Baby en 2ehands...

Al meerdere keren heb ik de vraag gekregen een blog te schrijven over de zwanger- en babyperiode en 'zo goedkoop mogelijk'...

Mijn eigen ervaringen deel ik graag met jullie! Vandaag deel 1 van 2.

Kleding:
Zoals je wellicht eerder hebt gelezen, verliepen mijn zwangerschappen niet heel voorspoedig. In m'n eerste zwangerschap heb ik alleen op bed gelegen, dus 1 rokje via Marktplaats dat ik kocht was voldoende voor de bezoekjes aan het ziekenhuis/verloskundige. In m'n tweede zwangerschap leende ik wat kleding van een vriendin (die het ook via MP had gekocht :)), kocht 1 positiejurkje in Zeeland bij Prénatal (dat was meer iets psychologisch geef ik eerlijk toe... Ik was voor een bruiloft samen met Peter erg ver van huis sinds maanden. Had eerder nooit wat gekocht voor m'n zwangerschap en ik zag een superleuk jurkje hangen. Peter stond erop dat ik het meenam, omdat ik nu eindelijk een keer in staat was om een jurkje te dragen i.p.v. een pyjama...)

Verder nog een voedingsjurkje kocht ik online (die kon je zowel als positiejurkje aan, als ook daarna. Nu ruim een jaar later draag ik het jurkje wekelijks, hij zit als gegoten. Ook nu ik ben gestopt met voeden kan ik hem nog steeds aan :P...) En ik kocht nog 1 voedingsjurkje toen Jochanan net geboren was omdat we een bruiloft hadden en dat eerdere voedingsjurkje al behoorlijk veel gedragen was.

1x heb ik zelf een positiejurk genaaid. Een patroon vond ik op internet en het idee was eenvoudig; een bestaand T-shirt, grote lap stof rimpelen en eronder zetten (voorpand langer dan achterpand i.v.m. je zwangere buik). Zo gezegd, zo gedaan, voor Christilène hetzelfde idee en klaar... Legging was gewoon een goedkope, heb ik zelf afgeknipt tot 3/4 en een rekbaar decorandje aan genaaid van Xenos dat ik nog had liggen... Het is inmiddels al tig keer gewassen en nu (na ruim een jaar wekelijks wassen) wordt het elastiek wel wat minder mooi, het pluist hier en daar, maargoed als speellegging vind ik dat niet erg...

Voor de kinderen zelf heb ik in de kraamtijd kleding gekregen, daarna ben ik voornamelijk op de 2ehands tour gegaan. Veel heb ik geruild via de ruilwinkel, daarnaast heb ik kleding via anderen gekregen, via de weggeefhoek, enz. En een enkele keer heb ik voor Christilène zelf iets genaaid.

Babykamer:
Een babykamer kun je nieuw kopen, maar 2ehands is ook prima. Wij kochten een (hoge) commode, een ledikantje met lattenbodem en matras, een wandplankje met spiegel voor totaal 150 euro. Nu begrijp ik dat niet ieder staat te springen op 2ehands, maar ik ga altijd een beetje uit van de eerste indruk. Hoe ziet het eruit bij iemand thuis, hoe ruikt het, hoe komen de mensen over? Ik heb nog niet eerder een 2ehands matras gebruikt, maar deze was zo schoon, geen vlekken, stonk niet, je kon zien dat het amper gebruikt was. Het beddengoed heb ik nieuw gekocht, omdat ik het in dezelfde kleuren (bruin en crème) niet 2ehands kon krijgen. Ook kochten we nog een muursticker, een boekenplankje bij Ikea. Verder leende ik de wieg van m'n ouders met bijbehorend beddengoed (die stond op onze slaapkamer), de stok voor het hemeltje eveneens en een heleboel babyspullen (kruiken, luiertruitjes, hydrofiele luiers, enz.).
Van een gezin van school kreeg ik een babybadje met standaard en een tummytub, echt superlief, die kwamen ze brengen toen ik nog ziek en zwanger op bed lag, zal ik nooit vergeten, echt geweldig vond ik dat!
Later zag ik bij de ruilwinkel mijn 'droom-tummytub'. Ik had op internet hem voorbij zien komen... Crème en op zo'n mooie gekrulde standaard... Ik was er meteen verliefd op, maar pfftttt bijna 100 euro, dat vond ik veel te gek en ik had een tummy, dus ik liet het gaan. Nu had ik hem echter bij de ruilwinkel gratis, maar 2 tummy's had ik niet nodig. Ik heb er 1 weggegeven aan een stichting die met behulp van sponsoring dames helpt in financiële problemen en die om die reden abortus hadden willen doen. Doordat ze materialen en hulp aangeboden krijgen, hebben ze afgezien van abortus van hun (gewenste) kindje. Ze waren erg blij ermee, dus zodoende gaat straks die tummy misschien wel voor de 10e (?) keer gebruikt worden...

Babykleding:
Mijn moeder had nog van die luiertruitjes van mij van vroeger. Mij leek het superleuk om heerlijk nostalgisch deze te gebruiken. Toen de (jonge) zuster in opleiding in het ziekenhuis Christilène aankleedde, deed ze het truitje achterstevoren en wist ze niet goed hoe het allemaal moest. De oudere zuster kwam eraan, jodelde enthousiast 'ohhhh, heeeeerlijk ouderwets!! Dat zie je niet vaak meer, kom maar, laat mij maar...' Ook de kraamverzorgster was enthousiast en sommige visite evenzo. Wanneer ik niet gekozen zou hebben voor luiertruitjes, had ik denk ik geprobeerd om unisex pakjes te krijgen. We vonden het leuk om het geslacht nog niet te weten, dus ik kon niet exclusief voor blauw of rose gaan. Daarbij krijg je in de kraamtijd zoveel kleding dat veel aanschaffen niet nodig was... Of gewoon via Marktplaats babykleding kopen :)...

En als cadeautip kan het juist handig zijn (als je op kraamvisite gaat) om de kraamvrouw even te bellen met de vraag of je gelegen komt en meteen even te vragen of ze nog een cadeau weet. Heeft ze al veel kleding gekregen? Wellicht is houten speelgoed, Duplo, een cadeaubon van een winkel (bijv. Hema heb ik aardig wat bonnen van gekregen en ingezet voor sokjes, rompertjes in een bepaalde maat, enz.) een goed idee. Of wellicht nog beter (ik heb dat weleens gehoord vanuit het buitenland): Een maaltijd meenemen voor na de kraamtijd. Bijv. een ovenschotel die ze kunnen invriezen, enz. Wat een leuk idee!

Morgen deel 2 met o.a. wasbare luiers :)!

Hoe ga jij (of je omgeving) om met de aanschaf van een babykamer, positiekleding, babykleding? Koop je/kopen zij het liever nieuw of vind je 2ehands goed genoeg? Heb je weleens een maaltijd cadeau gegeven :)?

Feest!

Na een pittige week, sluiten we de week af met vandaag Peters verjaardag (32 alweer, waar blijft de tijd...) en zaterdag familiebezoek.

Maandag heb ik heerlijk gewerkt in huis, dinsdag werd Jochanan ziek en had ik een onverwachts interview (verschijnt in december, dus hierover later meer). Voor de middag zei ik 'nee' tegen de bijbehorende fotoshoot, omdat ik een pittige dag had.

Woensdagavond weer een e-mail met de vraag voor een interview, donderdagmorgen gehad, donderdag eind van de morgen bijbehorende fotoshoot en de fotoshoot die hoorde bij het interview van een dag eerder. Dit mini-interview verschijnt vermoedelijk zaterdag is vandaag verschenen in de Telegraaf, nougoed ik houd jullie op de hoogte over de rest.

Alvast een preview van hoe m'n tafel er na 1 shoot uit zag...

En ik hoop volgende week zaterdag weer een interview te hebben met bijbehorende fotoshoot (moet ik nog kleding voor zoeken, daar was min of meer een kledingcode, althans de kleuren...) mee gemaild. Gaat vast goedkomen... Ik heb 3 zusjes en anders een vriendin of de kringloopwinkel ;)...

Hoe vind ik al die interviews? Ach, het maakt me niet zoveel uit. Leuk als ik anderen kan inspireren. Gezellig, boeiend om op jezelf te reflecteren 'waarom doe ik de dingen zoals ik ze doe?',  tijdrovend; zoiets? De tekst mag ik voor plaatsing lezen, dat vind ik wel prettig. Niet alles wat ik zeg, word geïnterpreteerd zoals ik het bedoel en vaak zijn dat dan net de dingen waar lezers over vallen ;)...

Nu had ik ook nog de vraag of ze vanmiddag een video mochten komen opnemen. Belden ze gistermiddag voor. Ik heb 'nee' gezegd. Ik heb zo gerend van de week en heb morgen nog genoeg te doen voor de verjaardag. Daarbij heb ik nog steeds de indruk dat video niet mijn ding is ;)...

Maarrrr: De taart staat al klaar :)!!

Samen met Christilène heb ik 'stiekem' de kamer versierd. Vlaggen opgehangen en ze heeft een taart gemaakt. Papa Peter mag pas beneden komen als 'wij' de kaarsjes hebben aangestoken. En dan moet hij ze uitblazen... Hahaha, hoe simpel kun je het hebben voor een 4-jarige...

Vanaf woensdag is ze al van slag... Ze heeft de kleurplaat meegekregen, maar die moest zorgvuldig verstopt worden. Ze wil steeds het cadeau vast geven en zegt 'ik wil dat papa nú jarig is...' Gisteravond hebben we Peter naar boven 'gestuurd' en hij 'mocht' niet meer beneden komen. Even wachten tot ze slapen en weer dooooorrrrr ;)... Ik houd echt van dat soort 'geheimpjes'... Ze kan het net wel, net niet voor zich houden, echt reuze-grappig...

Ik heb alle boodschappen in huis en heb m'n koopzegel-boekje hiervoor ingeleverd! Ik heb voor nu even geen idee hoe het verder is met m'n budget, moet de laatste bedragen nog even invoeren, maar geen tijd voor gehad. Gaat goedkomen, ik heb alles heerlijk online :)...

Komende week ga ik proberen ietsje meer rust te krijgen en tijd te nemen om o.a. een boek ofzo te lezen. Gisteravond ben ik even langs de bieb gegaan. Heer-lijk vind ik dat! Ik nam wat titels mee die me aanspraken, bijv. Anticrisiskookboek (eindelijk een boek met een budget-thema én een budget-prijs, zelf heb ik hem nu geleend en ik ga kijken of ik het de moeite waard vind), Een foutje in mijn hoofd (over een vrouw die 7 maanden zwanger is en een hersenbloeding krijgt... Wow, lijkt me echt heftig!), Kant haken: 20 accessoires in kleur (wat een leuke projecten staan hier in! Ik heb nog gekeken of er een pakje tijd bij zat, maar die ontbrak helaas ;)... O.a. flesje omhaken, leuke stola's, zeepzakje, maar ik wil gaan proberen om een kraagje hieruit te m(h)aken. Het zag er zoooo leuk uit. Wie weet een kerst-vakantieproject :)...

Ik heb afgelopen 2 weken 2 boeken uitgelezen. Zeer indrukwekkend, echt de moeite waard om te lezen: Schaduwkinderen (over 2 kinderen en 1 oudere dame die waarmee communicatie niet/niet meer mogelijk lijkt. Ik ben niet de enige die dit boek aanraadt, ook in de recencies scoort dit boek hoog zag ik). Ook las ik Het meisje dat uit het duister kwam. Jarenlang werd ze verwaarloosd door haar moeder, hulpverleningsinstanties schoten tekort en uiteindelijk werd het meisje geadopteerd binnen een liefdevol gezin. Ze blijft gehandicapt, maar leert ontzettend veel door de tomeloze inzet van haar adoptief-ouders (bijv. zindelijk worden, gewoon lopen, uit een beker drinken, enz.). Dit soort waargebeurde verhalen spreken mij echt aan, wellicht mede door mijn 'werken-met-kinderen-achtergrond'. Ik ben gek op lezen, kruip het liefst op de bank onder een plaid en mij hoor je niet meer. Ik vind het wel lastig om tussen m'n drukke bezigheden de rust te vinden om even te gaan zitten lezen. Wellicht moet ik dat als m'n nieuwe uitdaging maken voor 2018 :P...

Nou, wij gaan lekker het feest voorbereiden en wellicht zit er nog een lees-momentje in ergens vanmiddag ;)... Tussendoor krijg ik misschien wel een houten taart-punt, mmm ik verheug me er al op :)...

Voor ieder een fijne dag en een goed weekend!

Houd jij van lezen? Welk genre houd je van? Heb je een bieb-abonnement of koop je graag boeken (2e hands of nieuw)? Nog leestips? Ik houd me aanbevolen... Liefst in het genre 'waargebeurd' of anders handwerkboeken (haken/naaien), minimaliseren, besparen, enz. Persoonlijk heb ik weinig met romans, maar wellicht kan ik er weer eens 1 proberen als iemand een mooie weet :)...

Dure babyspullen of toch niet?

Gisteren was een pittige dag. Jochanan was ziek, overgeven en de hele dag krijsen. 's Morgens sloeg hij z'n speen tegen de muur aan en er was een stuk af. Hij bleef ontroostbaar. Echt zo zielig als ze nog niet kunnen zeggen wat er is :(...

We zijn maar boodschappen gaan doen en ik ging op pad voor een nieuwe speen. Ik probeerde zo goed mogelijk in te schatten welke 'hetzelfde' was (bij de geboorte hadden we die Volvo-speen cadeau gekregen van de dealer ;)). Er waren speentjes van ruim 10 euro per stuk en ik kocht een set van 2 voor nog geen 3 euro. Mooie deal leek me (in ruil voor wat nachtrust)...

Niets bleek minder waar. Het bleek een heel ander speentje te zijn dan die hij had, hij hoefde hem niet, spuugde hem uit en hij bleef maar huilen... Toen hij alles bij elkaar ook in bed nog ruim een uur gekrijst had, nog geen uur sliep, ook in de middag vreselijk bleef huilen, besloot ik contact op te nemen met iemand die bij de dealer werkt. En jawel; die speentjes werden verkocht voor 7,50. Ik had geen zin meer om alles af te zoeken, dus vroeg hem er 1 mee te nemen. (Het stroomde hier van de regen, Jochanan had een glas stuk gegooid, dus ik moest nog stofzuigen, enz, kortom: Het liep voor m'n idee 'in de soep'... Geen zin in geshop, ik wil een nieuwe en wel NU in de hoop dat het beter gaat ;)) Normaal ben ik niet zo ongeduldig, maar zo'n krijs-dag (wat hij gelukkig nog nooit eerder zo erg heeft gehad) vergt erg veel energie...

Tegen alle verwachting in ging Jochanan zonder 1 huiltje meteen slapen (zonder speen). Hij zal wel vreselijk moe geweest zijn, arm kind...

Maar, hij was erg blij ermee! Voor die 7,50 hoop ik heel wat nachtrust te krijgen :P... Nee, gekkigheid, maar soms geeft het hem net wat rust als hij zo verdrietig is vanwege bijv. een zere mond, dat ik daar graag het geld voor over heb...

Wel jammer dat ik niet eerder bedacht dat ze ze los verkochten. Dat geld maakt me minder uit dan de grondstoffen. Het speentje dat hij al geprobeerd heeft, doe ik maar weg denk ik. Het andere speentje kan naar een goed doel of naar de ruilwinkel. Die is nog nieuw...

Hopelijk knapt hij een beetje op en gaat het vandaag beter met hem. Gisteravond zou ik spruiten eten, maar omdat Peter onverwachts belde dat hij een stuk later was en niet mee at en Jochanan nog amper iets had willen eten, besloot ik een noodsprong te maken: Ik zei 'lusten jullie pannenkoeken'? Jep, dat lustten ze wel... Ik had melk die op moest en die had ik willen invriezen, maar ik ging het maar meteen gebruiken. Ze hebben heerlijk gegeten. Niet echt een diner-waardige maaltijd, niet al te gezond, maar feit dat Jochanan 5 pannenkoeken opgegeten heeft en heerlijk is gaan slapen, zegt me dat het voor nu even een prima keuze was...

Ennnn, iets heel anders, hij loopt los sinds 2 weken, dat is zo'n schattig gezicht ;). Christilène zegt nog steeds iedere keer 'mam, kijk es hoe knap!' Genieten met een hoofdletter dus ;)...

Ik vind het grappig om te merken hoe veranderd ik ben. Had je mij 2 jaar geleden verteld dat ik een speen zou kopen van 7,50 had ik je voor gek verklaard. Maar tegelijkertijd had ik je ook niet geloofd als je zou vertellen dat ik een jaar lang zou leven van 50 euro per week met 4 personen... Ik maak zulke andere keuzes nu en dat zijn niet altijd de goedkoopste keuzes, zoals je leest. Toch merk ik dat er wel een stuk bewustwording is opgetreden. Dat had ik voorheen een stuk minder. Kortom; Leerzame uitdaging voor mij :)!

Heb jij een voorbeeld van een 'vreemde' uitgave temidden van je 'low-budget-leven'? Maar die je toch 'bewust' hebt gemaakt? Ik ben benieuwd :)! Fijne dag allemaal!

Leven met een nieuw budget - deel 5

De vorige delen vind je hier: deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4. Vandaag deel 5 over 60-jarige Leonie :)!

1. Stel jezelf (evt. je gezinssamenstelling, evt. huisdieren) even voor.
Ik ben Leonie, 60 jaar, ik woon alleen met 2 katten

2. Wat was (ongeveer) je ‘oude’ weekbudget?
Ik gaf ongeveer €100,- uit aan boodschappen per week.

3. Welke uitgaven vielen onder dit weekbudget?
Voeding en boodschappen. Keukenrol, wc-papier, schoonmaakmiddel etc. Geen persoonlijke verzorging

4. Wanneer ben je gestart met je nieuwe budget?
In september 2017 heb ik geoefend, in oktober begonnen

5. Waarom ben je gestart met je nieuwe budget?
Ik gaf te veel uit, ik moest regelmatig geld van de spaarrekening halen, en ik wil nu juist het spaargeld weer aanvullen.

6. Hoeveel euro heb je nu te besteden per week?
Ik heb nu een budget van €50,- per week voor boodschappen.

7. Welke uitgaven vallen nu onder dit weekbudget of is dat hetzelfde gebleven?
Dat is hetzelfde gebleven

8. Kon je je voorbereiden op de overgang van oud naar nieuw budget?
Ik heb uitgerekend hoeveel ik per dag aan boodschappen uitgeef. Dit heb ik teruggebracht tot €10,- per dag in september, om te oefenen en te wennen. In oktober in het nieuwe budget wil ik leven van €7,50 per dag voor de boodschappen, dat mag af en toe een kleine uitschieter hebben, maar in totaal niet meer dan €50,- per week.

9. Viel de overgang je mee of tegen?
Dat kan ik nog niet zeggen. Oktober is net begonnen. In september was ik al aan het minderen. Het was te doen. Wat ik vooral fijn vond is dat ik nu eens binnen mijn budget bleef i.p.v. spaargeld op te maken. Nu in oktober wil ik geld overhouden om te sparen.

10. Waar ben je tegenaan gelopen?
Ik moest mezelf inperken wat betreft impulsaankopen en extraatjes. Dat was op 't moment zelf lastig, maar aan het eind, toen mijn budget was gelukt, was ik er heel trots op.

11. Hoe reageerde je omgeving/evt. andere gezinsleden op jouw/jullie nieuwe budget?
N.v.t. mijn katten bleven goed voer krijgen.

12. Wat is het verschil per jaar door dit nieuwe budget een jaar zo te houden?
€600,- 😁

13. Wat zou je anderen adviseren die willen/moeten gaan leven met een lager budget?
Om eerst een maand te oefenen met een lager bedrag maar niet in één keer naar je streefbedrag te gaan. In die maand krijg je de slag al behoorlijk te pakken waardoor het makkelijker gaat op het moment dat je echt aan je nieuwe budget begint.

Winterjassen

Voor de kinderen moest ik nog een winterjas. Christilène bleek haar jas van vorig jaar nog precies te passen, dus voor het begin van de winter was ik voor haar voorzien. Jochanan bleek een ander verhaal. Z'n maat 68 van vorig jaar was te klein, ging steeds open, dus met een dikke trui, vestje, sjaal en pet gingen we de halfkoude dagen in. Oja en in de fiets en kinderwagen een dikke voetenzak, prima dus. Ik had wel laten vallen bij mij thuis dat ik nog een winterjas maat 74 zocht. 

En kijk waar mijn zusje mee aankwam:

Een zo goed als nieuw nepleren jasje van de ruilwinkel!! Een leuke grof gebreide grijze sjaal had ik al van de ruilwinkel en in de kraamtijd heeft hij een superleuk lichtblauw petje gekregen. Het jasje is echt precies goed, niet te groot en niet te klein, dus voor nu genieten we ervan!

Voor Christilène moest ik dus op zoek naar een grotere jas. Ook vind ik een extra winterjas altijd erg handig. Die jassen doen zoooolang over droog worden wanneer je ze een keer gewassen hebt. Meestal was ik ze dan vrijdagmorgen of -avond en keer ze dan bijv. zaterdagavond nog een keer om, zodat ze maandagmorgen weer droog zijn, maar het heeft een flinke tijd nodig. Een extra jas is dan erg handig. M'n zusje liet weten dat ze bij de ruilwinkel deze hadden:

Een betere foto heb ik nog even niet gemaakt, maar het is een mooie kleur legergroen. Niet vaal of grijzig, maar echt mooi groen dus. Een tik te groot, maar voor nu prima! Officieel zat er een bontkraagje met drukknopen aan de capuchon, die zit er niet meer bij, nou daar praten we niet over hoor ;)...

Die jas kwam precies op tijd... 2 dagen later scheurde Christilène uit haar jas. Ik vroeg (vermoedelijk zoals iedere moeder): 'Hoe komt dat?' Met onschuldige puppy-ogen luidde het (waarschijnlijk herkenbare) antwoord: 'Ik weet het niet...' 

Een gat van zeker een cm of 8 onder de linkerarm. Gelukkig precies op de naad:

Bijpassend klosje erbij gezocht:

Een kwartier later op zaterdagavond: Waar zat het gat ook alweer? Snel in de wasmachine en zien dat hij nog droog is voor schooltijd ;)... 

Iemand verweet me laatst dat ik 'alles gratis wil hebben'. Nee, dat is niet m'n intentie. Ik zal nooit reageren op een bericht waar staat 'voor iemand die het goed kan gebruiken', omdat ik best geld kan vrijmaken voor een nieuwe winterjas. De ruilwinkel is voor iedereen, daar breng ik zelf spullen en daar kun je als minima of Maxima heerlijk shoppen (ik heb Maxima nog niet gezien daar hoor, maar vanaf hier: Welkom ;))... 

Ik probeer wel om zo goedkoop mogelijk te shoppen, daar maak ik geen geheim van. Ik vind kinderkleding echt duur en vooral als ze zo klein zijn hebben ze binnen de kortste keren een gat, een vlek die er niet uit wil in hun kleding of zijn ze er simpelweg uitgegroeid. Met eerst een meisje, dan een jongen kan ik weinig kleding doorschuiven, dus schuif ik het door naar de ruilwinkel, kringloopwinkel of anderen die ik ken. Ik voel me echt blij als ik maandelijks kan sparen voor de kinderen en denk dan: 'mede mogelijk gemaakt door 2ehands&gratispuntEnEl' ;)...

Niet alleen ga ik liever voor 2ehands 'omdat het goedkoper (of gratis) is', maar ook omdat ik blij ben dat er geen extra grondstoffen nodig zijn voor nieuwe productie. Zoals ik recent in een blog al schreef, kan ik onmogelijk alle winkelketens laten bestaan door er maar te kopen, kopen, kopen. Ik vind het prettig dat ik zelf in staat ben om te sparen, door gewoon minder uit te geven... 

Voor mijzelf heb ik al een 2ehands skibroek gescoord bij de kringloopwinkel en ik ben nog op zoek gegaan naar een ski-jas en - handschoenen, maar die heb ik nog niet kunnen vinden in mijn maat. Dus nu heb ik een oproep gedaan via Facebook (plaatselijke weggeefhoek en op m'n eigen tijdlijn) en als daar geen reactie op komt, koop ik ze gewoon via Marktplaats of nieuw.

Het is voor mij nog steeds voordeliger om bijv. voor 100 euro een jas en handschoenen te kopen, dan om een auto aan te schaffen... Snowboots heb ik ooit al gekocht, dat was een jaar of 4 geleden. 25 euro. Inmiddels zijn ze niet zo schoon meer als toen, maar ze zijn nog steeds helemaal heel én lekker warm (ook niet onbelangrijk ;))... Voor zover ik nu kan inschatten, kunnen die prima dit jaar nog mee. 

Heb jij voor dit jaar een winterjas kunnen scoren? Of had je nog je 2ehandse jas van vorig jaar klaarliggen ;)? 

Recycleren - zusterschortje

Natuurlijk kun je een zusterschortje in de winkel of online kopen. Al vanaf een euro of 12 zijn er leuke mini-uniformen te krijgen. Duurder segment betaal je rond de 30-40 euro. 

Met wat restjes stof en een oud laken maak je er eenvoudig zelf 1.

Al enige tijd geleden beloofde ik een beschrijving te geven van dit zusterschortje. 

Hierbij de beloofde beschrijving...

Nodig: 

Witte stof (bijv. oud laken, oude kleding)

Rode stof (bijv. oude blouse, restje stof)

Evt. wit lint (ik gebruikte een koord uit een oude rok van een zusje, gewoon zelf 2 linten maken kan ook)

Stukje elastiek of een knoop

Knip uit de witte stof een schortje (patronen zijn er genoeg op internet te vinden van een gewoon kinderschortje). 

Voor het bovenste lint kies ik tegenwoordig voor een band met elastiek. Ideaal voor kinderen. Je maakt het als volgt:

Knip uit dunne stof (bijv. oud laken of dun katoen is prima, dikke canvas kan niet) een reep van 8 cm breed en ruim 50 cm lang (voor een kinderhoofd). Knip een elastiek van een kleine 40 cm.

Leg het elastiek ong. 1 cm vanaf de bovenkant en 1 cm vanaf de zijkant:

Vouw aan de boven- en onderkant de stof 1 cm dubbel (en aan de bovenkant dus over het elastiek heen):

Zelf zet ik slechts 1 speld neer, nl. ong. 1 cm vanaf de kant bij waar het elastiek begint:

Zet de steeklengte (van een rechte stiksteek) op maximaal (in mijn geval is 5.0 maximum, sommige machines kunnen hoger of lager):

Zet je naald in de stof en stik tot je een klein stukje in het elastiek hebt gestikt:

Daarna trek je het elastiek even tot het eind strak, pakt het elastiek even over ergens in het midden, vouwt eerst rechts de stof 1 cm eroverheen, daarna links (zonder te spelden, want als je het los laat krult het meteen op natuurlijk). Goed vasthouden, voorzichtig stikken, evt. met je ene hand aan de achterkant de stof vastpakken en zo aan 2 kanten de stof geleiden:

Klaar:

Knip een rood kruis uit stof. 2 losse rechthoeken kan ook, stik ze om de beurt erop. Wil je een exact kruis? Knip dan even een kleurplaatje uit en trek het over op je stof. Zelf heb ik het uit de losse pols geknipt. Ik stik het eerst met een rechte stiksteek erop, daarna zet ik het met een dichte zigzagsteek vast. Ik doe er geen versteviging achter, het heeft niets te lijden, dus kan prima zonder:

Optioneel: Knip uit de rode stof een zak voor op de schort. De bovenkant heb ik dubbel geslagen en met een sierlijk wit sterretje doorgestikt:

Praten en breien gaat niet tegelijk. Ehm... appen en naaien ook niet:

M'n spoeltje was leeg en doordat ik ondertussen zat te appen zag ik het pas toen ik bijna aan het eind was, hahaha ;)... 

Als je een wit riempje hebt, een wit koord, o.i.d. kun je eerst de zomen stikken (behalve de bovenkant, hier moet je het bandje even tussen spelden en daarna stikken):

Bij een los bandje kun je als laatste deze erop stikken:

Zak erop:

En klaar:

Als je losse striklinten wilt, kun je deze op dezelfde manier maken als het hoofdlint. Ong. 8 cm breed, zo'n 50 cm lang, beide kanten 1 cm naar binnen vouwen en stikken. Wanneer je geen elastiek hebt, kun je de hoofdband vastzetten met een knoop aan de achterkant van de schort en een knoopsgat maken in het lint (zoals hier bij het kinderschortje).

Met wat pleisters, wat verbandjes uit een oude verbandtrommel, een mitella of gewoon wat zelfgemaakt verband (door wat te scheuren van dun katoen, bijv. stroken van 1-1,5 meter en zo'n 6 cm breed) heb je een leuk cadeautje voor een kinderfeestje, Sint-avond, enz. 

Onderstaande maakte ik voor een vriendinnetje van Christilène (4 jaar) en bovenstaande maakte ik voor Christilène zelf. Op dit moment werkt ze in de klas over het thema ziekenhuis, dus voor nu is het schortje in de klas en na afloop komt het mee naar huis en kan ze er zelf mee spelen... Bij de ruilwinkel heb ik ooit een ziekenhuis tafeltent meegenomen. Deze kwam ook goed van pas op school, maar ook straks thuis zal ze dus leuk ermee kunnen spelen. Ideaal voor de wintermaanden als er meer binnen wordt gespeeld dan in de zomer...

Laatst stelde iemand mij de vraag: 'Ben je nooit onzeker over zelfgemaakte cadeautjes die je weggeeft? Ik zou dat niet durven, ik betwijfel of het mooi genoeg is en ik ben bang dat ze het goedkoop of gek vinden...' Nou, om eerlijk te zijn geef ik zo'n cadeau liever dan een duur gekocht stuk speelgoed. Ik informeer bij kinderfeestjes wel even bij de moeder of zij mijn idee ook leuk vinden. Bijv. een kinderschortje kan nog zo leuk gemaakt zijn, maar als het kindje er al 1 heeft, kan ik beter iets anders verzinnen. Ik steek er veel tijd in, maak er iets leuks van en andersom zie ik bij een zelfgemaakt cadeau ook hoeveel tijd erin gestoken is en waardeer dat dan juist extra. 

Bijv. het cadeau van Kikker zit alles bij elkaar misschien wel een dag aan uren in... Er zullen weinig mensen zijn die 8 tot 10 uur investeren in het samenstellen en kopen van een cadeau... Kortom: Ondanks dat de materialen allemaal voorhanden waren, was het een 'duur' cadeau. 

Terug naar de vraag: Natuurlijk denk ik weleens 'hoe zouden ze het vinden?' maar tot nu toe is mijn ervaring positief. Ik krijg leuke reacties erop :). In het begin moest ik even een drempeltje over, omdat ik niet vaak echt iets genaaid had voor anderen. Inmiddels ben ik niet meer te stoppen en maak ik van alles en nog wat en durf (bijna) alles weg te geven ;)...

Geef jij weleens een zelfgemaakt cadeau weg? Hoe wordt er door je omgeving gereageerd op zelfgemaakte cadeaus?