12 of 13 jaar - Werken en geld verdienen...

Er werd geklopt aan de deur. Een jongen uit de buurt vroeg 'Goedemiddag, mag ik voor u het pad sneeuwvrij maken voor 50 eurocent?' Peter heeft zo'n goede metalen sneeuwschuiver en schuift altijd ons pad en soms een stuk van de straat of even het pad van de buurman, dus noodzakelijk was het allerminst, want hij kon het makkelijk zelf. Maar dit aanbod sloegen we bewust niet af. Hoe leuk is het als je op die leeftijd ervoor kiest om niet achter de televisie, computer, smartphone o.i.d. te gaan zitten, maar heerlijk naar buiten te gaan in een poging een zakcentje te verdienen?

Eerlijk is eerlijk; hij had op de bank kunnen gaan hangen zoals het een jongere betaamt ;). Nonchalant met een zak chips, glas frisdrank, film aan en  zitten maar. Maar nee hoor, hij nam initiatief, pakte de bezem, warme jas en handschoenen en vegen maar.
Ik vroeg hem 'en heb je al wat verdiend?' Blij zei hij 'ja!' Ik werd gewoon blij van hem en zei dat hij maar even moest aankloppen als hij klaar was, dan zou ik even chocolademelk warmen.

Tegen de tijd dat hij zijn chocolademelk op had en ik hem nog wat tips gaf waar hij het in de buurt nog meer kon proberen, was ons pad al weer aardig wit, omdat het nog steeds sneeuwde, maar dat deerde niet. Er viel uiteindelijk wel 10-12 cm! Het ging om het idee dat hij met een positieve instelling zelf het initiatief nam en kansen zag om ondanks zijn jonge leeftijd toch een centje bij te verdienen. Als 12-jarige mag je bijna nog nergens werken, als 13-jarige mag je een klein beetje meer.

Ondanks dat onze kinderen nog maar klein zijn, hoop ik stiekem dat ze ook een keer zoiets gaan doen :)... Voor oudere of hulpbehoevende mensen veeg je natuurlijk gratis het pad, geen moeite. Bij anderen mag je gewoon aanbellen en beleefd vragen of je mag vegen voor 50 cent ;)... Natuurlijk moet het geen wildgroei worden in je wijk waarbij tientallen jongeren maandelijks komen vragen voor klusjes.

En nog zo'n leuk voorbeeld van 'de jeugd van tegenwoordig': In de wachtkamer van het ziekenhuis gisteren zaten 2 jonge meiden. Jaar of 14 schat ik. Gewapend met een reclameblokje en een pen zaten ze samen spelletjes te doen. Boter, kaas en eieren, woordspelletjes, zulke dingen. Ik genoot in eerste instantie in stilte van hen. Wat heerlijk om te kijken naar 2 meiden die heerlijk samen zitten te kwebbelen, ondertussen hun hersenen laten kraken over welk woord de ander voor hen in petto heeft. 'Het is toch wel Nederlands hè, niet Frans ofzo?' 'Nee, het is echt een Nederlands woord...' Ik kon het uiteindelijk niet laten om toch te zeggen hoe leuk ik het vond dat ze bezig waren met z'n tweeën in plaats van allebei apart op een smartphone :)...

Waarom zaten we in het ziekenhuis? Nou, gistermorgen toch maar naar de huisarts omdat Jochanan na een kleine val de middag ervoor toch last bleef houden van zijn hand/arm en klaagde over pijn. De huisarts vermoedde een breuk, dus door naar het ziekenhuis en ja inderdaad dat bleek hij te hebben. En jawel toch weer gips... Dusss, daar liep onze brokkenpiloot weer. Nog enigszins waggelt hij omdat zijn gips er net 4 weken af is en nu dus z'n onderarm in het gips met zo'n mini-mitella. 

Worden jullie ook blij van jongeren die dit soort initiatieven nemen om geld te verdienen :)?

Het gaat goed hier ;)...

Paar blogloze dagen, maar even snel: Het gaat goed hier... Ik ben vandaag voor de laatste dag aan het werk en heb het erg leuk gehad! Ik heb genoten met de kids en het was heerlijk om weer een week te werken.

Daarnaast ben ik reëel: Het is maar voor 1 week en dat is precies goed. We gaan erg vroeg uit bed, omdat Jochanan naar de oppas gaat en ik naar school fiets. We proberen rond 7.30 thuis weg te fietsen, maar dat betekent 6.15/6.30 met het hele spulletje uiterlijk uit bed en zelf proberen we dan nog iets eerder eruit te komen voor was ophangen, vaatwasser te legen, o.i.d. 

Niet al te vroeg thuis (natuurlijk wel eerder dan de trouwe collega's die nog hard aan het werk zijn op het moment dat ik hier al binnen stap...) met 2 kids die het superzat zijn... Een makkelijke maaltijd op tafel, Peter laat thuis waardoor ik zelf kids in bed/bad doe. En dan 18.15/18.30 ben ik op. Echt op... Tel daar bij op 2 avonden van de kerk en 1 avond Peter weg en het is een tropenweekje...

;)

Veel denken dat ik een tomeloze energie heb. Ehm, die illusie wil ik wegnemen... Gistermorgen heb ik samen met de leerlingen gelachen over het feit dat ik eerder dan alle kids uit de klas naar bed was gegaan... 20.30 uur.......... Ohhh, wat erg ;)... 

En hier thuis? Hier deed ik niks... M'n was van maandagmorgen is weliswaar droog en afgehaald, maar dat was 'must'... Donderdag moest er een nieuwe op het rek, dus 6.30 zo snel als ik kon nog even geregeld... Ik heb verder nog niks aan de stapels was gedaan... Oja, toch wel: Er tussenuit gevist wat we dringend nodig hadden :)...

Trouwens, woensdagmiddag heb ik nog broden gebakken, nou, dat was het dan ook... 

Zaterdag nog iemand helpen met verhuizen, dus vanaf volgende week ga ik langzaam maar gestaag eens zien of ik alles weer op orde krijg... En anders de week erna ook nog maar. Het geeft niet, het was een superleuke week (met maar liefst 5 traktaties in 5 dagen, echt waar, hoe krijg je het voor elkaar op zo'n kleine school ;) - maar alle oud-leerlingen weten dat ik dat niet erg vond...) en ik kijk weer uit naar vandaag! 

Toen ik nog een eigen klas had, zei ik altijd tegen de leerlingen zodra er getrakteerd werd: 'Dit is de reden dat ik juf ben geworden, dan krijg je tenminste veel traktaties...' Het meest geniale was dat later bleek dat er leerlingen waren die het echt geloofden... Maar de meest leuke blijft uit m'n afscheidsboek... Eén leerling schreef op: 'Mijn leukste herinnering aan u: Dat u vertelde dat u zou gaan trouwen in een paarse trouwjurk met rose stipjes en dat we helemaal verbaasd waren toen we zagen dat hij wit was...' Hahaha, ge-wel-dig... Inmiddels zijn deze schatten al 18 jaar en ouder, dus nu mag ik het vast wel delen met de rest van Nederland :)... 

Maargoed, in de achterliggende 10 jaar heb ik de leerlingen al heel wat wijs gemaakt, dat blijkt dus wel weer... En nee, ik ben geen juf geworden voor de traktaties hoor ;)... 

Wat is het leukste dat je ooit je kinderen/leerlingen/iemand hebt wijs gemaakt, terwijl je dacht 'dit is zo gek, dat gelooft echt niemand...' waarvan je achteraf hoorde dat het écht geloofd werd?

Goed weekend allemaal!