Het kan je niet ontgaan zijn dat er er gezinnen 'op jacht' zijn in je wijk. Mocht je het nog niet hebben meegekregen; ze zijn op berenjacht... In deze tijd van zoveel mogelijk binnen blijven, is het voor sommigen vrijwel onmogelijk om de kinderen binnen te houden en willen ze af en toe een luchtje scheppen. Je kunt dat gezellig combineren met 'beren jagen'.
Heel simpel; je gaat gewoon rondlopen en spotten. Of je neemt een briefje en laat ze turven. Of zoals hier heel handig voor groep 3: Ze schrijft alle cijfers op en telt gewoon iedere tocht verder waar ze gebleven is. Dus 21, 22, 23, enz. Mooie oefening ;).
Ze zijn hier in de wijk dolenthousiast, echt bere-gezellig :P... In 2 straten spot je moeiteloos 20 beren. Van grote beren (van veraf te zien) tot kleine beren (dat is de differentiatie hè in deze buitenopdracht, die is voor échte speurneuzen :P) en van dikke beren tot platte beren (lees: uitgeprint op een A4, jaaa echt, ge-wel-dig, wat hebben we gelachen...) En dan de terugweg even zwaaien naar betreffende buurman en ontdekken dat hij er achter z'n dakraam ook nog 1 heeft opgeplakt. Christilène 'ohhh, die kun je bijna niet zien, die was écht heel moeilijk...' Ik zeg: Missie geslaagd!
Dus overdag zitten in de keuken:
Christilènes beer:
Jochanan z'n olifant. Ssttt, die heeft zich verstopt in de jungle, dus die vindt niet iedereen...
Knuffelsloffen van Christilène voor het raam naast de deur (eigen idee van madammeke):
En gedurende de dag werd de voorraad boven uitgebreid. Hé, zien jullie dat aapje ;)... Met dat ik een foto wilde maken stond Peter klaar om ze in bed te leggen. Ik wenkte dat hij weg moest, maar Bertian dook meteen tegen het raam toen hij me zag ;)... Nee hoor, die zie je niet iedere dag daar staan. Maar als je hem ziet, mag je dubbel tellen hoor :)...
Wij gaan bewust rond etenstijd 's avonds. Overdag zijn er veel kleine kinderen die hier spelen en is 1,5 meter afstand houden best heel lastig. Om diezelfde reden mogen de kinderen niet naar buiten als andere kinderen in de speeltuin spelen (alleen achter ons huis). En Bertian is gelukkig alweer beter, anders zouden we thuis blijven. Vanavond hebben we tijdens een wandeling van een dik uur door het dorp (dus niet eens buitenaf gewandeld, maar echt bebouwde kom) onderweg 1 fietser en 3 dames op skeelers gezien. De rest zat lekker te dineren, ideaal :)...
Zelfs pubers kwamen hier voorbij op de fiets met een mobieltje in de hand, stopten even bij ons huis, telden de beren en fietsten weer verder. Het lijkt wel Pokémons vangen :P...
Zometeen gaan we 'coronaproof' spoorzoeken/speurtocht doen. Ik hoop dat ik nog even tijd kan vinden om er een blog over te schrijven, wellicht ter inspiratie voor anderen!
Heb jij al een knuffelbeer achter je raam staan? Sterkte in deze (voor velen moeilijke) tijd!
