Yep, ik ben er nog :)

 Yep, ik ben er nog - hét antwoord op veel mails en reacties... Het gaat goed hier gelukkig :). Ik post geregeld iets op mijn Facebookgroep omdat ik dat rechtstreeks vanaf mijn telefoon kan doen en bloggen vanaf m'n telefoon vind ik een ramp ;). 

Het bloggen heeft mijn prioriteit even niet. Niet omdat ik het niet leuk vind, integendeel :). In de zomervakantie hebben we fijn genoten. Hele einden gefietst, leuke dingen gedaan, zowel binnen (als het zo warm was) als buiten en ondanks dat ik niet extreem veel rommel meer heb ben ik weer een ronde aan het maken op de vliering en overal. 

Eind van de zomervakantie heb ik een kofferbak vol spullen naar de kringloop gebracht, 3 vuilniszakken textiel naar de milieustraat (lees: kleine stukjes stof, kleding met vlekken of vergeeld, naairestjes; dat mag niet in de kledingcontainer maar kan bij de milieustraat kosteloos worden ingeleverd en gerecycled), 5 vuilniszakken kleding naar het goede doel, een grote tas naar de ruilwinkel, nog spullen hier en daar naartoe die anderen nog konden gebruiken, 2 zware dozen oud papier naar het goede doel en veel verkocht. Op Marktplaats heb ik alweer heel wat spullen verkocht en ik probeer iedere week weer wat dingen erop te zetten. Neem gerust een kijkje of er iets leuks voor je bij zit en doe een bod (graag wel even middels Marktplaats een bericht sturen, zodat ik alles op 1 plaats houd...)

Heerlijk hoor om steeds weer van dingen afscheid te nemen. Dat het een zakcentje voor ons sponsorkindje en de spaarpotten van de kinderen oplevert is mooi meegenomen, maar geen hoofddoel. 

In de vakantie heb ik meegewerkt aan het vormgeven van de kinderbijbelmorgens door o.a. een vertelling te doen, deze weken was ik bezig met voorbereidingen voor de digitale zendingsdag, het jubileum van een collega organiseren samen met andere collega's, nieuwe klas opstarten, e-learning voor school, verjaardagen van Jochanan en mezelf, inmiddels de 2e ook naar school om te starten in groep 1, enz, enz. Het is niet dat ik niet wil bloggen ofzo, maar ik hield me gewoon bezig met andere dingen :)... Bijv. onderstaande kaart maken ;)... 

Zo hebben we een keer op een warme middag heerlijk met z'n allen aan tafel zitten knutselen met gekregen knutselboeken. 'Kunnen jullie hier wat mee?' verscheen er een foto in de app. Dat leek me wel leuk om een keer met de kinderen te doen. Het kwam precies op tijd. Toen het zo bloedheet was enkele weken geleden mochten de kinderen niet buiten spelen. Klinkt zieliger dan het was, maar achter in onze tuin staat vol de zon erop en was de temperatuur rond de 40-45 graden in de zon. Binnen was het 22-26 graden (zonder airco, gewoon goed ramen/deuren open in de nacht, doeken voor de ramen, enz.). Toen het echt bloedheet bleef en het ook in de nachten niet afkoelde werd het hier 1x 29,5 eind van de middag. Dat was een record, maar nog steeds koel in vergelijking met buiten :). We verzonnen dus allerlei binnenspelletjes. Van 'in het zwembad binnen' (nl. in het deksel van de blauwe schelp met hun zwemkleding en speelgoed boven in de badkamer - lekker verkoelend en lekker koel i.p.v. in de warmte) tot knutselen aan tafel en van verven en kleuren tot het bouwen van torens en voorlezen. Ook gingen we weleens fietsen. Dat was zelfs met 36 graden heerlijk! Voor degenen die het nog niet wisten: We wonen op de Veluwe en bos genoeg dus hier. We fietsen enkele straten en zijn dan middenin het bos. In het bos was het fietsen heerlijk met de rijwind. We hebben weleens 25 km gefietst waarbij we in 22 km slechts 6 mensen tegen zijn gekomen. Niemand ging dan de hort op, terwijl zelfs de kinderen het heerlijk vonden. Voor onderweg een Tupperware-kan water met ijsklonten mee in de pannentent, wat bekers water en een rijstwafel/stukken appel/zoiets. Mmmm, heerlijk hoor! We proberen de kinderen bij te brengen dat dat soort 'simpele' dingen grote rijkdom zijn. 

Een keer wat bramen plukken langs de weg (en genoeg laten hangen natuurlijk!), daar lekker milkshake van maken na een paar dagen, dan weer eens een flink eind fietsen en genieten van al het moois om ons heen, samen iets lekkers bakken of samen koken, teveel om op te noemen...

Voor de komende maanden staat er van alles op de planning. Ik wil nog verder steeds beetje bij beetje o.a. mijn stoffen uitzoeken. Ik heb al veel weggegeven want ik kom er gewoon niet aan toe om alles te verwerken. Verder de kinderkleding (al heb ik niet eens heel veel meer, ik heb al best veel uitgezocht en weggegeven), de keukenkast (we willen een computerkast i.p.v. een buffetkast, dusss ruimte maken zodat de spullen vanuit de buffetkast verdeeld kunnen worden over de rest van de kasten :), papieren (joepie, ik heb al zoveel schoolspullen en papieren uitgezocht, nog maar 1 of 2 dozen te gaan, maar altijd best een hoop werk), hobbyspullen (dit vind ik het lastigst, ik zal maar eerlijk zijn...) Ik ben gek op alles wat creatief is. Kaarten maken, stempelen, naaien, haken, breien, borduren, handletteren, schilderen, cadeautjes maken en inpakken, en nog veeeeeel meer... Ik heb dus veel hobbyspullen. En ik doe het allemaal graag al zou ik veel meer tijd willen hebben... En nu heb ik besloten afscheid te nemen van bepaalde hobby's. Hmm, wel met pijn in m'n hart, maar al zou ik nu 8u per dag alleen maar aan m'n hobby's werken krijg ik nooit meer alles af... Dit klinkt als een hoarder, zo erg is het gelukkig echt niet hoor... Maargoed; Een flinke tas hobbyspullen (o.a. 3D-kaarten, linnenkarton, stickervellen, designblokken) staat klaar om weg te geven, nog een tas met kleinere hobbyspullen gaan naar de schoenendozenactie en een grote big shopper met stoffen is al weggegaan voor een creatief project met kinderen en 1,5 vuilniszak naar een goed doel die naaiprojecten begeleiden. 

Het is gewoon lekker om het te geven aan mensen die er blij van worden. Ik hoef er niet meer aan te denken 'dat wil ik nog een keer doen!' en stel dat ik wel het kaarten maken weer op wil pakken kan ik altijd weer een nieuw boekje even kopen. 

Voor nu heb ik kaarten genoeg om te versturen en daarna zie ik wel weer...

Maandag hoop ik mijn verjaardagscadeautje in te wisselen (waarover later meer), woensdag hebben de kids vrij i.v.m. een studiedag en donderdag/vrijdag werk ik altijd, dus er zal weinig overblijven om weer verder te gaan, maar ik houd jullie op de hoogte! 

Nog meer creatievelingen met tips hier over minimaliseren op je hobbyspullen :)? De regel 'onder de 20 euro/binnen 20 km/in 20 minuten het nieuw kunnen kopen' werkt voor mij niet met hobbyspullen, ik kan dat moeilijk beoordelen en denk al snel 'daar kan ik nog wel wat mee'... Alvast dank voor het meedenken!

Berenjacht...

Het kan je niet ontgaan zijn dat er er gezinnen 'op jacht' zijn in je wijk. Mocht je het nog niet hebben meegekregen; ze zijn op berenjacht... In deze tijd van zoveel mogelijk binnen blijven, is het voor sommigen vrijwel onmogelijk om de kinderen binnen te houden en willen ze af en toe een luchtje scheppen. Je kunt dat gezellig combineren met 'beren jagen'. 

Heel simpel; je gaat gewoon rondlopen en spotten. Of je neemt een briefje en laat ze turven. Of zoals hier heel handig voor groep 3: Ze schrijft alle cijfers op en telt gewoon iedere tocht verder waar ze gebleven is. Dus 21, 22, 23, enz. Mooie oefening ;). 

Ze zijn hier in de wijk dolenthousiast, echt bere-gezellig :P... In 2 straten spot je moeiteloos 20 beren. Van grote beren (van veraf te zien) tot kleine beren (dat is de differentiatie hè in deze buitenopdracht, die is voor échte speurneuzen :P) en van dikke beren tot platte beren (lees: uitgeprint op een A4, jaaa echt, ge-wel-dig, wat hebben we gelachen...) En dan de terugweg even zwaaien naar betreffende buurman en ontdekken dat hij er achter z'n dakraam ook nog 1 heeft opgeplakt. Christilène 'ohhh, die kun je bijna niet zien, die was écht heel moeilijk...' Ik zeg: Missie geslaagd!

Dus overdag zitten in de keuken:

Christilènes beer:

Jochanan z'n olifant. Ssttt, die heeft zich verstopt in de jungle, dus die vindt niet iedereen...

Knuffelsloffen van Christilène voor het raam naast de deur (eigen idee van madammeke):

En gedurende de dag werd de voorraad boven uitgebreid. Hé, zien jullie dat aapje ;)... Met dat ik een foto wilde maken stond Peter klaar om ze in bed te leggen. Ik wenkte dat hij weg moest, maar Bertian dook meteen tegen het raam toen hij me zag ;)... Nee hoor, die zie je niet iedere dag daar staan. Maar als je hem ziet, mag je dubbel tellen hoor :)... 

Wij gaan bewust rond etenstijd 's avonds. Overdag zijn er veel kleine kinderen die hier spelen en is 1,5 meter afstand houden best heel lastig. Om diezelfde reden mogen de kinderen niet naar buiten als andere kinderen in de speeltuin spelen (alleen achter ons huis). En Bertian is gelukkig alweer beter, anders zouden we thuis blijven. Vanavond hebben we tijdens een wandeling van een dik uur door het dorp (dus niet eens buitenaf gewandeld, maar echt bebouwde kom) onderweg 1 fietser en 3 dames op skeelers gezien. De rest zat lekker te dineren, ideaal :)... 

Zelfs pubers kwamen hier voorbij op de fiets met een mobieltje in de hand, stopten even bij ons huis, telden de beren en fietsten weer verder. Het lijkt wel Pokémons vangen :P... 

Zometeen gaan we 'coronaproof' spoorzoeken/speurtocht doen. Ik hoop dat ik nog even tijd kan vinden om er een blog over te schrijven, wellicht ter inspiratie voor anderen!

Heb jij al een knuffelbeer achter je raam staan? Sterkte in deze (voor velen moeilijke) tijd!

Discriminatie

Vorige week kwam in het nieuws dat Elbert Dijkgraaf de Tweede Kamer gaat verlaten. 2 weken daarvoor vertrok Nine Kooiman.

De overeenkomst in grote lijn: Ze willen meer tijd voor hun gezin.

Tot zover de overeenkomsten... (buiten dat ze een vergelijkbare tijd van zo'n 8 jaar in de kamer zaten).

Waar in de (sociale) media men eerder nog pittig (of soms bijna onbeschoft) reageerde over de keuze van Nine Kooiman, zijn de geluiden nu overwegend mild en respectvol (willekeurige link, ik had even een heleboel nieuwsberichten gelezen, het komt vrijwel allemaal op hetzelfde neer).

Zij: Mama van een jong kindje. Hij: Papa van een gezin. En daar is hét grote verschil. Als papa MOET je meer tijd bij je gezin doorbrengen (vandaar het ouderschapsverlof, de papa-dagen, enz.) en als mama MOET je meer aan het werk (liefst fulltime! Extra kinderopvangtoeslag wordt vrijgemaakt, zodat je samen fulltime aan de bak kunt en dat je als moeder ONafhankelijk bent...)

Afgezien van hoe je denkt over (fulltime) werken als mama, ik vond bovenstaand verschil opmerkelijk. Ik geloof niet dat de enige reden van dit verschil is dat dhr. Dijkgraaf meteen heeft aangegeven geen aanspraak te willen maken op de wachtgeldregeling. Wél denk ik dat het te maken heeft met de - in mijn ogen soms doorgeslagen - houding ten opzichte van werkende vrouwen.

Recent zag ik een uitzending met mw. Ingrid van Engelshoven. Prima als anderen fulltime werken, zelf geef ik de voorkeur aan parttime en zolang dit kan, wil ik graag deze vrijheid behouden. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat zij het liefst had dat deze optie niet meer zou bestaan... Jammer! We proberen hier zuinig te leven, zodat we de keuze kunnen maken meer tijd te hebben met de kinderen, tijd voor vrijwilligerswerk, klussen rond het huis, enz. Waarom zou ik fulltime moeten werken om m'n kinderen bij de kinderopvang te brengen, het vrijwilligerswerk uit te besteden aan betaalde krachten en de klussen in en rond ons huis aan vakmensen over te laten? 'Dat is beter voor de economie...' Ach, dat ik slecht was voor de economie wist ik al. Ik vind het alleen jammer dat in de huidige maatschappij soms zo opdringerig wordt gedaan over dat vrouwen meer aan het werk MOETEN. Alleen diezelfde vrouwen worden ook verwacht in bijv. vrijwilligersfuncties, commissies op school, enz.

Uiteraard begrijp ik dat er genoeg situaties zijn waarin je als vrouw fulltime wilt/moet werken. Alle begrip voor en als het een 'moeten' is; heel veel sterkte toegewenst!
Ik doel allerminst op iemand persoonlijk, het gaat me alleen om de maatschappelijke tendens...

Zou er ooit nog een tijd komen waarin je niet vreemd wordt aangekeken als je gewoon thuis zelf voor je kinderen wilt zorgen? Enerzijds merk ik steeds meer 'ieder voor zich' in onze individualistische samenleving, tegelijkertijd worden dit soort dingen steeds meer opgelegd (denk maar aan het belastingvoordeel voor tweeverdieners ten opzichte van het belastingnadeel voor eenverdieners; nog even en iedereen MOET samen werken om rond te komen. Het zal toch niet ooit zover komen mag ik hopen voor al die mantelzorgers met een partner die vanwege ziekte of handicap simpelweg niet kán werken?!)