Kubieke meter spinazie uit vierkante meter moestuin

Als ik tegen mensen vertel wat ik allemaal in de tuin heb (gehad) denken ze minstens dat ik een hectare moestuin heb ofzo ;)... Niets is minder waar; ik maak gebruik van het concept van de Makkelijke Moestuin en heb zo weinig ruimte nodig voor een grote en diverse opbrengst. 

Heerlijk om fijn van uit te delen (de kroppen sla zijn erg geliefd) en om mee te ruilen (bijv. radijs of zaadjes). Nu heb ik dit jaar slechts 2 vakken Nieuw-Zeelandse spinazie gezaaid en geen goudsbloem. Die laatste vond Peter nogal een woekeraar (en dat was het ook), dus die wilden we een andere keer ergens anders een plaatsje geven.

Toen ik weken geleden steeds bezig was in de tuin kwam overal heen spinazie op. Huh? Die had ik daar echt niet gezaaid. We dachten eerst dat het kwam door de regen of mieren (tsja, onervaren hier ;)), maar al snel bleek dat zowel Nieuw-Zeelandse spinazie als ook de goudsbloem bijna niet weg te krijgen zijn uit je tuin. We hebben flink geschoffeld, dus logisch dat m'n hele tuin werd overgenomen door de spinazie... Nougoed, maandag ging ik gewapend met een schaar naar buiten en heb ik slechts 1 bak met vakken geoogst...

Het aanrecht vol:

En de tuintafel buiten:

Na heel wat uren knippen had ik alles een uur in het water gezet. Zout vergeten. Dit rupsje was me dankbaar... Die kwam er levend (!) uit... Jochanan en ik hebben hem samen buiten weer in de tuin gezet... 

Goed dus dat ik blaadje voor blaadje afspoel in de bak... Eindelijk stond m'n grote pan klaar om te koken:

Maar al het werk was niet voor niets... Een verrukkelijke hartige taart met spinazie en zalm...

Toen was ik nog niet klaar... De andere helft was nog niet geknipt. In de avond begon ik ermee en het kostte me een avond om de ietwat slap geworden blaadjes te knippen. Tijd om te koken had ik niet meer (want dan moet je het ook spoelen...). Ik zette alles in de gootsteen vol water. Ik kwam de volgende morgen beneden en alle blaadjes voelden knapperig en vers aan. 

Wauw, weer wat geleerd...  

Die spinazie heb ik gisteravond gespoeld en gekookt en daar maak ik vanavond ovenschotel van met spinazie, aardappelpuree met kuiltjes erin waarin ik eieren breek en dan paneermeel erover. Mjammie... 

Veel dingen uit eigen tuin zijn een stuk goedkoper dan wanneer je het in de winkel koopt. Maar spinazie is echt iets; daar kun je niet voor gaan werken. 1 kg diepvriesspinazie kost ongeveer een euro... Ach, dit keer was de spinazie 'gratis' uit de tuin, want het gros was over van vorig jaar... 

De goudsbloemen heb ik ook weggehaald. Steeds heb ik al wat blaadjes geoogst (maar genoeg laten staan voor de insecten). Ik wil proberen calendulazalf te maken. Wordt vervolgd dus...

En hoe staat het met jullie moestuin?

P.S. Denk je aan de winactie? Vergeet vooral niet mee te loten als je het leuk vindt :)...

Nog iets heel anders; Mocht je op zoek zijn naar een stevige houten kinderkeuken (om op te knappen), kijk dan even in mijn Marktplaats-advertentie. Ruilen vind ik ook leuk :)... Ajj, al gereserveerd en wat gegadigden... 

Recensie Groen op hakken + winactie!!

Al veel te lang staat er rechts in beeld (in de internetversie van m'n blog) dat ik het boek Groen op hakken aan het lezen ben en dat er binnenkort een recensie met winactie komt... Het boek lezen duurde al voor mijn doen erg lang. Ik ben een snelle lezer, ik houd van lezen, maar in combinatie met de drukte overal heen deed ik er lang over. Dat lag niet aan het boek zelf, want dat leest echt vlot weg. Ook de recensie liet op zich wachten, maar nu dan zoals beloofd; een spiekje in de inhoud en een winactie, dus lees snel verder :)!

De titel geeft al een beetje aan dat de doelgroep vermoedelijk (jonge) dames/moeders zijn en toen ik pas na het lezen bewust de ondertitel zag dacht ik 'hé, dat is precies wat ik een enorme pré van dit boek vind'... Namelijk 'duurzamer leven voor iedereen'. Het boek is verdeeld in hoofdstukken waaraan maar liefst 11 (!) dames meeschreven. Van moestuinieren tot je huis verduurzamen en van een natuurlijke medicijnkast tot tips om cadeaus te geven en te vragen. Het boek leest vlot weg, er worden ongelofelijk veel tips gegeven en het leuke is dat in vrijwel ieder hoofdstuk groen/groener/groenst-tips gegeven worden. Van heel laagdrempelig voor iemand die zichzelf misschien nog donkergrijs noemt tot donkergroen voor iemand die al best groen bezig is. Dit alles is aangevuld/verweven met allerlei kleine Bijbelstukjes (vanuit de NBV). 

Kijk de groen/groener/groenst-tips...

Zelf broodzakken maken? Kijk hier voor een werkbeschrijving.

Het full-colour boek in paperbackvorm ziet er fris uit, is uitgegeven bij Jongbloed en helpt je om te starten met groener leven of juist om een stapje verder te gaan. Samen met de persoonlijke ervaringen is het een mooi boek om op je verlanglijstje te zetten. Op de achterkant staat 'Laten we er geen wedstrijd van maken wie het duurzaamst bezig is, maar vooral elkaar inspireren om de wereld groener te maken.' Dat is precies wat in het boek naar voren komt. Het is geen betuttelend boek over hoe slecht je bezig bent, maar ook worden persoonlijke ervaringen gedeeld van dingen die mislukt zijn. Leuke recepten voor uit de moestuin of juist om kliekjes te verwerken, duurzame artikelen te maken zoals bijv. scrubcrème, deo, massageolie, enz.

Op zoek naar de werkbeschrijving om wasbare billendoekjes/snoetenpoetsers zelf te maken? 

Kijk dan even in deze blog die ik eerder maakte.

Zoals bij ieder boek haal je eruit waar je iets mee kunt. Sommige dingen zul je denken 'leuk, dat doe ik al', terwijl je bij andere dingen denkt 'dat is mij een stap te ver'. Zelf vind ik bijvoorbeeld kinderen laten spelen met lege dozen en wc-rolletjes (of ander 'waardeloos' materiaal) wel een donkergroene tip, terwijl spelen met droge pasta voor mij daar niet onder valt. We eten ons eten en spelen daar niet mee. Vroeger thuis hebben we na het maïs kneuzen weleens maïs geraapt langs het veld. Die lieten we dan drogen en deden na jaaaaren nog dienst als 'graan' om te scheppen en met tractors of karren te vervoeren. Dat zie ik dan weer als 'afval', want anders ligt het weg te rotten. Maargoed, ieder mag dit soort dingen zelf invullen, daar heb ik geen mening over :).

Ben je na het lezen van dit boek ook nieuwsgierig geworden? Doe dan mee met de winactie! De regels blijven hetzelfde. Volledige voornaam! Verder een achternaam (of letter) en woonplaats (of letter). A.H. uit E. is dus onvoldoende en je reactie plaats ik dan helaas niet. Ook mailtjes kan ik helaas niet op reageren. De mogelijkheid om anoniem te reageren is handig voor als je geen Blogger-profiel hebt, alleen dan dus wel even in de reactie je naam achterlaten (zie hierboven)... Tot vrijdagavond 20u is het mogelijk te reageren en zaterdagmorgen 7u zal ik de winnaar bekend maken... Houd m'n blog dus in de gaten...

Wil je het boek bestellen? Het boek kost 17,50 en is bijvoorbeeld verkrijgbaar via deze link. Een heel ander slimme tip (voor nu of later). Wanneer je bij bol.com wilt bestellen en bijvoorbeeld met dit boek net niet aan de 20 euro (gratis verzending) zit, terwijl je met verzenden juist net boven de 20 euro uitkomt, kun je een cadeaubon van 5 euro meebestellen. Die geef je cadeau of zet je gewoon bij je eerstvolgende bestelling weer in. Bij andere webshops kun je dit ook vaak inzetten. Wanneer je bang bent dat je de code kwijtraakt kun je deze naar jezelf mailen. De eerstvolgende keer dat je bestelt zoek je in je mailbox even naar 'cadeaubon bol.com' of welke titel je het ook gegeven hebt en je hebt je korting te pakken... 

Geen interesse in het boek, maar wel zin om iets anders te winnen? Houd dan ook m'n blog in de gaten. Ik heb nog meer leuke dingen... 

Waarom ik geen foodhuggers gebruik...

Heel vaak krijg ik de tip om foodhuggers te gebruiken. Een duurzame keuze om voedselverspilling tegen te gaan. Om eerlijk te zijn; ik zie het als een gecreëerde 'duurzame' markt. Niemand miste ooit foodhuggers, nu ontbreekt het je bijna aan duurzaam besef als je ze nog niet hebt. Allerlei verschillende maten, want de ene appel is kleiner dan de ander en een limoen is weer kleiner dan een citroen. 

Liefst gebruik ik zo min mogelijk vershoudfolie en aluminiumfolie. Maar ik ben wel nuchter. Ik kook geregeld voor anderen, dek het vaak af met een bord of theedoek, maar soms met folie. Waar ik echter voorheen een rol per maand minimaal van zowel bakpapier als ook aluminium- en vershoudfolie doe ik nu heeeeel lang ermee. Vooral de folie heb ik al in geen 2/3 jaar nieuw gekocht. Bakpapier doe ik nu ook minder (veel vaker invetten, papier hergebruiken bij bijvoorbeeld plaatkoek als ik er meerdere maak, gebruik ik het papier opnieuw; let op - wel zoet bij zoet en hartig bij hartig, die fout maak je 1x ;)) Zonder bakpapier red ik niet. Mijn bakplaat volledig invetten en met bloem bestrooien en dan een plaatkoek erop maken functioneerde voor mij niet, dus nu denk ik gewoon 'alle beetjes helpen' voor het minderen.

Aanvulling: Ik heb een bakmat van Tupperware; die is te klein voor m'n oven, dus mis ik aan de randen van m'n plaat een stuk en vind ik dus niet handig voor een plaatkoek. Ik heb een herbruikbaar vel die ik veel gebruik, maar voor bijv. speciaal brood in een bakvorm is dat ding weer niet gemakkelijk vormbaar (wel ideaal voor op een bakplaat inderdaad). Die herbruikbare had ik er 2 van, maar 1 is helemaal stuk, dus die heb ik weggedaan. Bijv. een chocoladetaart als ik die maak die halverwege plakkerig gekeerd moet worden heb ik geen idee hoe ik dat zonder bakpapier kan doen. Met je handen keren is geen optie en het is een taart die je in de koelkast maakt, dus invetten kan ook niet. Dan gebruik ik gewoon bakpapier... 

Maar terug naar foodhuggers; die heb ik dus nooit gemist. Maar hoe doe ik het dan wel? Nou, gewoon een bord op de taart, een taartdoos of cakedoos of een vershoudbakje.
En opengesneden groenten of fruit gaan... heel verrassend... omgekeerd op een schoteltje...

Voor een fruithap voor Bertian; klein stukje banaan van Christilènes banaan (zodat het in de trommel past) en een halve appel (traktatie op school, dus anders heeft ze teveel):

 Paprika in een aanbieding. Een halfje hier, een halfje daar. Ik vries het geregeld in, maar als ik het vlot gebruik leg ik het in de koelkast:

Blijft gewoon goed, geen extra spulletjes in de kast en ook duurzaam wat mij betreft. Ik heb een tafelmodelvriezer en een gewone maat koelkast. Met 5 personen is dat prima te doen. Veel dingen hoeven niet in de koelkast, dus ik heb altijd wel plaats eigenlijk. Alleen bij een verjaardag in de zomer is het passen en meten vanwege de hoeveelheid taart en frisdrank ;)... 

Wanneer kunnen foodhuggers handig zijn volgens anderen?

- Voor onderweg (zelf gebruik ik daar een bakje voor)

- Als je een kleine koelkast hebt en een groot gezin (valt wat voor te zeggen; een schoteltje neemt meer ruimte in dan een foodhugger. Tegelijkertijd kan ik me voorstellen dat je dan zelden een halve appel of een halve paprika overhoudt; in een groot gezin gaan veel dingen in 1x op, maar misschien verkijk ik me daarop :))

- Als dekseltje voor op een blik (zelf gebruik ik een Tupperware blikopener; dan kun je het deksel er weer terug op leggen).

Maar; hulde voor de marketingstrateeg die hier achter zat. Ik als simpele schoteltjes-gebruiker heb het idee dat de missie geslaagd is...

Veel afval kun je voorkomen door een duurzaam alternatief te gebruiken. Stoffen broodzakken, wasbare zoogcompressen, wattenschijfjes; de wegwerpvariant kan eenvoudig de deur uit en vervangen worden door een duurzame variant. Lekker zoveel mogelijk zelf maken met de werkbeschrijvingen die ik heb gedeeld en materialen die je nog in huis hebt. En als je geen mogelijkheid hebt het zelf te maken; bestel het bij me via Marktplaats of stuur even een mailtje (aad.actief@gmail.com), dan wil ik het gerust voor je maken.

Gebruik jij foodhuggers?

Recept - makkelijke lasagne 3 maaltijden in een half uur!

Wauw, wat vliegt de tijd; alweer 8 jaar getrouwd maandag... We hebben er (op een mini-tompouce na bij het eten en het met de kinderen samen kijken van het trouwalbum) weinig aandacht aan besteed, we gaan een andere keer uit eten, ergens in de zomervakantie :).

Nougoed, voor de kinderen was het sowieso feest, want we aten zelfgemaakte lasagne. Voor hen maakt het niet uit of het de goedkoopste kant-en-klaar-lasagne is of zelfgemaakt, maar ze zijn heel dol op pasta, dus dat wordt smullen.

Daar was ik nog wel even 'druk' mee, want ik heb 3 schotels gemaakt. 1 voor 's avonds, 1 voor in de vriezer (aanrader! Gewoon goed af laten koelen, dan de saus en kaas erover en dan in de vriezer. Je kunt hem bevroren zelfs in de oven zetten; dan duurt het iets langer, ontdooid kan ook. Ideaal voor als je een snelle maaltijd wilt of weinig tijd hebt). En nog 1 voor iemand anders. Natuurlijk is het in 1x veel minder werk dan 3 losse schotels. 1x een grote pan saus maken en alles erbij en dan in 1x alles tegelijk opmaken...

Ik gebruikte voor de saus:

2 flessen Passata met kruiden (flessen bewaar ik weer voor cadeautje of om weg te geven aan iemand die siroop maakt) 1,39 p.st.

1 groot pakje tomatenpuree 36 cent

1 pakje gezeefde tomaten 49 cent

1 paprika 69 cent

2 blikjes tomatenblokjes 0,49 p.st.

2 grote zakken gesneden groenten 1,69 p.st.

1 zakje diepvriessperziebonen (was een klein beetje uit, de rest was te weinig voor een maaltijd, maar zo voor in de saus perfect) 50 cent

Stuk of 5 grote champignons (waren ergens van over) 70 cent (?)

Een flinke scheut water (zeker zo'n 700 ml want het was een erg dikke groentenmassa en met koken moet er nog wel iets te verdampen zijn...)

Rundergehakt 1 euro

Lasagnebladen (ik gebruikte ong. 1,5 pakje) 50 cent per pakje, dus 75 cent ofzo.

Geraspte kaas 1 euro ongeveer

Totale kosten; ruim 12 euro voor 3 maaltijden. Natuurlijk heb je meer nodig als je met grotere eters bent en kan de prijs van de goedkoopste kant-en-klaar hier niet tegen op, maar op zich vind ik ruim een euro per persoon per maaltijd goed te doen. 

Dit keer even voor gemak gegaan, je kunt het zo vers maken als je zelf wilt door alles zelf te snijden enzo. Je braadt de gehakt aan (evt. ui/knoflook/paprika/champignons erbij), daarna de tomatensauzen allemaal erbij en de rest van de groenten en op temperatuur laten komen door steeds te roeren. 

Daarna gewoon ingevette ovenschotels nemen (ik maakte er 2 voor ons voor 4 personen en 1 voor 2 personen). Net als je normaal doet; laagje saus, lasagnebladen, laagje saus, lasagnebladen, doorgaan tot de schaal vol is (ik doe altijd tot max. 1 cm onder de rand als het dan kookt in de oven loopt het niet m'n bakplaat op...) en eventueel een bechamelsaus maken of alleen geraspte kaas. Bij gebrek aan melk heb ik dit keer alleen kaas geraspt om het toch op tijd klaar te hebben. Ging ook prima :)... 

Zo heb je dan 3 maaltijden in maximaal een half uur. Door van alles iets extra toe te voegen kun je ook grotere schalen of meer schalen maken. Ideaal om 1 van weg te geven als je voor iemand wilt koken. Wij eten dit gerust bijvoorbeeld op maandag en dan op vrijdag weer. 

Oja en de gehakt kwam uit de vriezer en de zakjes groenten ook. Die kun je daarna dus middels de ovenschaal gewoon weer prima invriezen. Zo koop ik de zakjes groenten vaak met een kortingssticker of in de aanbieding voor als ik een keer 'snel' iets wil kunnen maken. 

M'n grootste soeppan; helemaal vol... 

Heb jij nog favoriete ovenschotels (of andere gerechten) die je makkelijk per 2 of 3 tegelijk kunt maken en dan kunt invriezen? 

Bruiloft - deel 4 - Kleding Peter en Adrianne

Gisteren deelde ik al hoe ik mijn maxirok van een tweedehands galajurk maakte, vandaag een gezinsfoto en een opsomming van de kleding van Peter en mij...

Bij wijze van uitzondering een keer een gezinsfoto...

Donkerblauw, wit, cognac en lichtblauw :)...

Peter droeg een pak die we al eerder hadden gekocht, maar die hij nog niet had gedragen. Tegenwoordig kopen we kostuums met 2 broeken en 1 jasje (omdat hij de broeken sneller slijt dan het jasje). Nieuwe broek, jasje erbij, overhemd had hij 1x aangehad op een beurs, riem en schoenen had hij nog (even nieuwe schoenpoets gekocht waar hij zijn en mijn schoenen als nieuw mee heeft gemaakt). De stropdas was ik lang naar op zoek, maar ik kon niets in lichtblauw vinden. Dat wilde ik heel graag, omdat het mooi matchte met de rest. Tot een kleine week voor de bruiloft had ik nog niks als alleen een lichtblauwe stropdas in de kast die ik eigenlijk echt niet leuk genoeg vond... 

Totdat ik ineens bedacht dat ik weleens m'n mams kon vragen en ziedaar; een nieuwe stropdas met kaartje er nog aan in de perfecte kleur die we mochten hebben, want pa had er toch genoeg. 

Wat een gelukje :)!

Zelf had ik dus die rok, verder cognac schoenen met een klein hakje (gratis van de ruilwinkel, perfecte kleur, nog keurig, konden een poetsje gebruiken), een dun donkerblauw blousje met een fijn wit stipje (3,95 - kringloop), cognac nepleren jasje (4,95 kringloop), top met spagettitopjes en een gewone top (1,99 en 5 euro bij respectievelijk Wibra en Hema). Laatste 2 had ik liever anders gezien, maar het was gewoon niet te krijgen 2ehands. Ik zocht een voedingstop, dat bleek een drama, dus ik ging voor 2 over elkaar heen (1 omlaag, ander omhoog, ook een voedingstop ;)). Ik kon ook die niet vinden, dus ben voor nieuw gegaan. Die ene was nog bio katoen ofzo, maar in hoeverre dat dan voor duurzaam door kan gaan weet ik niet goed. Maar; ik ga echt niet zitten kniezen, want ik ben blij dat ik zo fijn geslaagd ben voor een complete outfit. Voor 40 euro een complete outfit voor de bruiloft voor Peter en mij! Oja en dat potje cognac schoensmeer, ik denk ook een paar euro, misschien 5 of 10? Die gaan we zeker vaker gebruiken, want we hebben meer schoenen in die kleur en de kinderen ook. 

De schoenen (nog ongepoetst, ik moet nog even een andere foto maken dat ze gepoetst zijn, echt als nieuw werden ze...)

Het jasje; voor het oog ongedragen:

Het blousje; fijn elastiek onderin en driekwart mouwen. Heel luchtig, dus over een top was het ideaal met dat warme weer:

Een tas had ik nog van een eerdere bruiloft, alleen ik gebruik nooit een nette tas ofzo. Naar de kerk neem ik nooit een tas mee en ook als ik wegga eigenlijk zelden. Met kinderen heb je al snel een luiertas/kinderwagen/boodschappentas/oid mee en ik vind het dan zo'n gesleep. Niet de moeite waard om een nieuwe te kopen. Hetzelfde geldt voor een hoedje. Ik wilde nog steeds een keer een donkerblauw dopje, maar nergens kon ik een tweedehands vinden, dus een witte die ik nog had liggen ging prima. Gelukkig maar dat ik er niet teveel geld aan uitgaf, want inmiddels is het hersteld, maar bij aankomst was het bijna een pannenkoek; oepss hij was onderin de kinderwagenbak beland en de rest erbovenop ;)...

Zo zie je maar; kleding voor een bruiloft hoeft niet duur te zijn. Het sleutelwoord is wel; begin op tijd... Al 8 weken van tevoren ben ik rond gaan shoppen bij de kringlopen in de buurt. Je hebt natuurlijk wel tijd nodig hiervoor. Zelf vind ik matchende kleuren leuk, maar dat hoeft natuurlijk niet. Voor mij hielp het ontzettend in m'n zoektocht naar leuke dingen. Ik kijk even of het van de week nog lukt om foto's te maken van de kleding van de jongens om te showen, anders volgende week.

Beetje drukte hier; oppassen/klussen/koken/schoonmaken/helpen/collecteren/ziekenbezoek - allemaal voor anderen, dus van m'n eigen huishouden komt al weinig terecht, laat staan bloggen ;)... Ik doe m'n best, anders komt het zo snel mogelijk en dan alvast een goed weekend!

Bruiloft - deel 3 Van galajurk naar maxirok - Tutorial!

Dat ik aan het tornen was voor mijn jurk had ik al eerder gedeeld. Ik wilde het liefst een lange plissérok. Ik draag zelden lange rokken en het leek me wel een keer feestelijk. Ik kon echter voor een kant en klare rok nergens slagen (omdat ik natuurlijk die duurzame missie had om zoveel mogelijk 2ehands te scoren). Maar toen ineens zag ik de jurk daar hangen... Stel je even voor; in een forse kringloop met 3 kinderen waarvan er 2 graag bij het speelgoed spelen en mama bij de kleding voor allemaal tegelijk wil kijken... Ahum, dan wil ik altijd het liefst z.s.m. naar de uitgang, maar aangezien ik nu iets binnen de termijn terug moest brengen kon het even niet anders...

Nougoed, daar zag ik dus de jurk hangen... Donkerblauw is helemaal mijn kleur, maar de jurk zelf is to-taal niet mijn smaak. Het past gewoon niet bij me. Alleen, ik zag daar wel die felbegeerde lange donkerblauwe rok tevoorschijn komen. Nog 'even' zelf maken... Ik sloeg hem met hanger en al even dubbel, hield hem voor en zei tegen Christilène 'hé Chris, kijk, als ik hier nou een rok van maak?' 'O, best hoor...' Voor 24,95 kwam de jurk in mijn bezit:

Dus mocht je nog de illusie hebben dat ik deze duurzame uitdaging ben begonnen om goedkoper uit te zijn ben je bij deze vast overtuigd, want een kant en klare lange rok als dit kun je op de markt of online ook voor een vergelijkbare prijs kopen en dan scheelt het je een hoop tijd... 

Als je daarna nog even lol wilt hebben. Thuis aantrekken en zeggen dat dit de jurk is die je aantrekt op de bruiloft, alleen dan met een ander topje eronder... Altijd leuk dat gezicht ;)... 

Eerst heb ik de blinde rits eruit getornd aan de achterkant en de naad een stuk verder dichtgestikt. Vervolgens heb ik op de grond even van foampuzzelblokken een ondergrond gemaakt en de jurk er zo strak en glad mogelijk opgelegd: 

Even een restje biaisband erbij om het strak te spelden, spelden en een centimeter erbij:

Het biaisband heb ik gewoon vastgeprikt op het foam, zodat het netjes strak bleef zitten. Daarna eerst voorzichtig de voorkant geregen door de onderlaag en de doorzichtige bovenlaag op elkaar te rijgen. Daarna heb ik op dezelfde manier de achterkant gedaan.

Van hele mooie (als nieuwe) boxershorts die ik had gekregen heb ik van 1 het elastiek gebruikt. Mooi breed, al netjes plat aan elkaar gestikt, paste perfect... 

En voor de gulle gever; hahahahaha bedankt, je weet het hè; ik kan (bijna) overal wat mee :P...  

Ik deelde het elastiek in 4-en met spelden en de rok eveneens. Vervolgens heb ik de rijgdraad als leidraad genomen, daar dubbelgevouwen en onder het elastiek vastgespeld. Ik had voor die tijd eerst nog even hier en daar precies 10 cm vanaf de bovenkant gemeten en spelden gezet om in de gaten te houden of ik overal even ver vanaf de bovenkant zat. 

Ik geef toe; dat stikken onder de machine was vervolgens een veel grotere klus dan ik dacht. Ik dacht dat ik dat in 20 minuten wel kon redden, maar in werkelijkheid ben ik wel de dubbele tijd ermee bezig geweest. Door al die lagen en het kant-en-klare elastiek was dat lastiger dan ik vooraf had ingeschat. Ik heb hem bewust lang gemaakt, echt lang. Gewoon omdat ik dat chique vond. Toen ik later even een stuk moest lopen sloeg ik de bovenkant gewoon even 2x dubbel en is hij ineens enkellengte; ook prima.

Ik heb niet een foto van mezelf alleen, maar ik zal morgen even een gezinsfoto delen en laten zien wat het uiteindelijk geworden is...

Teruglezen?

Bruiloft - Deel 1

Bruiloft - Deel 2

Koop jij weleens kleding bij de kringloop om er iets 'nieuws' van te maken?