk los verkrijgbaar zijn.

Tsja, die appels zouden hoogstwaarschijnlijk daarna wel in de container belanden. Wat kies je dan?

Ik besloot 3 pakjes te 'redden'. Plastic thuis bij het plastic, kartonnen doosje bij het oud papier en de appels waren nog heerlijk. Prima houdbaar in de koelkast, geen idee wie verzonnen heeft om daar een datum op te zetten... Ieder kan toch zien wanneer het tijd is om het op te eten...?


Volledig zero-waste boodschappen doen lukt mij niet en nu al helemaal niet. Ik doe zelf lang niet altijd boodschappen meer, ik ben tijdelijk over op wegwerpluiers en ben al lang dankbaar dat ik nog wekelijks broden kan bakken. Ook kies ik nu geregeld voor gesneden groenten in een plastic zak, zodat ik zonder al teveel inspanning een gezonde maaltijd op tafel zet, omdat ik m'n handen meer dan vol heb aan alles hier thuis en al blij ben dat ik m'n huishouden draaiend kan houden...

W.b. de kortingsstickers ben ik wel nuchter; ik koop geen producten die ik normaal nooit koop omdat we het bijvoorbeeld niet lusten, niet gebruiken, o.i.d. Ik wil eens een keer een toetje kopen met een sticker, maar dat is dan ook echt de enige 'uitspatting'. Appels had ik echter toch nodig, maar ik had het er nog met Peter over. Wat kies je dan? Minder afval, dus de losse appels? Met het risico dat de anderen worden weggegooid. Of koop je de pakjes met korting en doe je het afval gescheiden in de bakken thuis? 

Wat kies jij in zulke gevallen?

woensdag 12 december 2018

Recycleren - badset poppen cadeautip!

Toen Christilène laatst in een week tijd weer met 2 uitnodigingskaartjes thuiskwam, bedacht ik even wat ik kon maken voor de dametjes. Ik dacht aan een mapje/verschoonmatje met een handdoek/washandjes voor het badderen van de poppen. 

Ik had een superleuk nieuw rose stofje gekregen met vogeltjes erop. Hier en daar was in geknipt, maar er bleven mooie stukken over, dus meteen dacht ik aan dat stofje voor het mapje.

Een lichtrose handdoek die slechts een enkele keer was gebruikt en nog vrijwel nieuw in mijn stoffenbak zat voor het ene meisje en 2 witte nieuwe gastendoekjes voor het andere meisje. 

Ik belde eerst de moeders of ze zoiets leuk zouden vinden of dat ze het misschien al hadden. Beide moeders waren enthousiast, want de meiden bleken echte poppenmoeders te zijn. Zodoende kwam er dus een verschoonmatje met een mini-handdoek en 2 kleine washandjes. 

Even van alles bij elkaar leggen om te kijken wat het wordt en hoe ik het kan combineren:

De washandjes zijn ongeveer een cm of 7 hoog en 5 cm breed denk ik. Ik heb er gewoon een stukje biaisband dubbel tussen genaaid als 'lusje'. Fleurt meteen de boel een beetje op:

Op de ene had ik wel een applicatie gedaan, op de andere niet. Je kunt daarmee natuurlijk eindeloos variëren. Ik stik altijd 1x kort op de kant gewoon met een lange stiksteek, daarna zet ik er een fijne zigzag overheen. Ik fixeer dus niks en gebruik ook geen vlieseline ofzo. 

En hier de witte variant:

Door het op te vouwen en de ene flap over de andere te laten vallen heb je een mapje:

Een iets smaller flapje omdat het gastendoekje niet groter was. Zoals je ziet is het geen probleem:


De cadeautjes vielen erg in de smaak. Christilène vindt het ook echt leuk om het mee te nemen. Met een zelfgekleurde kleurplaat op het pakje is het klaar om weg te geven:

En nog een knutseltje erbij 'mam, wil je die ook inpakken?' Ik had nog een klein frummeltje cadeaupapier over, dus vooruit maar ;)... 

Ik vind dit echt heel erg leuk om te doen. Vaak zeggen mensen 'daar ben je zolang mee bezig, dat is geen besparing', maar ik doe dit niet voor die paar euro, echt puur omdat ik het leuk vind. Christilène heeft denk ik een stuk of 10 feestjes per jaar, dus als ik voor 8 feestjes een 'gratis' cadeautje maak bespaart het me 40 euro per jaar. Ik kan beter een paar uur gaan werken ;). Het is gewoon zooo leuk om te doen. En die gezichten van die blijde meisjes (Christilène vaak als eerste, die mag het als eerste zien natuurlijk) zijn voor mij veel meer waard dan 5 euro. 

Ik vraag wel altijd eerst de moeder. Sommige kinderen hebben alles al of hebben andere interesses, dan geven we gewoon iets anders, daar heb ik geen moeite mee.

Maak jij weleens zelf cadeautjes voor kinderfeestjes?

dinsdag 11 december 2018

Update - nieuw gips, rolstoel en cadeaus

Inmiddels zijn we een ruime week verder nadat Jochanan zijn scheenbeen brak. Zoals jullie merkten lag mijn blog stil. Het ging gewoon echt voor geen meter eerlijk gezegd. Ik kreeg bakken met hulp (waarvoor hartelijk dank!) maar tegelijkertijd moest ik hem veel zelf tillen en sliep hij slecht. Voor mij een zeer slechte combinatie. Ik trok het fysiek slecht, mentaal ging het gelukkig wel goed.

Donderdag op vrijdag was het 'hoogtepunt'... Hij heeft de hele nacht gekrijst, het ging echt door merg en been :(. Peter is van ellende naar beneden gegaan en heeft de halve nacht daar gezeten in de hoop dat wij wel konden slapen. Pfoe, dat was pittig om de volgende morgen uit bed te komen. Toch voor de zekerheid de huisarts gebeld. Die 'sloeg aan' op zijn gekerm op de achtergrond. Gewoon een jengelig continu 'au been...' en adviseerde nog voor het weekend terug te gaan naar het ziekenhuis. En zo geschiedde. Inmiddels had ik kinderrolstoel gehaald dinsdagmiddag, dus dat kwam goed uit. Christilène is altijd vrijdag vrij en stond te juichen toen ze mee mocht ;)...

Tussen 04:00 en 06:00 met de treinbaan spelen, wie wil dat nou niet? Ehm, papa en mama...

Natuurlijk stal hij ook daar weer de show. Zo'n klein druppie die zelf z'n rolstoel rijdt met z'n lieve teddybeer onafscheidelijk op schoot... Het gips ging eraf en hij slaakte een zucht van verlichting. De mevrouw zag het meteen: Zijn been was geslonken, dus het gips sloot niet meer aan waardoor hij erg veel pijn had gekregen. Vandaar dat die maximum dosis paracetamol geen verlichting bood, arm ventje :(...
Het goede nieuws was dat hij meteen nieuw gips kreeg, nl. alvast het slanke gips dat hij officieel maandag pas zou krijgen. Hij koos vol overgave voor het witte gips met de blauwe 'hondenpootjes' en toen hij het nieuwe gips eromheen had, was hij meteen een stuk rustiger. Hij keek tevreden van zich af en klopte eens goedmoedig op z'n 'lange been' (zo noemt hij z'n gipsbeen nu ;)).


De verpleegkundige bood aan om mee te lopen naar de auto om Jochanan erin te tillen. Ik vond het echt bezwaarlijk en zei 'erg lief van u, maar u heeft ook meer patiënten', maar ze overtuigde me 'joh, kleine moeite, over een half uur heb ik pas de volgende patiënt, dus ik kan gewoon mijn jas even pakken en dat scheelt jou weer sjouwen...' Ohh, echt superlief! Ik moest nog m'n parkeerkaartje betalen, zij wachtte even met Christilène bij Jochanan z'n rolstoel. Ze kwebbelden er gezellig op los en in de stromende regen liep ze met me mee naar de auto. Ze tilde Jochanan erin, 'kom, laat mij die rolstoel er ook in tillen, nu ben ik er toch, dat ding is ook zwaar...' en we namen afscheid.

Serieus; dit soort kleine gebaren zijn echt GOUD waard! Heel erg lief. Peter was inmiddels weer thuis van z'n werk en kon hem weer eruit tillen. Jochanan ging heerlijk zitten spelen. 2 vermoeide oogjes van z'n slapeloze nacht en alle inspanningen, maar we hadden ons eigen kereltje weer terug. Die vrijdagavond gingen we met de kippen op stok. Jochanan sliep maar liefst 12u achter elkaar! Wat voelde ik me dankbaar...

Het gaat echt beter gelukkig met hem. Hij is schan-da-lig verwend... In een krappe week tijd heeft hij meer cadeaus en lekkers gekregen dan op z'n 1e en 2e verjaardag bij elkaar... O.a. play-doh klei, kleurkoffer van Cars, kleurboeken, vouwblaadjes, potloden, een brandweerauto met zwaailicht en geluid, een luisterboek 'de drie wensen van Nijntje', een blokkenton met van die houten plankjes, het lijkt op Kapla, een Lief! 4-in-1-puzzel, een heleboel kruidnoten, snoep, kaarten, stickers en nog veel meer...

Lekker kleien met Christilène aan 'oma's tafeltje'... Hier past precies zijn rolstoel onder, ideaal!


Dacht ik eerst nog 'hoe houd ik hem zoet?', bleek dat uiteindelijk totaal geen issue te zijn... Hij heeft uren zitten kleuren met stiften uit z'n nieuwe kleurkoffer in een nieuw kleurboek (dat is nieuw voor hem, hij mocht tot nu toe met alleen potloden), mooie bouwsels gemaakt met de plankjes (en kilo's ervan vervoerd met z'n Duplo tractor met kar van de ene naar de andere kant en weer terug), vele meters 'ta-tuu-ta-tuu' gereden met z'n nieuwe brandweer ('mam kijk, zwaailicht!'), z'n puzzels gemaakt, het luisterboek geluisterd en dus lekker zitten snoepen van alles dat hij kreeg en vele kaarten gelezen... Het spelen ging hem goed af, ik heb daar geen kind aan gehad.

Ik ben dankbaar voor de vele hulp die we krijgen. Ik kan hem gewoon niet meenemen naar boven als ik bijv. een was ga ophangen en z'n voorzichtigheid raakt hij langzaam maar zeker kwijt. Hij klimt weer zelf op een stoel of bank, dus ik moet er echt zicht op houden. Ik kom zodoende niet verder dan de benedenverdieping, dus ik ben heel erg blij dat ik een paar keer wat uurtjes verschillende mensen krijg die even een rondje met hem wandelen in de rolstoel, op hem passen beneden zodat ik even boven een was kan vouwen, enz. Zo werd ik bijv. gistermiddag spontaan door iemand gebeld 'ik ga voor je koken, zeg maar wat je hebben wilt...' Uiteindelijk werd het een verrassingsmenu, nl. pompoensoep vooraf en een heerlijke lasagneschotel, wat een zegen! In de tijd die ik normaal besteed aan koken heb ik nu wassen opgevouwen, dan voel ik me zo'n dankbaar mens.
Verder werd Christilène gevraagd of ze woensdagmiddag bij een vriendinnetje kon spelen en kreeg ik aanbiedingen van mensen die haar wilden meenemen naar en van school, zodat ik Jochanan niet hoef te tillen en lekker thuis kan blijven. Ook kregen we nog aanbod voor oppassen, lenen van speelgoed, enz. Voor nu lijken we voorzien met de vele hulp vanuit de kerk en familie tot aan de kerstvakantie en daarna werkt Peter voornamelijk thuis, dus is het niet meer nodig. Speelgoed heeft hij nu meer dan genoeg uitdaging en nieuws en daar redt hij zich heel goed mee. Christilène mag meegenieten van al het moois en lekkers en nam 'Jochanan z'n oude been' in een plastic tas mee naar school om te laten zien in de klas ;). Ook vindt ze z'n rolstoel erg leuk en geregeld rijdt ze even een rondje...

We blijven positief, houden de moed erin en hopen dat zijn gips er voor de kerstdagen af kan... Ik zal proberen hier en daar nog wat blogs te schrijven en in te plannen, maar weet niet of het gaat lukken. Nu zijn jullie in ieder geval op de hoogte. Dank voor de vele mails, apps, pb's, kaartjes en gebed; het doet ons goed!

dinsdag 4 december 2018

Nog meer pech...

Zaterdag schreef ik enthousiast over de nieuwe kinderschoenen. Helaas heeft Jochanan voorlopig niets aan zijn schoenen :(. Zondagmiddag brak hij zijn been. Vermoedelijk door iemand omgestoten, op z'n voet gestaan o.i.d. Een ongeluk zit in een klein hoekje...

Peter is met hem naar het ziekenhuis geweest. Er was weinig te zien, maar hij kon niet lopen, kon niet op z’n voet staan/zakte door z'n been heen en krijste dan de tent bij elkaar. Toch voor zekerheid foto's maken, omdat ze het niet vertrouwden. Gelukkig maar; breuk in z'n onderbeen (scheenbeen) net boven z'n voet. In het ziekenhuis heeft hij zich kranig gedragen, hij wilde alleen niet lopen (logisch dus) maar geen traan gelaten. Ons kleine bikkeltje... Hij was erg blij met z'n troostbeer, die klemt hij vanaf het moment van krijgen tegen zich aan en die moet overal mee naartoe. Z'n been zit nu in het gips van z'n tenen tot halverwege z'n bovenbeen. De kleur koos hij zelf; DIE! (groen) en hij noemt z'n been 'het lange been...' want hij steekt wel een beetje uit voor z'n idee ;)... Alleen; hij mag niet staan of lopen op het been, gips mag niet nat worden, ow je kent die dingen wel...


We hoopten dus op nog 4 rustige weken voor de bevalling, maar dat loopt wederom anders dan gedacht... Ik heb een buggy kunnen lenen. Ik kan Jochanan nl. niet tillen, hij is echt te zwaar nu ik zoveel last heb van m'n bekken en m'n buik steeds meer ruimte inneemt... Ik zal echter wel moeten, hij kan moeilijk de hele dag in bed blijven...Dankbaar ben ik dat het 'goed' gebroken is, geen operatie nodig, het hoefde niet gezet te worden, botten stonden nog keurig op elkaar en op 1 plek.
Hier en daar krijgen we hulp en er wordt voor ons gebeden, dat doet ons echt goed. Ondanks dat hij in de nacht veel huilt en we weinig slaap hebben hopen we dat hij snel minder pijn heeft. Overdag heeft hij best veel afleiding en lijkt het beter te gaan. Hij is nogal berustend en waagt zich voor nu nog niet aan proberen te staan of lopen, daarvoor doet het te zeer denk ik.

Voor Christilène vind ik het best pittig. Ze moet opnieuw incasseren. Haar plekje en zelfs haar stoeltje in de auto zijn nu voor Jochanan, zodat er niemand tegen zijn been stoot. Al die kleine dingen moet ze even weer verwerken. Toch houdt ze zich kranig en heeft ze op school een rolletje van het gips van Jochanan mogen laten zien en gaat ze een kleurplaat voor hem kleuren. Ze duwt de buggy en helpt hem en ons zo goed ze kan. We zijn trots op haar :)....

Ook heel fijn dat het ruilpunt (Krijgdekleertjes Apeldoorn) waar ik laatst geweest ben nog babykleding had liggen. Ik piekerde me suf hoe ik dat op kon halen, maar ze bood aan het viavia bij mij te laten komen, dus ik hoef er niet meer op uit en de uitzet is volgens mij nu 'compleet'. Dankje Janneke!!

Hopelijk gaat het snel beter en krijgt hij snel loopgips. Voor nu lijkt het erop dat hij in ieder geval nog 2 weken niet mag lopen/staan, dus eens zien of we hem een beetje rustig kunnen houden. Zal straks niet meevallen als hij minder pijn heeft, maar voor nu leven we even met de dag. Nog leuke tips om te doen met een handenbinder?

zaterdag 1 december 2018

Nieuwe kinderschoenen

Voor de kinderen had ik nieuwe schoenen nodig. Vaak lopen kinderen maar heel kort op schoenen, soms amper een seizoen. Om die reden ben ik al geregeld bij de ruilwinkel of kringloopwinkel geslaagd voor (zo goed als) nieuwe schoenen, soms met het kaartje er nog aan. Dit jaar heb ik van een ruilpunt wel gratis snowboots voor beide kids, maar voor schoenen was ik nog niet geslaagd. 

Uiteindelijk was ik voor schoenen via Marktplaats (op minimaal 25 km afstand) gemiddeld ook nog rond de 25-30 euro kwijt voor merkschoenen, dus ik besloot nieuwe schoenen te kopen via internet. 

De winkelvoorraad klopte niet, dus toen ik Peter op pad stuurde voor een paar laarzen die er hadden moeten zijn volgens de website bleek het er niet te zijn. Ik mis echt de energie om tig winkels langs te gaan met de kinderen, van alles te passen, enz. 

Dus; hup, alles via internet besteld in diverse maten en laten bezorgen in de winkel. Toen met het hele gezin naar de winkel, schoenen gepast, juiste maat meegenomen en de rest van het geld kwam weer retour. 

Doordeweeks dragen de kinderen vrijwel altijd snowboots of klompen. Voor Christilène vond ik bij de kringloopwinkel nog een set donkerblauwe halfhoge laarsjes voor 3,95. Ideaal voor tussendoor en kunnen na dit seizoen weer naar de ruilwinkel of het ruilpunt. 

Niet al te beste foto's, maar voor het idee:

Jochanan:

Christilène:

Allebei cognac en royaal qua maat in de hoop dat ze tot eind van het seizoen ermee kunnen doen. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik 2x per seizoen nieuwe schoenen nodig heb voor de kids, omdat die voeten ontzettend hard groeiden... 

Dankbaar dat ze goed groeien natuurlijk hoor! En de kinderen vonden de schoenen meteen leuk die mama had uitgekozen, ook dat is ideaal aan het feit dat ze nog klein zijn...

En blij dat ze doordeweeks nooit op nette schoenen hoeven te lopen. Dit dragen we echt voor bijv. een feestje, naar de kerk, netjes, enz. Heerlijk dat ze lekker in plassen kunnen stampen, in het bos kunnen spelen, op het schoolplein kunnen kruipen, enz. zonder dat ik na een dag denk 'hellup, weer de neuzen van de schoenen stuk...'

Ben jij al geslaagd voor de (kinder-)winteroutfit?

vrijdag 30 november 2018

Terugblik...

Het was me het weekje wel... Ik moet m'n draai gewoon weer even vinden na alle commotie. Dankbaar dat ik erbij kon zijn, zowel bij het condoleren als bij de begrafenis. Wie had dat kunnen denken? Ik geef toe, ik ben nu echt op... Erg vermoeid, slecht en onrustig geslapen al 1,5 week en daardoor last van m'n lijf. Tel daar de laatste loodjes bij op en het is niet verwonderlijk ook natuurlijk...

Het is oké. De dankbaarheid overheerst dat ik erbij kon zijn, dat ik spontaan oppas aangeboden kreeg van alle kanten en dat de kinderen zich kranig hebben gehouden gedurende deze dagen, dat we heel hecht zijn als familie, dat we erg gek zijn met elkaar, dat we over de vele vele kilometers weer veilig thuis mochten komen, enz.

Voor nu gaan we weer over op gezond eten, want we hebben veel 'snel' gegeten, dus dan weten jullie het wel...

Dank voor het meeleven, de berichtjes, mails en kaartjes, het heeft ons erg goed gedaan!