Bij de plaatselijke bloemiste zag ik een geweldig mooi bloemstuk staan. Een papier erbij dat er een workshop werd gegeven om dit te maken. Ik was op slag verliefd, doe dit soort dingen graag, maar haak al snel af vanwege drukke agenda, prijs, enz. Niet dat ik het het geld niet waard vind, maar bij bijv. 50 euro denk ik al snel 'daar kan ik ook een week boodschappen van doen'. Peter vindt dat onzin en zegt 'als je daar nou van geniet moet je dat gewoon een keer doen voor jezelf'. Ik haalde hem naar binnen, liet het hem zien en vroeg wat hij ervan vond. Zoals het een man betaamt had hij geen mening :P...
Ach, natuurlijk kon ik deze niet maken, waar moest ik het neerzetten? Een smalle toren van zo'n 20 cm en dan een meter hoog... Ideaal met kinderen, maar niet heus... Stiekem voelde ik me teleurgesteld, want ik vond hem écht heel leuk... Totdat ik mezelf hoorde vragen 'kan ik hem ook liggend maken?' 'Jahoor natuurlijk kan dat, daar passen we wel een mouw aan...' Ohh, op mijn piano zou het mooi staan, dan snel thuis in de agenda kijken en mezelf aangemeld...
En zo geschiedde:
Het voorbeeld was een schitterend herfststuk met oranje en geel (in het echt nóg mooier dan op de foto...):
Ik weet van mezelf dat ik daar heel erg van ga genieten, maar er liever langer mee doe. Vandaar dat ik bewust een neutralere variant maakte. We hebben veel crème/bruin in de woonkamer en zelfs 1 wand donkerbruin, dus leek me een mooie match met wat lichtgroen. In de flesjes staan nu crème bloemen, maar straks bijv. in de herfst kleuren de groene bolletjes geel/oranje en kan ik er oranje bloemen inzetten, tegen de Kerst zijn ze wel roodgekleurd en kan ik een leuke lichtslinger met die hele kleine lampjes kopen bij Action en er rode verse bloemen in zetten ofzo...
Kortom; ik kan nog alle kanten op... De tilantia (het grijze krulmos) heb ik bewust niet vastgelijmd. Mocht het me vervelen en zou ik meer takken willen zien kan ik het er zo tussenuit halen. Voor nu is er nog geen sprietje losgeraakt, zelfs niet onderweg in de auto, dus het blijft goed genoeg zitten zo...
En het leukste komt nog... Samen met de kinderen zat ik te lunchen aan de salontafel, omdat de eettafel volstond met knutsel- en naaispullen. Met glunderende ogen keek ze me aan en zei: 'Mam, ik vind dat je echt een duimpje verdiend hebt *steekt duimpje omhoog*, omdat jij dat takken-ding zo mooi hebt gemaakt! Echt heel knap van jou...' We hebben natuurlijk krom gelegen om die term 'dat takken-ding', maar ze meende het uit de grond van haar hart, hoe schattig ;)... Later op de dag gingen ze met z'n tweeën voor de piano staan. 'Jooch, dat heeft mama mooi gemaakt hè?' 'Jaaaaaa...' 'Mam, Jooch vindt ook dat je het mooi gemaakt hebt...'
Steeds als ik er weer naar kijk, geniet ik er weer van. Ik denk dat ik juist van dit soort dingen geniet omdat ik ze niet zo vaak voor mezelf doe. Ik vind het echt een luxe dat ik als mama gewoon even uit het gezin kan stappen en een avond weg kan om iets leuks voor mezelf te gaan doen. Ik houd van priegelen en daarom zijn dit soort workshops echt aan mij besteed. Ik vond het de 30 euro meer dan waard en heb een erg leuke avond gehad.
Dank Melinda voor je mooie workshop, je goeie zorgen en al het lekkers eromheen en dank voor het meedenken over hoe ik het stuk horizontaal kon maken. Ik ben onwijs blij met het resultaat :)!
Geef jij jezelf weleens iets leuks cadeau?
Een mooie workshop/een leuke les/een belevenis of ervaring?
