Kan een student ook sparen?

Vorige week las ik een leuke column van Gerard Hormann (je weet wel van dat gave boek Hypotheekvrij). Het komt erop neer dat een student wel degelijk kan sparen (als hij/zij wil). Natuurlijk begrijp ik ook dat er genoeg uitzonderingen zijn wanneer bijvoorbeeld ouders niet voldoende inkomen hebben om bij te dragen aan de studie(s) van hun kind(eren) en ook snap ik dat studenten graag 'student' zijn, maar inderdaad heb ik geprobeerd om te sparen naast m'n studie. Een bijbaantje, later werken/leren, zuinig leven en nog een periode in de kost gewoond (vaak een stuk voordeliger dan op kamers, je ontbijttafel 's morgens gedekt, je eten al klaar als je thuiskomt (en een half uur eerder eten als je in de avond kinderkoor moet dirigeren ;)), een zorgende hand en gezellig koffiedrinken en urenlang kletsen; ik heb warme herinneringen aan mijn 'in-de-kost-tijd' :). Mijn beddengoed werd gewassen (ik haalde zelf m'n bed af en legde het in de wasmand) en ik ging (als het lukte) soms mee naar een verjaardag in de avond. Ik heb zo geboft, dat realiseer ik me wel.

Hoe kom je nu aan zo'n kostgezin? Ik heb gewoon rondgevraagd overal en iedereen gezegd dat ik in de kost wilde. Met 3-4 dagen werken, 2 avonden studeren (8u reistijd zonder vertraging totaal) had ik gewoon echt niet het koken en boodschappen doen enzo erbij moeten hebben. Ik belde rond bij plaatselijke kerken (telefoonnummers van een koster ofzo zijn online vaak te vinden) en vroeg hen of ze iemand wisten. Vaak weten zij wel gezinnen die vaker iemand in huis hebben gehad, een bakhuisje hebben ofzo. In een mum van tijd was ik voorzien.

Een leuke kamer (nouja, eigenlijk gewoon de hele bovenverdieping :P... Eigen wastafel, toilet en slaapkamer). Ik denk dat nog ergens wel foto's ervan heb, maar deze kan ik nu niet vinden... De kleuren waren aquablauw en appelgroen ;)... Helemaal leuk, daar heb ik nog steeds de dekbedhoezen van bewaard en gebruik ik nu voor Jochanan.

Waarom bleef ik niet thuiswonen? Dat had een praktische reden. Mijn ouders wonen in een schitterend 'gat', maar het OV is dramatisch geregeld. Ik kon het hen niet aandoen om me wekelijks 2x van het treinstation 10 km verderop te halen rond middernacht. Ook was de school waar ik werkte alleen te bereiken als ik in de ochtend geen vertraging had. Het duurde dan wel 1,5 uur voordat ik er was (met de auto was het een half uur), maar ook niet handig voor een periode van 3 jaar. 

Een auto dan? Ik was wel 18 toen ik ging studeren, maar had mijn rijbewijs nog niet en vanwege de file was de afstand niet makkelijk te overbruggen in de avonduren. Bovendien kon ik in de trein studeren (van de 2u reizen reisde ik 1,5u met de intercity en soms geen en soms slechts 1 overstap, dus dan kon je best productief zijn)... Ik zal eerlijk opbiechten bij deze dat ik mijn schrijfportfolio in de trein aan het treintafeltje heb gemaakt :')... Ik kan heel netjes schrijven en vond de differentiatie toentertijd nog niet zo goed geregeld. Iedereen moest hetzelfde maken, maar andere dingen had ik beter meer tijd in kunnen steken. Hup, vulpen in de tas en pennen maar... De plaatjes van hoe je een goede schrijfhouding had heb ik zorgvuldig genegeerd; hoe het moest wist ik zelf ook wel met het 2x in de week schrijfles geven aan groep 5/6. Maarja, ergens moest er ook geslapen worden, dus dan moet je soms wat ;)...

Wat heb ik nooit gedaan? Uitgaan in de vorm van: De stad in, jezelf volklokken met alcohol tot 's morgens toe. Ik heb nooit zoveel gehad met terrasje pakken, cafés en alcohol heb ik niks mee. Ik denk dat ik daarmee fors bespaard heb :). Oja en tel daarbij op natuurlijk dat mijn ouders mijn studie betaalden inclusief boekengeld. Ik zocht het zelf zoveel mogelijk op Marktplaats op en mikte op het bieden tot 1/3 van de nieuwprijs en vaak lukte dat best goed. Met m'n zusje volgde ik dezelfde studie en sommige boeken hebben we samen kunnen gebruiken, maar lang niet alles. Bijvoorbeeld door dezelfde toetsen in dezelfde week. Na afloop is het gros van de boeken voor dezelfde prijs weer op Marktplaats beland.

Nu ik 'een generatie verder ben' (ahum, zover ben ik nog niet natuurlijk) hebben we samen besloten te proberen hetzelfde te doen als mijn ouders. We sparen nu de kinderen nog klein zijn voor hun eventuele studies. Het voordeel van nu sparen is dat ze nog niet zoveel geld kosten. Een tas gekregen kleding wordt dankbaar aangenomen, ze eten nog niet zoveel als wanneer ze 14 zijn en ook schoolkosten zijn laag. Op veel manieren kun je sparen voor je (klein-)kinderen, bijvoorbeeld door een rekening apart te openen op je eigen naam of juist op hun eigen naam. Beiden hebben voor- en nadelen, daar mag ieder zelf een keus in maken. Ook een wekelijkse euro levert na 18 jaar bijna 1000 euro op. En het andere 'uiterste': Als je van de kinderbijslag per kwartaal 200 euro opzij weet te leggen, heb je bijna 15.000 euro na 18 jaar.

Ik ben nuchter; ik spaar zolang het mogelijk is. Nu is het voor ons mogelijk om voor alle kinderen te sparen en wat ik nu gespaard heb kan dan straks in ieder geval misschien wat rente opleveren als er een periode aanbreekt waarin ik even niet voor hen kan sparen. Alle beetjes helpen en hopelijk kunnen ze tegen de tijd dat ze groot genoeg zijn een leuk bijbaantje of krantenwijk vinden en de rekening nog een beetje helpen groeien...

Probeerde jij als student wat bij te verdienen/te sparen? Nog leuke tips over hoe je als student kunt (be)sparen?