Traktatie smileys

Christilène was jarig en ging trakteren. Ze had al snel bedacht wat ze wilde; iets met oogjes. We gingen op zoek en vonden op internet een idee voor donuts met zure matjes. De oogjes hadden we gekregen van iemand en ze zei 'dan zijn die ook maar gelijk op'. Ik bestelde donuts, we kochten prikkers en zure matten en ik maakte de boel even klaar. Oogjes met wat chocopasta erop geplakt en klaar. Ik zag allemaal keurig afgeronde tongetjes, maar ik kon het niet redden qua tijd, dus ziedaar, zo smaakte het ook ;)...  

En ziedaar; trotse dame :). 'Bedankt mam!!' ze was helemaal blij ;)... 

En de resterende zure matjes vinden ze helemaal lekker hier. 

Tsja, heel gezond is het niet. Ik doe altijd een ijverige poging voor bananen, mandarijnen of iets met zo min mogelijk afval, maar ik weet natuurlijk ook dat tegen de tijd dat ze 11 jaar worden, ze echt ook zelf willen kiezen. Ik ga daar niet te moeilijk over doen, de basis is gezond met elke dag fruit mee naar school en dit is dan even iets lekkers :)... 

Wat doe jij met 'bijna-pubertraktaties' - toch gezond of mee met de wensen van je kind?

Voor iedereen een fijne week! 

Speurtocht - 'corona-proof'...

Al eerder deelde ik dat we op berenjacht waren geweest. Heel leuk, veel mensen doen mee en je kunt fijn op je eigen tijdstip een rondje wandelen. En er komen steeds meer beren bij, dus meerdere keren een stukje dorp doen en opnieuw kijken of er beren bij zijn gekomen kan prima.

Toch was ik aan het nadenken over een idee waarmee ik ook anderen blij kon maken. Het idee van een 'corona-proof' speurtocht ontstond.

Even voor de duidelijkheid; volgens de RIVM-richtlijnen mag je alleen naar buiten als je allemaal gezond bent uit je gezin en als je 1,5 meter afstand houdt. Op moment van schrijven was/is een speurtocht dus toegestaan mits je niet met de halve wijk tegelijk en met snotterige kinderen naar buiten gaat... Gelukkig waren wij (en zijn we nog steeds) allemaal gezond, dus konden we met z'n allen gaan.

Er was een oudere dame die om 16u nog steeds speciaal uit haar stoel kwam, met 2 handen glunderend stond te zwaaien, ze vond het helemaal fantastisch (er zijn wel zo'n 20 kids langs geweest, die lieve dame had denk ik vermoeide armen na zoveel gezwaai...)

Ik zal met jullie wat dingen delen hoe ik het heb gedaan, wie weet kan ik anderen inspireren :).

Je hebt nodig:
- stoepkrijt
- papier en potlood of telefoon om te typen
- evt. een leuke beloning

Eerst had ik even in de app met buurvrouwen gevraagd of mensen het leuk vonden en de reacties waren erg enthousiast, dus ik ben aan de slag gegaan met de uitwerking. Ik geef het toe; het was een grotere klus dan ik had gedacht, maar het is goed gekomen :)...

Ik heb een rooster gemaakt met 20 minuten tussentijd en iedereen ingedeeld naar wens met haar eigen kinderen. Op die tijd 'moest' je vertrekken, zodat je niet elkaar voor de voeten zou lopen.

De route had ik bedacht en heb ik met stoepkrijt uitgestippeld. Gewoon simpele pijlen als in spoorzoekertje, enkele opdrachten en vragen onderweg bedacht en even opgeschreven, bewust de route langs 2 stukken met seniorenwoningen laten gaan (waarbij de opdracht uiteraard 'zwaai naar zoveel mogelijk mensen en tel naar hoeveel mensen je hebt kunnen zwaaien' was). De route kruiste elkaar niet onderweg, waardoor de afstand (als je elkaar al zou passeren op die plaats) minimaal een meter of 30 was en de kinderen dus ook niet 'even' naar elkaar over zouden rennen.
Bij de plaatselijke bloemiste (die ongetwijfeld flink klandizie mist in deze tijden :(...) bestelde ik bossen tulpen per app voor al die hardwerkende mama's die nu juf/mama/verpleegkundige/nouja verzin het maar zijn en vroeg of er naamkaartjes aan gemaakt konden worden per familie. Buiten de winkel werden ze neergezet in emmers en de opdracht luidde 'pak je naamkaartje uit de emmer'. De opdracht aan het eind van de route 'zet je naamkaartje in een emmer' :P...

De opdrachten heb ik gedeeld per app. Een beetje als volgt: 'Ha moeders (en kids), de route start ......., dan ......................*nouja, even alle straatnamen erop*.... De sterretjes die je tegenkomt kun je uitvoeren, beantwoorden of noteren/foto's van maken. Het is geen wedstrijd dus kijk wat je zelf fijn vindt. Je kunt ook alleen de route lopen zonder de opdrachten. Alleen nummer 11/12 zijn wel 'verplicht', anders komt de rest niet uit. Nouja, snap je vanmiddag wel... De sterretjes zijn genummerd; hieronder volgen de opdrachten:'
En dan de opdrachten als 'hoeveel stenen zie je links/hinkel om het beeld/hoe heet de school rechts van je?' enz. Supersimpel, want de meeste kinderen waren tussen de 3-5 die meededen.
Die nummer 11/12 waren dus van de tulpen :P, om te voorkomen dat ik in de middag met een emmer vol zou achterblijven ;)...

Het enthousiasme was echter zo groot dat ik tot 2x toe mijn eigen ingeplande tijdstip nog heb weggegeven, 1 familie in de ochtend heb laten lopen en uiteindelijk zelf eind van de middag nog snel met de kids de route moest lopen omdat we anders niet op tijd waren voor het eten :P... Gedurende de middag kreeg ik allemaal leuke appjes/filmpjes en foto's van springende/hinkelende en zwaaiende kinderen en onze kinderen vonden het helemaal niks... 'Wanneer gaan wij nou?!' Jij zei dat we gingen alst'ie op de 2 stond....' Ehm, tsja jongens, wij gaan nu alst'ie op de 4 staat, de rest is volgeboekt, hahaha ;)... Maar ein-de-lijk gingen we dan...

Loop op het trapje en spring eraf...

Hinkel om het beeld... (en dan een filmpje krijgen van buurmeiden op rolschaatsen/skeelers die eromheen hinkelen, geniaal :')...

Iemand anders had een hinkelbaan getekend al eerder, dus ook even gedaan met de kids...

Hahahaha, een extra opdracht onderweg... Die was NIET van mij hoor... Ik had alle sterretjes genummerd, liep aan het eind dus onze eigen route en ineens stond daar *7,5 (tussen 7 en 8 in namelijk...) Ik ben razend benieuwd hoe vaak het Wilhelmus daar geklonken heeft, ik heb zooo gelachen. Geniale aanvulling, ik hoop dat jullie genoten hebben :P... 

Gewoon de enthousiaste reacties waren al heel erg leuk. Ondanks dat ik best heel moe was 's avonds, voelde ik me enorm voldaan. Het was echt leuk om te doen voor de buurt. Maar toen ineens stond er een buurvrouw voor de deur. 'Namens ons allemaal voor de leuke speurtocht, de kinderen vonden het echt heel leuk en wij ook en van die mooie tulpen erbij. Dus een aardigheidje...' 

 Kijk dan hoe ik werd verwend:

Dus ik heb maar weer gestuurd naar hen dat ik niet nog een keer een speurtocht wilde organiseren als ze weer zo'n veel te gek bedankje zouden brengen... Echt niet normaal gewoon... 

De mooiste reactie kwam gistermiddag (ssttt voor de groten die dit lezen...). 

Een stoer jongetje uit de buurt (hij wilde eerst niet mee, want tsja speurtochten zijn niet stoer, berenjacht dàt is het...) kwam naar me toe toen ik in de speeltuin zat. 'Nog bedankt voor de leuke speurtocht!' 'Oja vond je het leuk?' 'Ja, het was echt heel leuk...' Ik smolt ter plekke, ahh dat was echt het mooiste bedankje dat ik nooit had verwacht, geweldig :)... 

Mocht je zelf een speurtocht willen maken voor je buurt; gewoon beginnen, het is leuk om te maken en leuk om kinderen (en/of mama's) blij te maken. Gewoon dat ze al een uur onderweg zijn en iets te doen hebben is al leuk. Met dit mooie weer zijn ze vaak niet te houden, dus mooie invulling van (een deel van) de dag. 

Normaal gesproken liet ik bij dit soort speurtochten (tijdens een kinderfeestje) weleens iets lekkers eten/drinken bij een oudere, dat doe ik vanzelfsprekend nu absoluut niet. Zwaaien achter de ramen is leuk, maar echt niet meer dan dat. Alleen een speurtocht is al leuk genoeg, maar mocht je iets extra's willen doen; denk dan eens aan de plaatselijke ondernemer die nu weinig tot niets verkoopt. Let op; zorg wel dat het iets is dat buiten meegenomen kan worden i.p.v. dat je hele families de supermarkt in laat gaan om een zakje lekkers te kopen (want dat is dan weer tegen de RIVM-richtlijnen...)

Wie weet kan ik nog een keer zoiets doen, nog even verzinnen ;). 

Ik vond het zelf ook leuk om te doen.

Eerst even nieuwe voorwaarden stellen: Géén bedankje na afloop bij me langsbrengen :P... 

P.S. Nog mensen die 1 april een beetje missen vandaag? Ik wel hoor... Ik houd er altijd wel van om m'n klas in de maling te nemen, maar dit keer helaas niet. De scholensluiting houdt nog een paar weken aan sowieso, dus pakketten liggen alweer klaar op school. Dat is dan weer geen grapje :/... Pfft, ik mis de leerlingen enorm, maar wat moet dat moet... 

En we staan vandaag in de krant, geen grapje :)

Creatief met restjes stof

Christilène is dolgelukkig met haar naaimachine en wil het liefst iedere dag erachter, maarja dat kan helaas niet. Laatst had ze mazzel... Studiedag... Ik werd gevraagd om te gaan werken, maar hield de boot af, want zij had vrij. Nogmaals de vraag gekregen (nood in onderwijsland is hoog...) en toen gevraagd of ze bij m'n moeder kon komen. Feest natuurlijk, want haar naaimachine mocht mee. 

Voor 'de arme kinderen' naait ze nu etuitjes met oma en dit zijn er een paar. Gemaakt met restjes en het meest trots is ze op de binnenkant 'dat is lichtrose... Van een overhemd van opa hè?' 

En wij beetje quasi verbaasd 'jaaaa, die heeft oma natuurlijk gemaakt en jij mocht kijken...' 'Neeee, echt niet! Oma maakte haar eigen etuitjes en dan ging zij op haar naaimachine en mocht ik op die van mij...' 

Voor een 6-jarige lang niet gek en voorlopig zijn er genoeg restjes stof en gegadigden... Ze had ze meegenomen naar school om te laten zien en een vriendinnetje vroeg 'wil je er ook zo 1 voor mij naaien?' Christilène: 'Ik zei 'best hoor' en vroeg welke stof ze wilde, want ja ik weet natuurlijk niet welke stof ze wil. Toen zei ze 'poesjes'. Mam, heb jij poezenstof, want ze houdt zo van poesjes...' Te schattig gewoon, hahaha, dan zit je in groep 3 :P... Ik zal weleens met de mama overleggen t.z.t. of dat een leuk verjaardagscadeautje kan worden :). 

Deze exemplaren gaan naar 'arme kinderen' en het proeflapje wil ze 'alle letters' op gaan maken. Ze bedoelt dan alle steken die bij haar met letters zijn gemarkeerd i.p.v. cijfers... 

Oeps, ik ben bang dat ik haar definitief besmet heb met het 'ik-naai-graag-met-restjes-virus'... 

Picknicken

Bij onze kinderen is picknicken favoriet. Op het vakantielijstje stond dus picknicken. We hebben laatst al gepicknickt bij vliegveld Teuge, een keer ergens bij Ridderkerk waar we op visite waren geweest en toen we gistermiddag na een drukke ochtend (kerk schoonmaken, dozen bij de ruilwinkel brengen, pakketten inpakken) langs een park reden zei Christilène 'oja, hier is dat park met die boom waar jij zei dat we nog wel een keer konden gaan picknicken'. We moesten nog lunchen en omdat het vakantie is en het zo weer voorbij is besloot ik er een gezellige middag aan vast te plakken. Lekker naar de bieb (stond ook nog op het vakantie-wensenlijstje), lekker boeken lezen in de tijd dat ik een Boekstart-koffertje aanvroeg voor Bertian.

Verder even langs Hema voor het ontwikkelen van een gekregen wegwerpcamera van Christilène en daarna naar de supermarkt nog even wat boeken verzenden en daar meteen wat chocoladebolletjes gekocht (2,49 voor 9 stuks). Enthousiasme bij de kids uiteraard, want dat krijgen ze niet elke dag ;)... Ik trakteerde mezelf op een pizzabroodje en hup op naar het park. Heer-lijk! 

Lekker op een bankje en toen het ondanks het zonnetje ietsje fris werd met de wind had ik nog een grote plaid in de auto liggen, dus even opgehaald (paar stappen) en lekker met ons 3-en ons in de plaid gewikkeld. Smullen :)!

Nergens op gerekend, dus maar even een billendoekje uit een pakje gebruikt voor handjes poetsen. Normaal neem ik een nat doekje zelf mee, maargoed voor nu lekker van genoten. Nog even met het doekje wat afval van de grond geraapt en in de prullenbak naast het bankje gegooid; toch nog wat afval geruimd :)...

Bij thuiskomst had ik hen een pakje beloofd die we hadden gekregen. Maar toen ik de koelkast opendeed zag ik weer de papjes die we in de ochtend hadden gekregen als ruil voor de spaarkaarten. Feest alweer natuurlijk :). Volgens mij hebben ze dat nog niet eerder gehad en ze hebben gesmuld... Had je niet hoeven doen joh, alleen kaarten ophalen was prima geweest ;)... Zoals het nu lijkt ben ik alle spaarkaarten kwijt. Mocht je nog interesse hebben, mail gerust. Wanneer er dan toch iets overblijft neem ik contact met je op.

We hebben nog een spelletje zitten doen. Best lastig om een spelletje te vinden wat ze allebei kunnen. Jochanan is eigenlijk nog te klein voor veel dingen, maar door uit dit Animal-spel de kaartjes met 2/3 dieren te gebruiken en de 4/5-kaarten achterwege te laten was het heel behapbaar. 

Heerlijk zo onverwachts gezellig picknicken met zulk lekkers :). Met een iets betere voorbereiding had ik het brood van thuis kunnen meenemen inclusief vochtig doekje. Ik weet zeker dat het iets voordeliger was geweest en minimaal zo leuk. Maar om nu eerst 5 km naar huis te rijden voor het smeren van boterhammen en dan weer 5 km terug zag ik niet zo zitten en hebben we er een 'luxe picknick' van gemaakt...

Vermaak jij je in de vakantie nog een beetje 'low-budget'? Of juist 'luxe' :)?

Nog een vraag: Iemand nog tips voor een leuke B&B in Zeeland/Zuid-Holland? Peter en ik willen in de vakantie een nachtje (of misschien 2) samen weg met Bertian (handiger met live voeden) en willen iets boeken via AirBnb. Ervaringen altijd welkom als je nog een leuke B&B weet die zeker de moeite waard is om eens te bezoeken. Ik ben benieuwd, alvast bedankt!

Recycleren - Spijkerjurk - ideeën gezocht!

Al eerder heb ik allerlei dingen gemaakt van oude kleding en nu heb ik een tas vol kleding gekregen waar ik al mee bezig ben om die te verwerken tot 'nieuwe' kleding. 

Dit leuke zomerjurkje gaat een jurk worden voor Christilène:

Dusss... Afgespeld, zijkanten gelockt en zakken afgespeld en korter gemaakt:

Ajj, door het elastiek in het midden ging het mis en kreeg ik dus dit: 

Tornen is wel te doen, maar het tornen van overlocksteken op de naaimachine of 4-draadslock is een stevige klus...

Inmiddels zit de zijnaad er goed in nu, maarrr; heeft iemand een goed idee wat ik met de bovenkant kan doen? Leuke tutorial, handig idee, mooie foto, o.i.d.?

Mijn eerste idee was om alleen de bandjes in te korten, maar na passen bleek dat het bovenlijfje nog te lang is, dus ik zal echt iets anders ervoor moeten verzinnen. Ik dacht al om er een soort 'tuinbroek-idee' van te maken door van de onderkant (waar ik een stuk overhoud) 2 banden te naaien en die eraan te zetten (met een knoopsluiting). Alleen het liefst zou ik zien dat ze het ook kan dragen zonder shirt eronder, dus liever wil ik de voorkant dan niet te laag maken. Iemand die nog andere inspiratie heeft voor een oplossing? Mag ook per mail als je een foto hebt: aad.actief@gmail.com 

Alvast dank voor het meedenken :)...

Kinderfeestje - speurtocht

Voor haar kinderfeestje had Christilène 2 grote wensen, nl. broodje knakworst eten en een speurtocht... Een kinderhand is snel gevuld... 

Ze had op een ander feestje een speurtocht gedaan en dat leek haar helemaal het einde. Ik regelde dus stoepkrijt (kocht ik op de actiemarkt van school op de rommelmarkt, dus nog t.b.v. het goede doel ook en ons eigen stoepkrijt was net op), bolletjes en knakworstjes (mazzeltje dat de bollen de avond ervoor waren afgeprijsd, ik had echt op haar verjaardag geen tijd om tussendoor nog dat even te kopen, dus de avond ervoor had ik alle boodschappen ingepland) en ik bracht wat boodschapjes bij een oude dame uit de kerk die op loopafstand bij ons vandaan woont. Ze vond het he-le-maal geweldig dat er zo'n kinderschaar zou komen, ze zei al 'als het regent komen ze maar allemaal binnen' en 'als het mooi weer is kunnen we op het veld spelletjes doen...'

Peter zette de route uit met de jongens en wij maakten de handvlieger met de kinderen. Daarna jassen en laarzen aan, capuchons op en de regen in. Ze waren dolenthousiast regen of niet. Peter had in de gauwigheid het nog weten te presteren om overal heen opdrachtjes bij te tekenen. Een hinkelbaan hier en een 'zwaai naar de mensen' daar, heel leuk :). 

'Ga 2-aan-2 lopen...'

Hinkel:

Bij de tussenstop kregen ze geen gelegenheid om aan te bellen, want toen we aan het eind van de straat liepen werden we al warm naar binnen geroepen 'kom maar gauw binnen hoor, hier is het lekker warm...' 

Vanwege privacy van de kids laat ik geen foto zien van dat ze binnen zitten, maar je hebt weinig fantasie nodig om 11 kleuters kneuterig bij elkaar te zien zitten met een beker drinken en een snoepje, de laarzen nog aan 'je hebt toch niet door de modder gelopen? Joh, dat beetje nattigheid droogt wel weer, loop maar door hoor met je laarzen...' Heer-lijk, ik heb echt genoten met de kinderen en ook de oude dame vond het helemaal fantastisch. We zongen nog 'dankuwel mevrouw, dankuwel mevrouw...' en gingen weer verder met de route. Onderweg terug hebben we flink gezwierd met de handvliegers, gezwaaid naar de oude mensen en hun dag vermoedelijk helemaal leuk gemaakt met al die blijde koppies.

En thuis stond daar een dikke duim en een blij snoetje; die hadden we wel verdiend:

Eenmaal binnen was het tijd om even tussendoor snel Bertian te voeden, kleuterjuf-zus deed spelletjes met hen, Peter tekende last-minute nog smileys op overgebleven bananen, omdat we net hadden gegeten en ieder wel zo'n 3 bolletjes op had en dus vast geen banaan meer op kon...

1 stoere knul die zich temidden van alle dames staande wist te houden kreeg een speciale banaan, nl. met stropdas, haha hij vond het helemaal leuk ;)...

 Als laatste gingen we met 3 (!) auto's op weg om alle kids thuis te brengen. 1 dag per jaar word je 'geconfronteerd' met het feit dat ze op een streekschool zit... Peter was 5 kwartier aan het rijden, m'n zusje een ruim half uur en ik bijna 1,5 uur... 

Het valt me steeds weer op hoe snel een kleuterhand gevuld is. Het was geen speeltuinweer, maar toevallig werd bij een huis precies die dag met een kraan gewerkt. Peter zei 'kom maar eens kijken' tegen het jongetje. Die mocht op de Trip-trap-stoel staan, Peter hield hem vast en zo kon hij over de schutting de kraan zien. Al die dames eromheen 'ik wil ook...' dus hij zegt 'is goed, maar dan moet je in de rij staan. We hebben zo gelachen samen dat er in 2 seconden een heel treintje kinderen stond te wachten op de gratis attractie ;)... Zo simpel kan het dus zijn op een kinderfeestje...

Houd jij feestjes thuis of ga je er op uit met het hele spul?

Kinderfeestje - handvlieger maken

Met Christilènes kinderfeestje maakten we een handvlieger. Ik had het idee om iets te naaien achter haar nieuwe naaimachine, maar toen ik alle kinderen ging optellen waar ze zelf naar het feestje was geweest kwam ik op een indrukwekkend tiental uit en besloot ik 'dat wordt te gek...' 

Het moest dus iets worden dat wat eenvoudiger was. Ik zag op Facebook een handvlieger voorbij komen. Dat moest het worden. Toen ik een voorbeeld had gemaakt was ze meteen enthousiast. 

Ik had alles nog in huis, dus dat was makkelijk. 

Je hebt nodig: 

- Ring (ik gebruikte een houten ring, kijk evt. bij kringloop voor gordijnringen ofzo. Bij grotere kinderen heb je een grotere diameter nodig, voor kleinere handjes volstaat een kleinere doorsnee)

- Stoffen lint

- Stofschaar

Ik zette mijn bak met lintjes op tafel, gaf ieder een houten ring, deed 1 lintje voor (gewoon in het midden knopen om de ring heen) en liet hen zelf lintjes kiezen. Ik was blij dat ik hulp kreeg van m'n zusje (kleuterjuf), want Peter was dan weliswaar met de jongens de speurtocht aan het uitzetten, maar al die kwetterende kleuters 'mag ik die, ik wil die, is er nog genoeg rood, enz.' was zelfs voor deze mama-juf een hele kluif ;)...

Ze zijn echt superlief geweest, de 1 kon netter in het midden knopen dan de ander, maar alle lintjes zaten uiteindelijk aan de ring. Ik had gezegd 'omdat Christilène 6 jaar is geworden mogen jullie allemaal 6 lintjes uitkiezen'. Dat ging prima en het werden fleurige vliegers, kijk maar:

De vliegers mochten na het maken mee naar buiten onderweg met de speurtocht. Ze vonden het helemaal leuk en vliegerden er vrolijk op los... 

Je kunt het zo moeilijk maken als je zelf wilt. Bijvoorbeeld dunner lint, dikker lint, een kraal onder de knoop en dan een nieuwe knoop, de rest van de ring omhaken met katoen of een dun lintje, enz. 

Door de kinderen om de beurt te laten kiezen waren ze hier best gelijktijdig klaar. De kinderen die net iets eerder klaar waren konden vast even naar toilet en schoenen/jas aan en klaar gaan staan. 

Morgen de speurtocht...

Trakteren - Christilène 6 jaar

Vorig jaar trakteerde Christilène bananen op school. Voor dit jaar had ik mandarijnen in gedachten met een smiley erop getekend met watervaste stift. Lekker makkelijk, gezond en zero-waste. Laat nu een andere mama hetzelfde in gedachten hebben de verjaardag 1 week ervoor ofzo ;). Ik wilde dus niet hetzelfde doen en eigenlijk wilde ik ook geen bananen omdat ze dat vorig jaar had gedaan. Ik vroeg 'wat wil je trakteren?' En prompt kwam het antwoord 'een bolletje ijs op een hoorntje...' Hmm, niet zo gezond, wel makkelijk, maar ook niet afvalvrij. Nougoed, de bakken van het ijs hergebruik ik nog lange tijd als diepvriesbak en de doos waarin ze het kon zetten was een oud papier-doos die ik 'bekleedde' met het inpakpapier van 's morgens... 

Niet helemaal mama's idee, maar een heel blij jarig meisje, dus wat mij betreft prima zo :)... 

Het idee is simpel. Je hebt nodig: 2x een lage doos (bijv. van sinaasappels; als ze maar stevig op elkaar staan), inpakpapier (hoeft niet, maar had ik nog in het oud papier dus even de doos 'bekleed'), plakband en een schaar. Oja en ijs, ijsschep en hoorntjes natuurlijk. 

Je zet 2 dozen op elkaar (of je zet 1 doos even boven een grote bak ofzo, als de ruimte eronder maar 'leeg' is) In de bovenste doos snijd je met een scherp mes (voorzichtig!) sterretjes en druk je vervolgens rond. 

Daarna gewoon papier er een beetje royaal overheen leggen, vastplakken aan voorkant/achterkant en zij- of onderkant en opnieuw de gaatjes doorprikken. 

En een flinterstukje over:

Hoorntjes erin...

En... scheppen maar...

Daarna uitdelen z.s.m. want het smelt natuurlijk vrij vlot. 

De bolletjes zijn niet zo mooi rond als ik had gewild, maar het ijs was ondanks kwartiertje uit de vriezer en gebruik van warm water voor de ijsschep veel te hard... Daarna smolt het vrij vlot, maargoed de kinderen hebben gesmuld ondanks dat het helemaal niet zulk heet weer was :)... 

Toen ik bij thuiskomst voor Jochanan nog precies 1 hoorntje over had was hij helemaal blij. Ik heb toen nog even een paar tellen ontspannen gezeten en daarna moesten we met 3 auto's een heel aantal kinderen op gaan halen, dus dat was van korte duur ;). Ik zal nog laten zien wat we hebben gemaakt van de week!

Mag jouw kind zelf kiezen wat hij/zij trakteert? Of kies je samen? Of kies je zelf? Zijn er regels van school waaraan je je moet houden, bijv. gezond? Ik ben benieuwd naar jullie overwegingen...

Verjaardag Christilène - uitnodigingen

Christilène werd alweer 6 jaar, ongelofelijk wat vliegt de tijd... Heerlijk, echt zo'n 'nog-net-kleuter-bijna-schoolmeisje' in huis... Uitnodigingen worden dan niet meer door moeders bedacht, maar door de dame zelf. Het moest iets worden met een ballon... 

Vorig jaar maakte ik de uitnodigingen ook al zelf.

Laat ik nu net die week van iemand een supergave doos aquarelpotloden krijgen. Ik maakte in ruil wasbare wattenschijfjes voor haar. 

Nou; hierbij de uitnodigingen :)!

Je hebt nodig:

- Kaartkarton of papier (je hebt speciaal aquarelpapier, maar als je dat niet hebt kun je ook gewoon papier nemen. Wees niet te royaal met water, dan gaat het bobbelen en wordt het korrelig)

- Aquarelpotloden (de dikke Ikea-potloden schijn je ook mee te kunnen 'verven' als je het met water doet, zelf heb ik het niet geprobeerd

- Zwarte fineliner

- Penseel

- Bakje water

- Doekje (bijv. een snoetenpoetser)

Even goed om te melden; ik ben geen professional, maar leg alleen uit hoe ik het hebt gedaan in de hoop dat ik jullie inspireer. Het is allerminst perfect en vast niet volgens de regels hoe het eigenlijk zou moeten. Vul dus gerust hieronder aan als je nog leuke aanvullingen hebt.

Zelf heb ik 250-grams printpapier gebruikt. Door deze in 4-en te knippen/snijden heb je mooie enkelzijdige kaarten. Ik tekende het begin van een ballon met een aquarelpotlood:

Doop de penseel in een bakje water:

Even de ergste nattigheid deppen op een doekje: 

Paar keer heen en weer over de ballon:

En daarna een ballon vormen. Zelf maakte ik eerst de ronding af om het daarna 'in te kleuren':

Zoals je ziet komen er wat 'pluisjes'. Naarmate het droogt zag je hier steeds minder van en in het geheel viel het totaal niet op:

Daarna met zwarte fineliner onderaan beginnen met het touwtje voor de ballon:

..... Uitnodiging...

Randje eromheen en kaartjes klaar :)... 

De een kleur gaf makkelijk resultaat dan de andere kleur, sommigen bleven erg licht, maar dat kun je even uitproberen natuurlijk. 

Ook een setje uitnodigingen? Ik heb ze op Marktplaats gezet. Ik heb echt weer de smaak te pakken van het verkopen. Allerlei pakketjes verlaten ons huis. De kinderen vinden het geweldig, want iedere keer mogen ze iets in hun spaarpot stoppen (grotere bedragen stort ik gewoon, maar dan mogen ze bijv. 20 cent in hun spaarpot doen ;))... Ineens vinden ze het leuk om pakketjes weg te brengen... 

Koningsdag 2019

Het duurt nog 2 weken, maar wij zijn er 'klaar' voor :)... Nee, grapje. We liepen echter vorige week samen in de kringloop (Christilène en ik; een zogenaamde 'mama-dochter-dag') en Christilène zag ineens deze romper:

'Ahhh, mam, kijk es! Die is leuk voor Bertian! Pleasssseeee, mag ik die?' Sorry, normaal gesproken koop ik nooit dit soort dingen. Ik vind het onnodig, duur en over de top... 'Dan kan ik hem meenemen naar school, want we gaan werken over Koningsdag!' Ik keek op het prijskaartje. 75 cent... Nou, voor deze ene keer dan maar... Precies de maat die hij best zal passen over een paar weken en daarna nog aankan onder z'n kleding. Ik zag dat ze voorheen verkocht werden voor 5,95. Dat zou ik er dus niet voor uitgeven. Het rompertje zit opgevouwen in haar tas en gaat maandag mee voor het nieuwe thema. Ze was helemaal blij :)... Precies voor Koningsdag komt het dan weer mee naar huis en kan hij hem aan...

Ze vraagt zelf al het hele jaar of ze met Koningsdag haar shirt weer aan mag. Nu heb ik echter gehoord dat het superkoud zal worden, dus ik ben bang dat het een winterjas wordt, maargoed dat maakt niet uit, het zal best gezellig zijn met of zonder shirt...

Nog recepten nodig voor rondom Koningsdag? Misschien vind je dit rood/wit/blauw toetje een leuk idee? Of oranje soep?

Wij 'kringlopen' nu best veel (in 2 weken tijd 3x...) omdat ik kleding aan het kopen ben voor een bruiloft. En ik kan zeggen; het lijkt best aardig te lukken... Eens zien hoever ik kom :)... Nog niet alles is gelukt. En van sommige dingen heb ik nu iets wat ik misschien nog ga vervangen door iets wat nóg beter erbij past, maar op zich heb ik nu al best veel en meer dan ik had durven hopen...

Zijn er dingen die je normaal niet nieuw zou kopen, maar die je 2ehands wel aanschaft?

Buitenspelen in de regen...

Regen en kou; vast niet het weer waarbij je denkt aan buitenspelen. In de zomer/lente of eventueel als het gesneeuwd heeft is het heerlijk om naar buiten te gaan, maar in de regen dus ook :)...

Op de 1 of andere manier hebben de plassen voor ons huis een onweerstaanbare aantrekkingskracht op onze kinderen. Ze MOETEN er even in stampen... Zondag uit de kerk had Jochanan voor het eerst sinds weken zijn nette schoenen weer aan (tot die tijd droeg hij zijn snowboots, omdat die ruimer zaten en hij niets anders wilde dragen na zijn gebroken been). Christilène kwam in de stromende wegen joelend naar de voordeur rennen, Peter kwam erachteraan, maar Jochanan bleef glimmend achter, stampstampstamp... Ik riep 'Jooch, niet met je schoenen joh...' maar glunderend kwam hij binnen, wees naar z'n broek en zei trots 'allemaal spetters...' Toen moesten we alle drie toch lachen... 

Gistermiddag bijna hetzelfde. Christilène werd uit de auto gelaten door de moeder die haar thuisbracht. Ze rende glunderend naar de plas, stampte 3x keihard dat de spetters in het rond vlogen en de moeder keek even heel verbaasd... Ik legde uit 'ze mogen altijd in de plassen stampen als ze hun laarzen aan hebben...' Want, heel officieel is dat de 'afspraak'... Je mag stampen in de plassen als je laarzen aan hebt. Dat is ook gewoon een praktisch ding. Ze dragen laarzen met spelen en schoenen als we bijv. naar de kerk of een feestje gaan. Bij die laatste dingen hebben ze dus ook vaak nette kleding aan en ik heb geen zin om gepoetste schoenen in de auto nog te gaan zitten boenen. En ja, het zijn kinderen, dus ja ze mogen vies worden, maar plassen stampen dus met laarzen... (Christilène gaat altijd met laarzen/snowboots naar school, ze hebben binnen 'binnen-schoenen', dus ideaal voor met dit weer).

Dit plaatje zal na bovenstaande schets dus geen verbazing meer oproepen. Het regende al dagenlang en ze waren niet meer te houden. 'We willen buitenspelen...' klonk het eensgezind. Ach, waarom niet? Dus; dikke jas aan, sjaal om en muts op, laarzen aan (uiteraard wilde Jochanan precies nu een keer klompen aan...), sleutel mee en ze pakten speelgoed uit de schuur. Een loopfiets (2ehands, kreeg Jochanan voor z'n 2e verjaardag), de spring skippykoe (van de ruilwinkel ooit, al heel wat jaren in gebruik) en wat stoepkrijt. Ze mogen dan niet te lang hoor. Jassen nat prima, maar ik wil niet dat ze tot op hun huid nat en koud zijn, dus na een poosje komen ze dan naar binnen en hangen we de boel te drogen.

Christilène had de wereldbol getekend. Ze was helemaal blij, want doordat het stoepkrijt nat was, was de kleur veel feller dan normaal. 'Nu kun je het pas écht goed zien!'

Vroeger was ik zelf niet anders. Ik weet nog dat we van die kleine parapluutjes hadden en we het jammer vonden als het stopte met regenen, want dan hoefde je je paraplu niet omhoog te houden...

Ook tegenwoordig heb ik nog geen hekel aan regen. Toen ik vorig jaar nog naar school fietste, ging ik ook in weer en wind. Skipak en regenpak aan en ik bleef warm en droog, ideaal. Daarbij denk ik ook aan de droogte die er was in de afgelopen zomer. Heerlijk dat het zo weer wat bij kan trekken. 

Ik houd wel van de afwisseling :)!

Er zijn ook van die pakken voor kinderen om buiten te spelen, winteroveralls worden ze wel genoemd. Om me heen zie ik wel kinderen die dat hebben en ook op kinderdagverblijven worden die wel gebruikt. Heerlijk warm en nog waterdicht ook. Als het koud is dragen de kinderen skibroeken of -pakken. Toen er vorige week sneeuw lag ging Christilène er ook mee naar school. Ideaal, dan wordt ze in de pauze niet zo koud, want op school trekt ze hem ook zelf aan en uit tussendoor.

Houd jij van regen?

Schoentjes pimpen...

Christilène had bij de begrafenis in mei ineens zwarte schoenen nodig. Daarna mocht ze die op zondag nog aan, maar inmiddels werd het te koud, dus droeg ze haar nieuwe laarzen.

Met een nieuwe (gekregen) glitterjurk (dank buuf ;)) en een heuse panty leken de lakschoentjes me wel weer een keer leuk en omdat het niet zo koud was kon het wel.

Ajj, ja, dat heb je met die goedkope lakschoentjes; neusjes beschadigd. Op stel en sprong moest ik toen schoenen, dus ik was allang blij dat ik iets kon vinden. Nu baalde ik een beetje dat ze al stuk waren, maar de oplossing was snel gevonden...

Watervaste zwarte stift. Ohhh, wat een flut-oplossing eigenlijk ;). Maar ze was dolblij ermee. 'Ohhh, het lijkt me zoooo leuk om met deze mooie schoenen op het échte podium te staan!' en danste door de kamer met haar 'gemaakte' schoenen, ahum... Voor een kleuter kan het zo eenvoudig dus zijn... 

Ze heeft ze komende dagen nog een paar keer aan, maar ze groeit zo hard en haar voeten ook, dus ik vermoed dat ze in het voorjaar ze niet meer kan dragen. Nougoed, we wachten het af... 

Oja Peter heeft eens een stukje leer dat losliet bij een schoen weer vastgelijmd met houtlijm. Daarna met schoensmeer eroverheen. Ging ook prima, ondanks dat het zo niet zal gebeuren bij de schoenmaker...

Als een oplossing stom is, maar het werkt, is het niet stom ;)...

Jullie ook nog dit soort 'flut-oplossingen' voor bekende problemen :)?

Nieuwe kinderschoenen

Voor de kinderen had ik nieuwe schoenen nodig. Vaak lopen kinderen maar heel kort op schoenen, soms amper een seizoen. Om die reden ben ik al geregeld bij de ruilwinkel of kringloopwinkel geslaagd voor (zo goed als) nieuwe schoenen, soms met het kaartje er nog aan. Dit jaar heb ik van een ruilpunt wel gratis snowboots voor beide kids, maar voor schoenen was ik nog niet geslaagd. 

Uiteindelijk was ik voor schoenen via Marktplaats (op minimaal 25 km afstand) gemiddeld ook nog rond de 25-30 euro kwijt voor merkschoenen, dus ik besloot nieuwe schoenen te kopen via internet. 

De winkelvoorraad klopte niet, dus toen ik Peter op pad stuurde voor een paar laarzen die er hadden moeten zijn volgens de website bleek het er niet te zijn. Ik mis echt de energie om tig winkels langs te gaan met de kinderen, van alles te passen, enz. 

Dus; hup, alles via internet besteld in diverse maten en laten bezorgen in de winkel. Toen met het hele gezin naar de winkel, schoenen gepast, juiste maat meegenomen en de rest van het geld kwam weer retour. 

Doordeweeks dragen de kinderen vrijwel altijd snowboots of klompen. Voor Christilène vond ik bij de kringloopwinkel nog een set donkerblauwe halfhoge laarsjes voor 3,95. Ideaal voor tussendoor en kunnen na dit seizoen weer naar de ruilwinkel of het ruilpunt. 

Niet al te beste foto's, maar voor het idee:

Jochanan:

Christilène:

Allebei cognac en royaal qua maat in de hoop dat ze tot eind van het seizoen ermee kunnen doen. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik 2x per seizoen nieuwe schoenen nodig heb voor de kids, omdat die voeten ontzettend hard groeiden... 

Dankbaar dat ze goed groeien natuurlijk hoor! En de kinderen vonden de schoenen meteen leuk die mama had uitgekozen, ook dat is ideaal aan het feit dat ze nog klein zijn...

En blij dat ze doordeweeks nooit op nette schoenen hoeven te lopen. Dit dragen we echt voor bijv. een feestje, naar de kerk, netjes, enz. Heerlijk dat ze lekker in plassen kunnen stampen, in het bos kunnen spelen, op het schoolplein kunnen kruipen, enz. zonder dat ik na een dag denk 'hellup, weer de neuzen van de schoenen stuk...'

Ben jij al geslaagd voor de (kinder-)winteroutfit?