Dingen die bij mij echt geregeld gerepareerd moeten worden zijn lusjes in de jassen. Of er trekt iemand te hard aan de jas of ze gaan gewoon stuk. Ik zoek een kleur draad die in de buurt komt en naai het gewoon met de hand even dicht. Ik naai het dicht met de 'onzichtbare steek'. Deze wordt ook wel dwarssteek of slipsteek genoemd en in het Engels 'ladder stich'. Als je erop zoekt vind je eenvoudige filmpjes over hoe je dit doet.
En sokken........................... Hou op over de kwaliteit van de sokken van tegenwoordig. Wat dat betreft ben ik blij met de tweedehands sokken, want voor m'n gevoel is dat dan nog 'duurzaam' als ik ze na een jaar in de zak doe omdat ze stuk zijn, want dan heb ik nog een heel jaar sokken 'gered' van de container, maar met nieuwe sokken blijft het toch echt prut. Voor Peter koop ik dure sokken van rond de 12-15 euro per paar, maar ook daar doet hij vaak maar 1 seizoen mee. Ik weet natuurlijk dat zelf breien met sterke sokkenwol het beste is, maar voor 6 personen de complete sokkenoutfit breien is me te gek. Dus mijn bijdrage is; repareren tot het niet meer kan... Een klein gaatje op de hiel kan ik maken mits niet de rest van de hiel al zo dun is dat je erdoorheen kunt kijken. Hetzelfde geldt voor bijv. onder de bal van de voet. Als het versleten raakt, wacht ik tot er een gat in zit en gaan ze weg.
Deze sok kreeg een herkansing, die had een raar gat in het midden voor onder de teen. Je ziet dat het eromheen niet versleten is, vraag me niet hoe er zo'n gat in sokken komt, die dingen 'ontstaan' hier volgens de kinderen, want ze doen er 'écht niks' mee (en deze moeder gelooft dat allemaal... Nou nee dus, echt niet hoor ;)).
Maargoed; gewoon dus naald en draad erbij en dichtstikken maar:
Geen gezicht zo in de binnenkant, maar het zit dicht...
Maar; zo aan de buitenkant valt het best mee en dan zit het ook nog aan de onderkant van de sok; hup die kan weer een ronde mee...
Oja en ik kijk ook nog naar het tijdstip. Bijv. een lange legging met een gaatje op de knie repareer ik, soms meerdere keren. Als het dun wordt op de knie of er zat een flink gat na bijv. een keer vallen met de skeelers naai ik een kruisje in het was- of maatlabel en weten de meiden dat ze het achterstevoren moeten dragen (zodat je de reparatie bijna niet meer ziet). Normaal gesproken doe ik dan bij nòg een gat de legging weg. Maar als het bijna eind van het winterseizoen is en we inmiddels beetje krap in de leggings zitten doe ik gerust (als ze het goedvindt) nog een keer naaien en bij de zomerwissel alsnog de legging afknippen en er
een zomerlegging van maken. Met enkelsokjes of dikke sokken precies hetzelfde; einde van het seizoen denk ik nog weleens 'ah, nog 1x dan, overbruggen we net de laatste weken...'
Sokken stoppen heb ik van m'n oma geleerd, maar ik doe het bij dunne sokken nooit. Bij een wandelsok of gebreide pantoffel wil ik het nog een keer doen, maar dan zeg ik 'draag die maar binnen als warme sok, maar niet voor afstanden'. Ik heb geen sokkenwol in huis, dus moet al beetje leuren om een stukje ergens te lenen, behalve voor de gebreide pantoffels; oma deed er altijd alvast een stukje 'stopwol' bij ;)... Ik denk dat het een hint was 'als het stuk is, stop je het zelf...' Nee grapje, zij heeft ook geregeld onze sloffen gestopt, zodat ik de kunst kon afkijken...
Stop jij sokken en/of repareer je ze weleens?
