Groot, groter, grootst...

De Kerstdagen liggen weer achter ons. Grote diners, veel eten, dure kleding, ga zo maar door... We steken er maar schril bij af en ik vind het niet eens erg ook ;)...

Er wordt veel omgezet door winkeliers en veel weggegooid door consumenten. Win-win, ehm, nee toch niet... We maakten hier zelf 2 kerststollen (alleen ingrediënten voor zelf spijs maken en rozijnen heb ik nieuw moeten kopen, rest had ik nog in huis en poedersuiker maken we zelf), verder kocht ik gewoon weekboodschappen met daarbij wat extra lekkers. Beetje voor de vakantie, beetje voor de feestdagen, gewoon iedere dag iets lekkers. Zak chips extra, een afbakbrood extra, een pak chocolademelk (voor als ik niet naar Christilènes kerstfeest zou kunnen), een chocoladeijsstam, dat was het wel... Voor de zekerheid dus een pak extra melk voor als we aanloop zouden krijgen, wat extra (diepvries)groente en m'n frisdrank/sap aangevuld, want had ik niet zoveel meer. Ik had wel vrij veel boodschappen, omdat ik echt de kerstdrukte wilde mijden en geen zin had om nog een keer terug te moeten.

Het is heerlijk om artikelen als 'zo maak je de restjes op' niet eens nodig te hebben, gewoon omdat je geen restjes hebt :). We hebben gistermorgen het laatste stukje stol als ontbijt gegeten, verder ligt er nog een stuk ijsstam in de vriezer, hoeft niet nu meteen op.
Schalen met vlees en lekkers zag ik voorbij komen op Facebook 'gratis af te halen, graag vanavond, anders gaat het weg...' Ik hoop dan maar dat er iemand reageert, het is gewoon triest hoeveel er wordt weggegooid. Ik las een artikel uit 2016 waaruit bleek dat 1 op de 3 Nederlanders liever eten weggooide dan het risico liep tekort te komen bij het Kerstdiner. Ik hoop maar met alle aandacht die er is over voedselverspilling en de impact daarvan dat dat inmiddels niet meer zo is...

Op dit moment hebben we de voorraadkast voor onze begrippen echt vol staan. Ik weet natuurlijk gewoon niet hoe het hier gaat lopen en omdat ik 'zeker weet' dat ik sowieso even moet blijven in het ziekenhuis vind ik het prettig dat er dan in ieder geval genoeg in huis is voor enkele maaltijden, dat er genoeg beschuit met muisjes in huis is voor de eerste dagen en dat Peter niet nog voor iets onbenulligs meteen dag 1 op pad moet. Nouja en anders maar wel, dan heb ik in ieder geval m'n best gedaan ;).

Ik weet zeker dat het grootste dat we bereikt hebben na 2 jaar leven met weinig een enorme hoeveelheid tevredenheid is. We waren daarvoor niet ontevreden, dat wil ik zeker niet beweren, maar we kunnen nu zo genieten van bijv. gratis kleding, een zelfgemaakt kaarsje op tafel, noem maar op, echt die kleine dingen. Het is heerlijk om niet te streven naar groot, groter, grootst, want dat is zo onbevredigend, het lijkt dan nooit genoeg te zijn.
Zo las ik laatst in de krant een artikel met als thema 'waarom verlangt iedereen naar groter?' In het artikel werd o.a. verwezen naar deze website over dat de woonruimte per persoon in 1900 nog gemiddeld voor 5 personen nog geen 50 m2 bedroeg (dus amper 10 m2 per persoon) en dat mensen nu met gemiddeld 2,4 persoon op 160 m2 leven (dus zo'n 65 m2 per persoon). Ongelofelijk eigenlijk... De veelzeggende conclusie van het artikel 'Het is best verbazend dat op grote voet leven nog altijd zo tot de verbeelding spreekt...' In de aanloop naar 2019 verbaast mij dat ook, want alles wordt duurder en het moet toch ergens vandaan komen zou je zeggen :). Tevredenheid en dankbaarheid is in ieder geval gratis, dus laten we daar maar mee beginnen...

En wat wij doen deze dagen? Om eerlijk te zijn weinig bijzonders... Peter werkt gewoon, kids spelen/knutselen/enz. en ik ehm.... doe rustig aan, laten we het daarop houden ;). Echt laatste loodjes, dus ik zit gewoon alvast m'n weeën af te wachten :). Nee, dat is overdreven, maar heel productief ben ik niet meer deze dagen. Nog plannen te over, maar dat komt in het voorjaar wel weer. In het weekend rust ik extra als Peter beschikbaar is voor de kinderen en zo gaan we ons gangetje. We kijken per dag een beetje hoe het gaat, maar bewust plan ik geen grootse uitstapjes of familiebezoeken ver weg, want dat is niet meer te doen voor nu. De ene keer typ ik een blog, dan haak ik weer een stukje, even brood smeren of koffiezetten voor Peter (hij werkt nu tijdelijk zonder (lunch)pauze, dus enige momenten in het jaar dat ik zijn boterhammen smeer zo ongeveer ;)), van alles wat. Het is ook goed zo, ik heb geen verplichtingen meer, dus laten we stellen dat ik ben begonnen aan m'n zwangerschapsverlof ;)...

Voor iedereen een fijne dag en een goed weekend!

Nagenieten - eenvoudig en luxe...

We hebben genoten achterliggende dagen. Van eenvoudig tot luxe en alles ertussenin :)... Alleen al het feit dàt ik niet ziek in bed lag en dan voor het 2e jaar op rij, is best exclusief te noemen. In 2012, 2014 en 2015 was ik ziek met Kerst, waarvan de laatste zelfs in het ziekenhuis... 2012 en 2015 vanwege de zwangerschappen en 2014 lag ik met stevige griep en dikke 40 graden koorts in bed :(... Het voelt dan echt heerlijk om gewoon te kunnen eten, een spelletje te kunnen doen en rechtop bij de rest van de familie te zitten (in plaats van op de bank erbij te liggen met een emmertje...)

Toch zijn het dingen die je bij blijven. In de achterliggende dagen hebben we zo vaak tegen elkaar gezegd hoe fijn het was dat ik gewoon thuis was en 'beter'. Voor anderen wellicht heel gewoon, hier dus heel bijzonder...

Een foto-impressie van onze fantastische dagen:

Appel, sinaasappel, rozijnen, havermout en Griekse yoghurt; gewoon lekker op de avond voor Kerst. Voor mij samen met een kop lekkere warme chocolademelk, daar had ik wel zin in na het koukleumen bij de Volkskerstzang...

Met 1e Kerstdag kwam 's middags een deel van de familie. Nu hadden wij erop gerekend om zuurkoolschotel te eten. De schotels waren al in de maak toen we begrepen dat ze al warm hadden gegeten en wat stokbrood meenamen om in de avond bij ons te eten. We hadden niets afgesproken rondom het eten, dus zodoende had ik qua brood weinig extra's in huis. Peter opperde 'ik kan wel tosti's bakken'? Gejuich van de kinderen (ja, echt, voor simpele tosti's ;))... Het neerleggen op een bord in de vorm van een ster en leuk toch...

Een gewoon stokbrood insnijden en overal wat zelfgemaakte kruidenboter tussen en lekker in de oven. Mmmm, lekker!

Nog meer afbakstokbrood en pistolets:

Een restje Kerststol, wat zalm, pestocrème, wat dingen uit het Kerstpakket en een hoop gezelligheid; tafel compleet:

En voor de kleintjes een eigen tafeltje met het kaarsje, schaapje en mini-glaasjes op voet. Toen er later in het midden een bordje stond met wat tosti's en een schaaltje met saus, was het diner compleet...

2e Kerstdag gingen we bij m'n zusje eten. Iedereen zou iets meenemen en wij zouden zorgen voor iets voor bij de koffie. Zodoende leek het me een leuk idee om iets te maken dat een beetje 'luxe' was... 

Ik maakte 4 soorten, nl. Tiramisu en 3 soorten fruittaartjes; blauwe bes, aardbei en kers. 

De plastic glaasjes heb ik geleend van iemand. Je kunt het ook maken in bijv. een wijnglas of een limonadeglaasje. Misschien dat ze bij Action ofzo ook wel zoiets verkopen, dat weet ik niet. Ik zal het recept en de werkwijze nog even uitwerken.

Met de lunch aten we van alles en nog wat. Pompoensoep, zoete aardappelsoep, beenham, carpaccio, lekker stokbrood, salades, gebakken aardappeltjes en ander lekkers...

Een deel ging lekker even uitwaaien in het bos en ik ging heeeeerlijk even hangen in de stoel, want ik was supermoe. Daarna onbeperkt kerstkransjes en andere chocolade eten:

Oja met lekkere warme chocolademelk en slagroom, oeiii wat fout ;)...

Mooi hè :)?

En we speelden het spel '30 seconds'. Het is uitgeroepen als 'Winnaar Speelgoed van het jaar 2017' (12 t/m 17 jaar). Ik had er nog nooit van gehoord, maar al snel wist ik 'dat is echt wat voor mij'... Het is een supersimpel spel, duurt niet extreem lang en kan gespeeld worden in groepen. Je moet van een kaartje met 5 woorden in 30 seconden zoveel mogelijk woorden omschrijven. De rest van de groep moet raden. Het was heel erg leuk en ondanks de eenvoud van het spel had ik buikpijn van het lachen na afloop... De schuld van m'n zusje die een woord probeerde te omschrijven als 'dat was code *nummer* bij de kassa'. Het bleek stokbrood te zijn... Degene die het had moeten weten, werkt al 5 jaar daar niet meer en tot hilariteit van iedereen bleef ze even glazig kijken 'geen idee wat je bedoelt...' Jullie begrijpen: We hadden iets meer dan '30 seconds' nodig om bij te komen... En tot volgend jaar Kerst praten wij in codes ;)... 

We bleven daar zonder dat ik het wist ook 's avonds eten. We hadden salades, een heleboel restjes van de rest van de dag en allerhande soorten toastjes, verse fruitsalade (ajjj, ben ik gek op en er was zoooooveel dat ik wel 3x heb opgeschept en er na afloop nog steeds over was), enz. 

We waren met 13 geloof ik, dus voor het geval je denkt 'wat een hoeveelheden'... We waren dus met meer dan ons eigen 4-koppige-gezinnetje...

Ik wil niemand jaloers maken. Ik wil alleen onze dankbaarheid laten zien over zoveel gezelligheid. Het kinderkerstfeest in de kerk was heel mooi en Christilène heeft haar tekst mooi opgezegd. De andere kinderen en jongeren trouwens ook. En er is mooi gezongen door de jongens en meiden van de verenigingen. Ik plaats er geen foto's van i.v.m. privacy van de andere kinderen, maar het was een mooie dienst met elkaar!

Ondertussen zijn we begonnen aan de laatste loodjes van de challenge, het móet goedkomen ondanks de extra's ;)... Ik houd jullie op de hoogte!

Hoe waren jullie Kerstdagen?