50% korting

Omdat het morgen Dankdag is leek het me een mooie gelegenheid alles uit m'n Marktplaats-winkeltje in de uitverkoop te doen. Alles 50% korting :).

Kom het gerust ophalen in Emst. Verzenden kan ook, dan komen er verzendkosten bij via PostNL of DHL. 

Op mijn boek mag ik helaas geen korting geven (dat is landelijk zo geregeld). Wat ik wél kan doen: Gratis verzenden :). Dusss; bestel nu mijn boek voor de feestdagen (of gewoon zomaar) voor maar 19,95 inclusief verzenden! Mail naar aad.actief@gmail.com en bestel 1 of meerdere boeken. Ook leuk om cadeau te geven. 

*Ik kan zelf in mijn blogs mijn foto's niet meer zien. Zien jullie wel de foto's? Of heeft iemand een idee waardoor dit komt? Uploaden lukt ook niet; ik wilde deze foto erbij zetten, dus klik gerust op de link om het artikel te lezen wat Dankdag inhoudt. 

Dankdag

Vandaag hebben wij Dankdag voor gewas en arbeid. Niet ieder jaar lukt het, maar Peter is vandaag vrij, echt heel fijn zo'n gezinsdag midden in de week. Toen ik Christilène maandagmiddag vertelde dat ze dinsdag nog 1 dag naar school ging, dan een dag vrij was (en papa ook) en dan donderdag nog 1 dag en dan alweer vrij, zei ze 'Yes! Het lijkt wel bijna of ik altijd vrij ben...' Arme kind had toen nog niet kunnen bedenken dat ze dinsdag ziek thuis bleef en er helemaal weinig van de schoolweek overbleef, maargoed ze leek weer wat op te knappen, het gaat een beetje op en neer. Ik begreep dat er van alles en nog wat rondging en heerste, dus ik wacht het maar af.

We hebben zo ontzettend veel om te danken. Klinkt misschien raar voor sommige meelezers, omdat we een ontzettend heftig jaar achter de rug hebben, bijv. hier en hier terug te lezen... Je kunt echter verdriet hebben over gemis en daarnaast dankbaar zijn voor wat je nog wel hebt.

We zijn dankbaar voor ons gezin, familie en vrienden, voor de dagelijkse zegeningen als eten, werk, gezondheid, een dak boven ons hoofd, kleding, enz. 

2 dingen waar we extra dankbaar voor zijn:

- Dat het weer heel goed gaat met Jochanan na zo'n pittige tijd

- Dat we in blijde verwachting zijn en dat het boven verwachting goed gaat met mij in tegenstelling tot de vorige keren.

Op school bij Christilène gaven ze heel praktisch vorm aan deze Dankdag door houdbare producten in te zamelen voor de voedselbank in het kader van delen. In de gang werd maandagmorgen al grif 'uitgedeeld', veel kinderen haalden 1 of meerdere producten uit hun schooltas die weer naar een lokale voedselbank gebracht zouden worden. Mooi dit soort initiatieven! Ik heb begrepen dat er ook een grote Dorcas-actie in het hele land is deze week. Waardevol!

Waar ben jij dankbaar voor?

Gebedsverhoring - dankbaar!

Na wat twijfelen laatst of ik het wel plaatsen zou, had ik toch met jullie onze zorgen gedeeld omtrent Jochanan. Wat ik toen niet wist, was dat zijn waarden levensgevaarlijk laag waren. Een waarde van 150-400 is normaal, Jochanan had een waarde van 4... Zijn arm stoten kon dus heel slecht uitpakken... Het zou ongeveer 6-12 maanden duren voor de waarden weer op peil zouden zijn. Vanuit andere ziekenhuizen begreep ik dat een waarde lager dan 40 goed is voor medicatie en lager dan 20 garant staat voor bloedtransfusie... Ik ben naar huis gestuurd en wist dit gelukkig niet, alleen dat we moesten bellen als hij zich had gestoten of als hij was gevallen. Dan moesten we verschijnen op de SEH...

Ik maakte me veel zorgen, lag in de nacht te luisteren 'stoot hij zich niet?' en was dankbaar als hij een paar uur op maandag naar de gastouder ging waarin ik even kon ademhalen, omdat ik con-ti-nu op hem lette. Ik wist dat het niet anders kon, maar wilde tegelijkertijd hem niet beperken. Die tweestrijd was bijna onmogelijk. Wel spelen in de speeltuin, maar onder strikte begeleiding, enz. Steeds had ik het kinderlied in m'n hoofd dat ik vroeger op school of club leerde: Zou voor de Heer' iets te wonderlijk zijn? Geregeld zeiden we het ook tegen elkaar en anderen dat we echt hoopten op een wonder.

Na een bezoekje laatst aan de SEH was het ontzettend druk. Ondanks de lieve verpleegkundigen die hem moesten prikken, was hij erg moe, schrok van het prikken en krijste alles bij elkaar. Ik wist 'vanaf nu wordt het prikken een drama'... En jawel, de laatste keer had hij 2 schatten van prik-dames, maar niets hielp, alleen hun 2 witte jassen waren genoeg voor een worsteling.

Onderzoeken weer gehad en toen was daar de bloeduitslag: De waarden waren normaal! Wat?! Hoe kon dit zo snel zijn gegaan? Dat was een raadsel, maar voor ons niet. God heeft onze gebeden verhoord. Er is zo massaal voor ons gebeden, echt heel erg dank iedereen! Over pas 6 weken hoef ik terug te komen om bloed te prikken... Heer-lijk, echt niet te bevatten gewoon...

Deze kreeg ik doorgestuurd van een bloglezeres en deel ik graag met jullie:

Met mijzelf gaat het goed, erg goed zelfs. Ik ben nu ruim 15 weken zwanger en heb zelfs dagen dat ik geen medicijnen gebruik... Niet te geloven, ik kan het nog steeds niet bevatten. Zou het dan écht beter gaan? Zou ik er vanaf zijn? Het kàn toch haast niet waar zijn? Toch kan ik in huis weer wat dingen zelf doen en ben daar erg dankbaar voor. Ik heb weinig energie, kan maar heel kleine stukjes lopen, maar ik geniet met volle teugen wanneer ik bijv. m'n was zelf kan ophangen, naar de pannenkoekenlunch van school kan (laatste schooldag), naar de gemeentemiddag van de kerk kan, een verjaardag kan bijwonen, enz. Ik voel me dan zo dankbaar dat dit allemaal weer kan en dat ik het niet alleen meemaak uit verhalen. Ik ben erg snel moe, maar dat geeft niet, moet je eens zien wat een zegeningen er allemaal op ons pad komen... Dat ik dan aan de ijzercapsules moet en een antibioticakuur heb, ach, dat is vervelend, maar staat niet in verhouding tot hoe ik me in eerdere zwangerschappen voelde met deze termijn... Ik krijg zowaar een buikje (waar ik normaal er zo uit zag met 27 weken of richting het eind van m'n zwangerschap) en draag al positiekleding, omdat de rest slecht past. Ik krijg weer specialistische therapie voor m'n bekken, hij had snel een plaatsje voor me. Ik stroom echt over van dankbaarheid. We gaan heerlijk genieten deze vakantie, wat een cadeautjes zo allemaal...

Dank ieder voor het gebed, de lieve reacties, mailtjes en natuurlijk alle praktische hulp! We zijn erg dankbaar ervoor en blij ermee. Een fijne vakantie of laatste (school)week voor jullie allemaal. Peter werkt nog voorlopig, maar met de kinderen ga ik alvast in de vakantiemodus...

Recycleren - van wikkeljurk naar kinderjurk

Van mijn moeder kreeg ik een lap. Het was een speciale lap die eerder dienst deed als wikkelrok/wikkeljurk o.i.d. en bij de koop kreeg je dan uitleg over hoe je het kon dragen. Het werd door mijn zusje niet meer gedragen, dus of ik er iets mee kon. 

Het lag eerst een poos in de kast (zo gaat dat hier ;))... Toen keek ik bij de bibliotheek even voor een Knippie (doe ik altijd, maar vaak zijn ze er niet) en daar zag ik een bijlage met leuke jurkjes waaronder 1 tricot jurkje. Ik had meteen het idee om dat eens te proberen met die gratis lap.

Dit patroon komt uit de Knippie 2-2017 (de bijlage; jurk 112). Ik geef toe; mijn naaiervaring met tricot is weinig tot niets... Ook naai ik weinig van patroon, dus de handigheid mis ik volledig... Het stukje over de halsbies las ik wel 100x, gewoon omdat ik het nog nooit zo gedaan heb. Mouwtjes inzetten had ik nog nooit gedaan (ik maakte tot nu toe mouwloze jurkjes, omdat mouwen inzetten me prutswerk leek...), een beleg moest aan de onderkant gezet worden, ook dat vergde wat kennis die bij mij nog ontbrak...

Maarrrrr, het is gelukt! De tricotsteek zorgde voor een ietwat golvend resultaat, dus ik ben overgegaan op een grote stiksteek en steek met de tweelingnaald voor het stikwerk en de naden met de 4-locksdraad... I love it, toen ineens ging het een stuk gemakkelijker...

Kijk:

Een mini-restje werd een haarbandje (daar was ze het meest verguld over)...

En de achterkant:

Naadband; wat is dat? Gelukkig heb ik dan de persoonlijke helpdesk, bijgenaamd mijn mama... Vrijwel altijd telefonisch bereikbaar :)... Het bleek vervangbaar door gewone vlieseline (dus niet vlieseline voor tricot). Weer wat geleerd... Dat had ik nog wel, dus smalle stukjes langs de schoudernaden en halsnaad aan de achterkant... 

Het was echt een grote lap, dus ik wilde van hetzelfde patroontje de verkorte versie maken, nl. een T-shirt met korte mouw... Ik heb altijd geroepen dat ik geen T-shirts ga naaien, omdat het meer kost dan in de (ruil-)winkel, maar nu heb ik het gedaan... Reden 1 was dat ze met slechts 3 of 4 T-shirts met korte mouw steeds wat krap zat. Ik was maar 1x per week, dus geregeld ging het van de lijn weer meteen aan. Daarbij leek het me leuk het een keer te proberen, omdat ik echt niet handig ben met tricot en het graag wilde leren. Als laatste was de stof gratis, dus zou ik hooguit iets verknippen en was het pech gehad, maar niet meer dan dat... 

Op de grond heb je lekker veel ruimte om te puzzelen met maten en te kijken hoe je het het beste kunt knippen :)... 

Ik zal volgende week de rest even showen... 

Gebruik jij weleens oude kleding/oude stoffen om iets nieuws te maken? 

Heb eerbied voor al wat leeft...

Eerlijk zal ik toegeven dat ik veel te weinig heb onthouden van m'n VWO-tijd tig jaar geleden, maar 1 plaat in het biologielokaal kunnen vele leerlingen zich na heeeeel wat jaren nog herinneren: Een groot wit A4 waar met koeienletters op stond 'Heb eerbied voor al wat leeft. Blijf met je handen van de kraantjes af'. Wat hebben we een grappen hierover gemaakt. De laatste zin spraken we niet al te eerbiedig uit en dat ging over die gaskraantjes die daar op de tafels zaten voor proefjes... En voor ieder die op dezelfde school zat, haha, weet je het nog :P?!

Toch moest ik na zeker 15 jaar gistermiddag weer aan die eerste zin denken... Christilène en Jochanan stonden te popelen totdat Peter thuiskwam. Die was 20 minuten later dan verwacht, dus steeds kijken bij de deur en toen hij er eenmaal was vloog de deur open en riep ik nog net 'binnen blijven...' Ze mogen wel de deur open doen, maar Peter heeft weleens telefoon in de auto, staan de kids al bij z'n deur te springen op hun sokken, dus ze mogen pas naar hem toe als hij op de stoep is en niet de weg over rennen zomaar... 

Christilène zei tegen Jochanan 'niet dood maken, alleen kijken. Dat is een wesp... Neeeee, daar mag je niet aan zitten, je mag alleen kijken. Mooi hè?' Ik vermoedde dat het een bij was en liep erheen. En jawel. Een vermoeide bij. Vliegen lukte niet meer, dus ik liep snel naar binnen, omdat ik eens had gelezen dat je dan suikerwater op een lepel moet doen. Nergens de poedersuiker te vinden (voor snel oplossen), dus maar gewoon een grote schep suiker met water, hoppa, beetje roeren en proberen maar. Heel gaaf om zo samen met de kids te doen, die stonden met hun neus er bovenop natuurlijk... 

Op de foto slecht te zien, maar meteen zag je hoe hij het opdronk. De camera was helaas vol, dus meer foto's maken lukte niet. 

Nu maar hopen dat de bij genoeg heeft gehad en weer nieuwe krachten op heeft gedaan om terug te gaan naar de anderen...

Je kunt ze echt al heel jong oog voor de schepping meegeven. Geen idee of ik de anekdote van laatst heb gedeeld: Christilènes fles en trommel haalde ik uit haar tas, op het aanrecht en wilde het in de vaatwasser zetten. 'Neeeeeee!! In mijn trommel zit wat...' Huh? Ik had toch gekeken, niks gezien. Vaak neemt ze blaadjes, kleiwerkjes, knutsels en weet ik veel wat allemaal niet in haar lege broodtrommel mee naar huis... Ik keek nog een keer en zag niks. Oja, ineens liep er een mier op het deksel. 'Bedoel je die mier?' Glunderend 'Ja! Die was in de zandbak in mijn broodtrommel gekropen, dus toen deed ik de deksel erop en dacht ik 'die kan ik wel mee naar huis nemen...'' Ik zei dat mieren van heel hard werken hielden en vroeg of hij in onze moestuin mocht werken. Dat leek haar een goed plan, dus samen hebben we de mier in de moestuin gezet... 

Ik vind het echt soms beschamend hoe verwonderd kinderen kunnen zijn over een pissebed, een mier, een bij, een slak, terwijl we als volwassenen daar gemakkelijk aan voorbij kunnen gaan... Het maakt me klein, ook wij hurken erbij en genieten samen in het groot van die kleine dingen. Of moet ik zeggen: We genieten in het groot van die grote dingen? 

Heb jij weleens een bij bijgevoerd?

Waarom het stil was op m'n blog...

Mailtjes, berichtjes via Facebook, appjes met maar 1 vraag 'waar ben je?' Nou, even snel een update, we zitten een beetje temidden van een rollercoaster op dit moment...

Tot ons verdriet overleed Peters moeder op Bevrijdingsdag in de leeftijd van 58 jaar (dank voor de lezers die n.a.v. de krantenadvertentie een reactie, mail of kaart stuurden!). Toen ik die week erna 2x in elkaar zakte en me beroerd voelde, gooide ik dat op de weinige slaap, emoties, teveel van alles, enz.

Christilènes feestje ging niet door, die viert ze volgende week vrijdag bij leven en welzijn, onze vakantie werd gevuld met allerlei regeldingen, maar donderdagmiddag voelde ik me zo slecht dat Peter vaststelde dat ik zwanger was. Ik geloofde hem niet. Toch maar een test gedaan en.........

We zijn ZWANGER!! Niet te bevatten, ik kan het zelf nog amper geloven... Ik voel me ontzettend dankbaar, maar het is weer erg pittig (klik even op de link om te lezen wat zwanger zijn voor mij inhoudt)... De rouwdienst/begrafenis heb ik met behulp van medicijnen nog bij kunnen wonen en daarna was de pap he-le-maal op. Ik kòn echt niet meer. Ik ben niet zo zielig in die dingen, maar ik kon letterlijk niet meer op m'n benen staan. In bed gedoken bij m'n ouders waar we de kids ophaalden, daarna naar huis weer in bed en maandag toch maar gebeld met de huisarts. 'Het gaat echt niet meer, ik ben zo ontzettend ziek en al ruim 3 kg lichter :(...'

Deze kent mijn geschiedenis inmiddels, verwees me door naar het ziekenhuis. Dinsdag kreeg ik al een oproep, woensdagmorgen kon ik al terecht en ik ben meteen opgenomen voor een dag waarin ik 2 liter infuus kreeg. Donderdag weer terug voor een 2e lichting. En nog zwaardere medicijnen...

Het ging echt niet meer, ik lag 24/7 in bed en raakte weer in de negatieve spiraal. Ik voel me nu zeker niet fit, maar bij hoe ik me maandag voelde, ben ik echt een ander mens. Ik moet echt heel rustig aan doen (niet aan mij besteed). Lang rechtop zitten gaat niet (en tóch hoop en bid ik dat ik snel weer 1x per zondag een kerkdienst kan bijwonen, afgelopen zondag was ik daar nog te ziek voor), kleine stukjes lopen, kleine inspanningen, maar alles in porties. Waar ik voorheen hop de was aan de lijn hing, deed ik dat maandag per 2 luiers tegelijk, daarna uitrusten en liggen en jezelf hondsberoerd voelen... Ehm, ik kan je zeggen: Dan hangt om 16u je was nog steeds niet aan de lijn ;)... Geloof me: Het moment dat je na zo'n periode van ziek zijn ineens je was in 1 keer aan de lijn kunt hangen, voelt dan als iets waar je dankbaar voor bent... Al die gewone dingen worden ineens speciaal...

Ik voel me happy. Huh? Ja, ondanks dat ik best ziek ben, ben ik echt blij en dankbaar.
- Er wordt veel voor ons gebeden. Op dit moment hebben we best veel voor onze kiezen, maar we voelen ons echt gedragen door ieders gebed. Dank daarvoor!
- Zo ontzettend veel leuke reacties gekregen, warme knuffels en mensen die oprecht blij voor ons waren, we voelen ons gesteund
- Teveel aanbiedingen om op te noemen van familie, vrienden, gemeenteleden, buren, enz. Ze willen koken, oppassen, in de nacht gebeld worden (als het nodig mocht zijn ;)), Christilène naar school brengen, strijken, helpen in het huishouden, me naar het ziekenhuis brengen, en nog véél meer. Wat een zegen, wat een zegen, ik kan er nog steeds niet over uit...
- De zon schijnt :)! Ik heb dinsdag zomaar even in een ligstoel rond 14u buiten gezeten onder de veranda. Deken over me heen. Het was rustig, nog geen kindjes uit school, Jochanan sliep, Peter aan het werk op z'n kantoor. Heerlijk!
- M'n vitamine D is gestegen naar een mooie hoogte, nl. 84 (!!) Wow, ik ben zo dankbaar, want de ampullen krijg ik niet meer weggewerkt, dus m'n stootkuur was nog niet af. De kleine onderhoudsdosis met pilletjes lukt gelukkig wel...
- In het ziekenhuis zijn vrijwillige pianisten die op de vleugel in de hal muziek maken 's middags. Door de medicijnen kon ik weer even rechtop zitten en heb ik zomaar op de gang even ervan kunnen genieten op 2 hoog. Lekker zonder de drukte van de centrale hal, maar wel schitterende muziek. Ook al kan ik dan zelf even niet spelen nu, toch zomaar een cadeautje :)...
- We hebben een echo gehad en daarop onze rijstkorrel gezien ;)... Met kloppend hartje! Wonderlijk hoe dat kan... Ik ben nog maar 6 weken zwanger, maar voor m'n idee weet iedereen het inmiddels. Vorige keren heb ik het met 4/5 weken al iedereen moeten vertellen, bijv. vanuit het ziekenhuis, dus die 6 weken is al een hele mijlpaal (hoewel er al heel wat mensen een vermoeden hadden begreep ik later, omdat ik er zo slecht uit zag... Ahum...)

En die reactie van Christilène was kostelijk toen we vertelden dat we een kindje verwachten: 'Hoe heet de baby?' Hahaha, wij lagen dubbel, zo heerlijk hoe een kind kan reageren... Op haar vraag hoe groot de baby was, antwoordde ik 'zo groot' en hield m'n vingers een paar mm van elkaar. Ze giechelde en ging het tegen iedereen vertellen. De buurvrouw had het al gehoord, vriendinnetjes, op school, iedereen moest het weten 'ik heb een leuke verrassing... Weet je wat? Mijn mama heeft een baby in haar buik...'

Eenmaal thuis van school zei ze 'mam, 1 ding is wel leuk voor jou. We hebben op school met iedereen in de klas voor jou gebeden...' Ahh, smelt...

Hoe nu verder? Nog geen idee eigenlijk. Ik typ m'n blogs vanaf nu in delen en heb gewoon een stuk minder energie dan voorheen. Ik heb leuk werk afgezegd, gezellige bijlessen geannuleerd tot nader orde, ga niet meer mee op schoolreis met Christilène (daar was ze erg verdrietig over, snap ik, ik ook...), enz. Dat zijn dingen die ik vreselijk vind. Ik houd van m'n werk, m'n leerlingen en vind iets afzeggen dat ik heb beloofd afschuwelijk. Maar het is niet meer verantwoord op dit moment. Dan moet je keuzes maken, hoe vervelend ook. Ik blijf bloggen, doe dit voornamelijk liggend (heb in 1 van m'n vorige zwangerschappen zelfs administratief werk gedaan voor een school ;)) en op tijdstippen dat het mij uitkomt. Het kan dus best een keer een week stil zijn, of 2... Het is geen onwil, maar jullie zullen vast begrijpen dat hier thuis nu even voor gaat...

Geniet van het mooie weer!

Terugblik 2017 - Leven van 50 euro per week

En dan nu eindelijk het antwoord op de vraag 'Is het gelukt?' Voor degenen die net meelezen: In het jaar 2017 hebben wij (als vrijwillige uitdaging) geleefd van 50 euro per week met ons gezin van 4 personen...

Even terug naar januari. De uitdaging is om te gaan leven van 50 euro per week voor alle boodschappen, verzorgingsartikelen en wasmiddel, babyspullen, kinderkleding, cadeautjes, haren knippen en autowassen.

Halverwege het jaar heb ik het wat aangescherpt. Ik heb voor Christilènes verjaardag ook de cadeautjes binnen budget gekocht. Voor degenen die het leuk vinden om het terug te lezen: Deel 1 en deel 2. Nog weer later ging ik koopzegels binnen budget erbij sparen. Al met al werd het hierdoor wel een stuk pittiger, waardoor ik soms echt moest bikkelen...

We aten restjessoep, broodpudding van gekregen brood of broodkruimels die we spaarden, restjes-burgers en nog veel gekkere combinaties om maar zo min mogelijk weg te gooien.
Ik maakte cadeautjes van oude kleding of stoffen, bijv. een keukenschortje van een blouse, een stoere spijkerschort van een spijkerjurk, een zusterschortje van een laken, PIP-schortjes van een dekbedhoes en nog veel meer...

Wat hebben we het goed gehad in het achterliggende jaar! Altijd genoeg te eten en genoeg te drinken, nooit honger of zelfs trek hoeven lijden, altijd was er kleding om aan te trekken, genoeg geld om cadeautjes te kopen voor familie, we konden altijd gastvrij blijven en ook onze gasten kwamen nooit iets tekort. Ik geef toe dat er een enkele keer geen koek in huis was, omdat er onverwachts iemand kwam en ik zelfs een keer iemand per abuis een soepstengel aanbood, omdat ik meende niets meer in huis te hebben... Het werd meteen het verhaal van de koek-klucht wat me plagerijtjes opleverde ;)... En we hebben weleens onverwachts eters gehad en echt een 'samengeraapt zooitje' gegeten, oftewel 'van alles wat', omdat we te weinig kliekjes hadden voor 6 personen en zodoende er wat bij maakten, maar wat je misschien als combinatie niet zou bedenken...

Wat heeft het ons gebracht?
- Dankbaarheid met stip op nummer 1. Verder:
- Tevredenheid (wat hebben we het goed, dat realiseerden we ons denk ik veel te weinig)
- Gezondheid (door de 'luxe artikelen' uitsluitend voor het weekend te behouden, zijn we een stuk gezonder gaan leven)
- Creativiteit
- Contacten (wat veel mensen heb ik ontmoet door mijn blog, heel erg leuk! Duizenden mails met reacties, persoonlijke verhalen en meer, dank! Hierdoor 'her-ontmoette' ik diverse mensen uit het verleden. Heel erg leuk!)
- Spullen (gisteren ging de koffiebeker mee die ik halverwege het jaar van een bloglezeres heb ontvangen. Dat ding heeft ons geld bespaard... Daarnaast heeft het gisteren voorkomen dat we nogmaals een discussie kregen over het koffie kopen langs de weg, zoals in week 1 van m'n challenge...  Verder gebruik ik dagelijks een droogrek dat een lezeres me gratis aanbood toen ze begreep dat ik er naar op zoek was - volgens mij heb ik daar nooit over geblogd, moet ik misschien nog eens doen :). Andersom kon ik andere mensen in mijn omgeving weer verblijden, bijv. met kinderbijbels t.b.v. het goede doel die door een lezeres ingezameld werden, schoenendozen die door een lezeres gemaakt werden, enz., enz.)
- Minder afval (doordat ik zelf ben gaan brood bakken heb ik ontzettend veel afval bespaard. Daarnaast gooien we geen eten meer weg. Daar is het ons simpelweg te 'kostbaar' voor geworden)
- Ideeën van bloglezers of aanvullingen op mijn blogs (waarvoor dank!)
- Inzicht in onze financiën (hadden we al best aardig goed voor elkaar, maar ik heb me verbaasd over hoeveel meer inzicht we hebben gekregen door de challenge)
- Inzicht in hoe te leven van een klein budget, voor ons vrijwillig, voor anderen soms een moeten (Dat dit een andere situatie is snappen wij ook...)
- Extra aflossing op de hypotheek
- Extra inzicht in de hypotheek (afgelopen jaar hebben we de tijd genomen om ons te verdiepen in onze spaarhypotheek. Niet dat we er niets over wisten, maar na herhaaldelijke gesprekken, veel erover te hebben gelezen is het veel duidelijker geworden. Door de rentedaling kunnen we kiezen: Óf we gaan als onze rentevaste periode afloopt per maand fors méér betalen door de lagere rentestand, óf we gaan proberen zoveel als mogelijk is deze stijging te beperken door daarvóór zoveel mogelijk af te lossen.
- Publiciteit (dit heb ik me van tevoren ab-so-luut niet gerealiseerd. Ik was er niet mee bezig. 'Doel' was om 1000 pageviews te hebben eind 2017. Het leek me leuk om wat mensen te inspireren... Dat het als een lopend vuurtje zich zou verspreiden had ik niet bedacht. Dat ik een heel rijtje interviews en fotoshoots zou krijgen evenmin...)

Wat was moeilijk?
Om eerlijk te zijn waren dat meer dingen eromheen dan daadwerkelijk de challenge zelf. Het boodschappen doen van een vast beperkt budget ging me al snel goed af. Het bloggen vond ik echter zo leuk dat ik soms middernacht van enthousiasme nog een blog zat te typen... (het tijdstip waarop ik deze blog typ, deel ik wijselijk niet ;)) De cadeautjes bedenken is voor mij niet moeilijk. Ik bruis van ideeën en kan eindeloos dingen bedenken. Het uitvoeren heb je echter ook tijd voor nodig en dat is een terugkerende worsteling. Wat doe je eerst, wat laat je zitten? Ergens moet er ook gewassen en gekookt worden ;)...
En verder; de publiciteit. Ik vind het leuk om anderen te inspireren en vind het niet erg om feedback te ontvangen. De ongezouten kritiek (vaak anoniem), nare reacties, vervelende beschuldigingen heb ik weleens meegenomen naar bed... Mijn rug moest zich duidelijk nog breder ontwikkelen... Ik had hier van tevoren geen rekening mee gehouden, omdat ik op geen enkele manier had verwacht dat ik in een jaar tijd zo'n 1,25 miljoen pageviews zou krijgen en de bijbehorende meningen gratis zou ontvangen... Zelf hanteer ik 'lijkt het me niet? Dan scroll ik door...', maar niet iedereen redeneert zo. Voor nu heb ik slechts eenmaal een reactie verwijderd met daarin taalgebruik dat me niet aanstond, verder heb ik geprobeerd zorgvuldig te reageren op iedereen die iets te melden had. En daarin realiseer ik me dat het onmogelijk is om het iedereen naar de zin te maken. Op een rustige dag komen er 3000 mensen langs, op een drukke dag 10x zoveel. Ik moet de eerste blogger nog tegenkomen die iedere blog voor al zijn/haar lezers kan schrijven. Zoveel hoofden, zoveel zinnen...

En dan nu de vraag: Heb ik het gehaald?

JA!!

Ik heb om precies te zijn nog over:

2 euro en 10 cent.

En ik heb nog een bijna vol koopzegelboekje (ik moet nog 50 zegels, dus het is nu zo'n 45 euro waard...) en een gevulde koel-/voorraadkast.

Aan het eind was het nog wel even lastig, omdat ik geen gebruik meer kon maken van het budget van de volgende week. December is toch best een dure maand... Ik herstelde een tekort in budget nog wel eens in de week of maand die volgde. Die optie bestaat voor december natuurlijk niet. Dus vandaar dat de auto pas zaterdag gewassen werd, omdat ik eerst wilde weten of er nog budget genoeg over bleef ;)...

Het heeft ab-so-luut ons leven verrijkt. Ik kan het iedereen aanraden om het te doen. Het maakt je zo ontzettend veel bewuster, het maakt je echt 'rijker' en dan doel ik niet op het geld...

Welke blog of tip vond je het leukst/heb je het meest aan gehad/inspireerde jou het meest? Ik ben benieuwd :)...

Verlaat cadeau; fluitketel!

Kijk dan wat ik vorige week heb gekocht van m'n verjaardagsgeld :)!!

Het uitpakken op zich was al een feest:

Een nieuwe emaille fluitketel!! M'n waterkoker (van gewoon 'plastic') was al langere tijd slecht. Deed het af en toe niet, dan weer wel. Is al zeker een jaar of 10 oud, dus dat die op het lijstje voor 'kan kapot gaan binnen nu en korte tijd' was wel duidelijk... Al langere tijd wilde ik een fluitketel, maar zulke dingen koop ik niet 'zomaar'. De waterkoker deed het nog, dus waarom zou ik? Toen echter de waterkoker definitief stuk was, Peter nog opperde dat hij hem misschien kon maken, zei ik 'ik koop een fluitketel voor op m'n kookplaat'. De waterkoker bleef nl. heel lang na koken doorkoken, sloeg pas laat af, dus steeds bleef ik er al een beetje bij. Nu vond ik het een mooi tijdstip om afscheid te nemen en een lang gekoesterde wens in vervulling te laten gaan...

Ik viel meteen voor de Le Creuset fluitketel. Ik had een waterkoker van 1,7 liter, maar vond een iets grotere fluitketel (2,1 liter) wel prettig. Vooral met grotere hoeveelheden vind ik 1,1 liter persoonlijk te klein. Inmiddels word ik echt steeds slechter in geld uitgeven, dus ik vond een kleine 60 euro nog een forse uitgave, maar ik bestelde en kreeg nog 2,50 'verjaardagskorting', omdat Peter laatst jarig was. Leuk meegenomen :). Ik heb positieve ervaringen gelezen op Facebook en er werd daar 2x aangeraden om het te kopen via Bol.com omdat hun eventuele klachtenafhandeling en garantie erg goed is. Zo gezegd, zo gedaan en ik zag pas bij binnenkomst dat er 5 jaar garantie op zit. Genieten met een hoofdletter, ik ben er superblij mee :)!

Ooooit, alweer een jaar of 4,5 geleden kochten we op vergelijkbare wijze onze koffiemachine. We wilden heel graag een machine voor koffiebonen, maar het oude koffiezetapparaat (1 euro op de rommelmarkt 2ehands, daarna een kleine 10 jaar in gebruik geweest) deed het nog, werd ook slecht (ging niet meer aan en uit, dus moest middels de stekker 'bediend' worden), maakte kortsluiting vanwege lekkage, dus gaatjes boren in de onderkant hielp om hem nog een paar weken mee te laten gaan, enz. We hadden heeeeeel veel DE-punten gespaard (en anderen spaarden ook voor ons mee) en konden zo voor slechts 3 tientjes een supermooie machine kopen :)... Nieuwprijs was kleine 200 euro (we hebben een soortgelijke machine als in de link, maar dan iets meer opties, ik kan geen andere link vinden). 

Het is niet zo dat ik geen geld heb voor een nieuwe fluitketel/koffiezetapparaat/oid, maar ik probeer zoveel mogelijk eerst het oude 'op' te maken, evt. te repareren (bijv. onze bank of onze mixer) en als dat inmiddels kansloos lijkt en we het al dusdanig lang in gebruik hebben, vervang ik het voor een alternatief waar ik blij van word, wat duurzamer/zuiniger is (bijv. verlichting), enz :). 

Hier waart een griepje rond denk ik zomaar... Al vanaf zaterdagavond kwakkelt Christilène en vanmorgen heb ik haar ziek moeten melden op school. Fijn begin van de week... Maandag is meestal een productieve dag waarin ik veel probeer te doen. Ik neem het nu maar even zoals het komt en hoop dat ik m'n broden gebakken krijg, nog wat was kan wegwerken, het eten kan koken en een blogje klaar kan zetten voor morgen.

Zelf ben ik niet helemaal fit, maar ook niet ziek. Erg schor en licht beroerd, maar niet echt heel ziek. Rustig aan dus vandaag, lekker thee drinken en genieten van het mooie sneeuw-uitzicht. Best lekker als je dan niet hoeft te fietsen, dat kwam wel weer goed uit. Hier ligt - ondanks de dooi - op moment van schrijven zeker een cm of 15 en het sneeuwt alweer, dus blij dat ik de deur niet uit hoef vandaag... 

Voor iedereen: Doe voorzichtig op de weg als je weg moet, geniet van alles binnen, steek een kaarsje aan, zet een kop thee of koffie en ga lekker onder een plaid een boek zitten lezen ;)... 

Welk ding of apparaat heb jij vervangen door een alternatief waar je heel erg blij van wordt en lang naar uitkeek :)?

Herfstwandeling; iets met klederdracht, knapzakken, erwtensoep en vuurkorven...

Vorige week woensdagmiddag/-avond hielpen we mee met het organiseren van de herfstwandeling :)... Alle opbrengst ten bate van school, dusss we gingen ervoor!

We ontvingen de gasten met warme chocolademelk/koffie/thee/limonade en een lekkere koek, uiteraard in .....

.... klederdracht (whaaaa, hierbij de beloofde foto's ;)):

Nu nog een keer voor de volgende herfstwandeling zelf zo'n 'pakkie' proberen te naaien :)... In iedere kringloopwinkel kijk ik even tussen de gordijnen, ja echt serieus ;)... Die zwarte stof van de onderrok is vrij dik, niet fluweelachtig, maar ook geen katoen, gewoon ehm... gordijnstof, zo noem ik het :)... Ik zag bij een kringloopwinkel laatst exact die stof die ik zocht. Alleen; appelgroen, tsja... Toch maar laten hangen... Mocht iemand een idee hebben waar ik (goedkoop!) aan dit soort zwarte stof kan komen; laat het me even weten, alvast bedankt!

Vooraf hebben we allerlei voorbereidingen gedaan, van worst snijden tot soep koken, van spullen klaarzetten tot gasten ontvangen...

Alle kinderen kregen een knapzak met lekkers. Het zag er erg leuk uit! 

En de gids vertelde over het bos, allerlei weetjes, interessante informatie, dingen die er beleefd waren of die je ter plekke zag. Zoals bijv. deze grafheuvel:

Na een wandeling van zo'n 2 uur kwamen alle gasten weer terug. Wij hadden ondertussen hard doorgewerkt en in het midden stond een enorme ketel boven een knapperend vuurtje met daarin ...... erwtensoep! Grote schalen met gesmeerd roggebrood met roomboter/spek, stokbroodjes, kruidenboter, enz. Overal heen vuurkorven, stoelen/krukken eromheen en de kinderen konden hun eigen broodjes bakken. Uiteraard op een stok boven een vuurtje. Fan-tas-tisch vonden ze dat natuurlijk...

Leuk hè :)? Wij hebben echt genoten... Wat restte was een hoop opruimen, wasmanden vol vaat en vuilniszakken vol wasgoed... Een mooie opbrengst voor school en daarna gingen we toch heerlijk een nachtje weg, dus kon ik fijn uitrusten...

Eenmaal thuis na die nachten weg kwam het werk in volle hevigheid op me af... Maar liefst 5 trommels was lagen op me te wachten. Het was wisselvallig weer, dus vrijdagavond startte ik dapper met 3 trommels. Toen hingen echter m'n rekken bommetjevol en kon ik nergens meer wat kwijt met een beetje orde (als het moest had ik alle deuren/verwarmingen/enz. vol moeten hangen, maar ik had geen zin om dat te doen). Zaterdag meteen weer een trommel gedraaid, maar de rest was lang niet allemaal droog. Op de zakdoek nauwkeurig kreeg ik deze 4e trommel op m'n rekken erbij door de droge was af te halen. De 5e heb ik dus laten staan en gistermorgen vroeg opgehangen. Snel de rest allemaal afgehaald, want..... deze week ben ik aan het werk. Fulltime... 

Geweldig leuk om te doen en we eten dus beetje simpel (gisteren de beruchte 'zweet-en-zuur-saus' met rijst :P, vanavond soep met zelfgebakken stokbrood). 

Een hele fijne dag allemaal!

Eet jij weleens 'makkelijk' als je weinig tijd/energie hebt? Wat eet je dan zoal? Voor nu heb ik m'n weekmenu al klaar, maar ik heb wel vaker weinig energie/tijd, dus diepvriesrecepten (vooraf klaarmaken) of snelle recepten zijn meer dan welkom! Alvast bedankt!

75% voorbij - ons leven van 50 euro per week

Het is alweer even geleden dat ik een update plaatste van onze financiën. Bij deze dus weer de vraag: Hoe gaat het? Het is extra spannend, omdat ik eind juli schreef dat ik koopzegels wilde gaan kopen binnen budget. Dat hield in: 10% minder budget...

Ik zeg eerlijk; het waren best pittige weken... Niet dat ik het perse zo ervaren heb, maar volgens mij heb ik voor het eerst een keer bijv. het kopen van kaas over het weekend heen geschoven (omdat ik dan nieuw budget had), een weekend zonder chips gedaan en we hadden een keer geen sap/frisdrank/koek in huis (voor koek had ik wel alle ingrediënten, maar geen tijd genomen om het te bakken). 

Daar kwam bij dat ik veel uitgaven had, want Jochanan was jarig (dus tiramisutaart en nog een appeltaart/frisdrank/lekkers/enz.) en we hadden jongerenavond van de kerk (1x per 3 maanden zijn alle 15-plussers dan welkom, be-re-gezellig!). Voor mezelf heb ik de uitdaging iets lastiger gemaakt, want het geld dat de jongeren betalen voor de avond tel ik NIET op bij mijn budget, terwijl ik de boodschappen die ik doe voor de avond WEL meetel in het budget. Ik hoef de meeste pubermama's niet wijs te maken hoe gezellig veel eten er op een avond doorheen gaat ;)... We zorgen altijd dat er genoeg is. We weten nooit hoeveel er komen en omdat we de week ervoor ook al van Jochanans verjaardag veel taart hadden gegeten in een week tijd had ik liever iets wat ik in kon vriezen. Ik besloot 2 plaatkoeken te maken. Die verdeelde ik in totaal 30 stukken, dus we hadden heerlijk grote koeken. Beetje poedersuiker erop en lekker smullen. Verder koop ik dan altijd 2 flessen frisdrank van elk, nl. cola, sinas, cassis, 7-up en 1 spa rood. Daarnaast had ik 3 pakken sap, stuk of 4/5 zakken chips en bladerdeeg met curry gekocht. Frikadellen had ik nog over van Jochanans verjaardag, dus ik besloot frikadelbroodjes te maken om zo m'n vriezer langzaam maar zeker leeg te maken. We aten maar liefst meer dan 30 (!) frikadelbroodjes, hahaha, heerlijk :)... Het supersnelle simpele recept hoop ik even te plaatsen als ik de foto's online krijg. Staan op 3 verschillende toestellen (hoe handig kan het zijn ;))... Deze heb ik alvast gevonden:

Ennuh, de plagerijtjes waren niet van de lucht natuurlijk... 'Lust je nog wat drinken?' 'Als het uitkan, graag...' 'Jongens, pak maar nog wat chips hoor, het staat ervoor...' 'Ja, maar straks hebben jullie morgen niks meer, die arme Peter...' Haha, ik weet meteen weer dat ik niet anoniem blog. Dusssss: Voor als jullie dit lezen: Het bewijs ligt er (en dat ZEI ik toch al): Het kan priiimaa uit, wanneer komen jullie weer :)?? Ik vond het weer supergezellig en heb wel weer zin in een leuke avond ;)... 

Verder kookte ik nog voor anderen, aten er mensen mee, kortom; er was genoeg voor iedereen. Toch was ik ook dankbaar met bijv. de mega-courgette en de krop andijvie die ik lekker uit de tuin van de buurvrouw kreeg. Ze waarschuwde dat de megacourgette mogelijk niet zo smaakvol was. 'Weggooien kan altijd nog' zei ik, dus ik sneed de stugge schil en grote zaadlijsten weg en het vruchtvlees gebruikte ik een keer op pizza, nog een keer in lasagne (doe ik groentesaus - zoals die van de macaroni bijvoorbeeld - om en om met een laagje courgetteblokjes in de oven. Ik vind met gegrilde courgetteplakken lekkerder, maar ik moest echt ruimte creëren in de vriezer, dus maar een keer zo) en nog in de macaroni. De andijvie eet ik eigenlijk altijd in stamppot rauwe andijvie, maar ik kon het niet wegkrijgen i.v.m. m'n eigen gekochte groente, dus na 2 dagen in een emmer water hebben we het gesneden en ingevroren. Daarna heb ik een keer gezegd 'ik kan het weleens proberen met ananas' (omdat ik dat toevallig in de kast had staan, leek me wel lekker). Peter vond het niet zo, maar ik vond het wel lekker fris. De andijvie had ik echter meteen bevroren in de pan gedaan, had ik beter later kunnen doen, want nu was het wel erg zacht geworden. De ananas had ik beter kunnen grillen (was m'n plan, maar lieve vriendin belde en ik nam even uitgebreid tijd voor samen bellen, dus Peter maakte het eten af en wist dat niet ;))...

Voor ieder die nu denkt: Zie je wel, je krijgt al je eten van de buren... Nou, wees niet bang; de krop andijvie was bij AH in die week 0,69 en de courgettes zijn volgens mij continu in de aanbieding bij de meeste supermarkten. Afgelopen week kocht ik er 3 voor 99 cent bij AH... Kortom: Als ik het had gekocht was ik nog voor 1 euro of minder per maaltijd aan groente kwijt...

Daarbij had ik nog een leuk mazzeltje. Gewoon een mini-mazzeltje... Ik zocht mijn kaart voor de ruilwinkel, die kon ik niet vinden. Maar; ik vond wel iets anders... Een envelop met oude zegeltjes van koffie van de supermarkt (ehm, geen idee welke supermarkt) en wat zat er nog meer bij? Een rolletje koopzegels van AH! Huh?! Een beetje verkleurd... Die zegels moeten al zijn meeverhuisd hiernaartoe. Peter heeft denk ik een keer boodschappen gedaan bij AH en in z'n onwetendheid slimheid 'ja' gezegd op de vraag of hij koopzegels spaarde. Hij spaarde die nl. niet, maar schijnbaar heeft hij wel die zegels bewaard. Het waren er maar liefst 78 (!)...

Wauwww, ineens had ik dus 2 extra pagina's vol uit m'n boekje... Ik hoef nu nog maar een kleine 3 pagina's (totaal rond de 100 zegels geloof ik dus half oktober heb ik hem vol denk ik... Ik heb alle keren zegels gekocht, dus zelfs op momenten dat ik niet binnen budget kon kopen, heb ik ze toch gekocht en de week erna zuiniger geleefd. 

Kan het dus met minder? Ja, dat kan! Voor ons is dit echter het kritieke punt denk ik. Dat heb ik al eerder genoemd. Je kunt ook met 45 euro (waarvan zo'n 35-40 voor boodschappen) gezond leven (groenten en fruit heb ik nooit hoeven missen). Zelfs gastvrijheid was geen probleem, zoals je hierboven kunt lezen. Je levert dan echter zelf iets in, zoals ik hierboven schets. 

Voor ieder die nu denkt 'ahh, wat sneu...' Nou, wees niet bang, dat zijn we allerminst ;)... Het is echt een uitdaging en we zijn blij met alles wat we hebben. Er zijn mensen die het wekelijks met minder moeten doen, dus ik zal de laatste zijn die een klaagzang ophangt. Moet je zien wat we iedere dag hebben om te eten... Versgebakken brood van goede kwaliteit (ook hierin kan ik nog een stuk goedkoper door het meel bij de supermarkt te kopen, dat doe ik niet, omdat ik het lekker vind van de molen en het van goede kwaliteit is), we eten dagelijks fruit en groente en komen niets tekort. Hoe gezegend kun je jezelf dan voelen :)... 

En nu? Voor volgende week heb ik nog 37,61 over om boodschappen van te doen. Dit komt omdat ik afgelopen weken ook nog cadeaus heb gekocht binnen budget van totaal 25 euro. Om die reden moet ik dan - samen met alle extra's die tussendoor kwamen - iedere week met iets minder toekomen... Totaal budget dus nog geen 35 euro, want ik wil koopzegels kopen ;)...

Gaat dat lukken? Vast wel. Peter eet vanavond en zaterdagavond niet thuis, dat scheelt een grote eter. Verder heb ik nog een lasagneschotel in de vriezer staan, die kan ik dus ook nog een avond eten. En ik heb nog wat vlees in de vriezer, wel genoeg voor deze week. Wat appels heb ik nog, rest van het fruit moet ik nog kopen evenals eieren en groenten. Voor die 35 euro kun je aardig wat kopen dacht ik zo ;)...

Ook kan ik nu natuurlijk bedenken dat ik gewoon over een paar weken maar liefst een weekbudget extra te besteden heb (!) Best veel voor ons. Ik ben nog aan het beraden wat ik daarmee ga doen. Bewaar ik het voor eind van het jaar? Of voor Peters verjaardag eind november? Of stop ik het bij het vakantiebudget in? Of ......................? Ik ben er nog niet uit ;)... Ik heb gewoon moeite met geld uitgeven, geen idee of ik 100 euro zou op krijgen in de supermarkt... Wie weet wordt dat mijn volgende uitdaging ;)...

Als je zou moeten, zou je dan (met wat je nu op voorraad hebt) een week kunnen leven van 35 euro (met 4 personen, dus bijv. 25 euro voor 2 personen, 50 euro voor 6 personen, beetje zelf invullen - het gaat om het idee)? Even puur voor boodschappen, dus geen wasmiddel, enz. meerekenen.

Wat zou je allemaal kopen als je 2x je weekbudget (in mijn geval dus 100 euro) te besteden zou hebben in de supermarkt? Zou je je voorraad uitbreiden? Extra lekkers kopen? Of extra groenten inmaken voor 'mindere tijden'? Of ...............? Ik ben benieuwd!

Fijne (werk)week iedereen! Oja en het mobiel-verhaal is voor nu opgelost - update onderaan m'n blog van vrijdag). Dank ieder voor het meedenken!

Verdriet en dankbaarheid...

Woensdag en donderdag hebben 2 jonge mensen uit onze naaste omgeving ernstige ongelukken gehad met de auto. Is de ene er 'slechts' met enorme spierpijn (die heel lang kan aanhouden) en een auto die totalloss is afgekomen, is de ander er ernstig aan toe en ligt nog wel even in het ziekenhuis :(...

Dit bracht me weer terug naar ruim 7 jaar geleden. M'n lieve vriendin kwam om bij een auto ongeluk met haar vriend en zijn broertje. 3 jonge mensen werden op het alleronverwachts weggenomen uit het leven. Zomaar totaal onverwachts woensdagavond condoleren, donderdag een dubbele begrafenis, donderdagavond condoleren en vrijdag een begrafenis. 

En praktisch: Een zwarte jas kopen. Ik weet na al die jaren nog de verkoopster die (op mijn vraag of ze ook een zwarte jas had) lacherig antwoordde 'nee, alleen deze taupekleur. Of je moet hem verven, haha...' Ik ben niet snel boos, maar vond het zo tactloos dat ik haar toebeet 'goed idee, het is voor een begrafenis van 3 jonge mensen...' en ben zo de winkel uitgelopen. Later in de winkelstraat toch geslaagd. Na het afrekenen: 'Veel plezier ermee!' en een allerliefste glimlach van de verkoopster. Zo goed bedoeld, maar ik was te moe en verdrietig om er nog op te reageren... En dan al die onbenulligheden waar schijnbaar mensen zich druk om kunnen maken... De rij bij de kassa, een auto bij het verkeerslicht die niet meteen optrekt *toeeettt!!*, onenigheid over een kleinigheid, broodbeleg dat je niet aanstaat, enz... Dit soort gebeurtenissen zetten je terug... Waar maken mensen zich druk over? Er is maar één ding dat telt: Ben je bereid om God te ontmoeten? 

Ik herinner me ook nog m'n lieve klas waar ik veel lief, maar helaas ook veel leed mee heb gedeeld. We waren erg gek met elkaar. Toen ze bij de lunch hun tas gingen halen van de gang, bleven de meiden lang weg. Ik was al een beetje kribbig 'waar bleven ze nu?' en liep erheen. 'Dames...' maar meer kwam er niet, want daar kwamen ze, 1 voor 1: 'Gecondoleerd juf' en liepen in een rijtje langs mee heen. (9/10 jaar waren ze ongeveer). Het ontroert me nog als ik er weer aan terugdenk... 

We zijn dankbaar dat het zo 'goed' is afgelopen met de ongelukken afgelopen week. Ondanks de (ernstige) verwondingen zijn ze allebei nog in leven.
Het was afgelopen woensdag op sommige plaatsen heel slecht te rijden op de weg. Toen ik op de A20 reed richting het kraambezoek (Peter al afgezet bij z'n werk, dus ik was alleen met de kids) reed ik onder een brug door waar water lag. Je mocht er 80 km/u, ik reed niet hard. Ik zag een plas onder de brug, maar schrok me beduusd toen ik erin reed. M'n auto kreeg een stevige schok, de snelheid schoot omlaag en m'n hart sloeg over... Door m'n hoofd flitste 'aquaplaning'. Met dat ik in een seconde m'n stuur nog stevig vastgreep, had ik alweer 'vaste grond' onder de wielen en de weg werd vervolgd alsof er niets was gebeurd. 'Mam, wat gebeurde er...?' In m'n binnenspiegel zag ik de vrachtwagen achter me erdoorheen rijden. Metershoog spatte het water op. Toen ik weer bij m'n positieven was, heb ik meteen de politie gebeld om melding te maken richting Rijkswaterstaat (ik wist dat nummer niet uit m'n hoofd, wel het landelijke politienummer. Oja en ik bel handsfree). Ze waren ervan op de hoogte... Ik heb er niets meer van gehoord, dus hopelijk zijn er daar geen ernstige ongelukken gebeurd. 

Na de berichtjes over de andere ongelukken besefte ik dat het ook mij had kunnen overkomen...

Zo vermenigvuldigen de gedachten hier en staat m'n hoofd even niet naar budgetten, recepten, cadeau-ideetjes, enz... Fijn dat Peter vrijdagavond, zaterdag en zondag vrij is en we niet heel veel op de planning hebben. In huis is altijd genoeg te doen, maar ik kan me er moeilijk toe zetten. En als ik eenmaal begin ga ik op 'standje onbenullig' zoals Peter me dan verwijt, omdat ik dan alles tegelijk wil en mezelf overvraag... Nu kan hij me mooi in de gaten houden en hij wil vast helpen met het 1 en ander...

Bidden jullie mee om een voorspoedig herstel van de jonge mensen en voor degenen die om hen heenstaan? 

Mooiste boeket aller tijden!

Deze foto's spreken voor zich... Christilène ging met Peter op pad voor wat kleine dingen voor in de schuur (ophanghaken voor tuingereedschap en een ophangbeugel voor de tuinslang (de vorige is al poos geleden gesneuveld, maar een losse tuinslang in de schuur is waardeloos). Voorheen hing het tuingereedschap bovenin tegen het dak in een systeem, maar als dan de bezem onderin lag, moest je behoorlijk wroeten en eerst alles eruit halen voordat je de bezem had. Niet handig, maar meer ruimte was er niet. In de nieuwe schuur hebben we een klein wandje waar het tuingereedschap tegenaan kan hangen. Heerlijk, lekker makkelijk voorhanden en netjes opgeruimd nu...

Maargoed, ze gingen dus samen op pad... En.... Christilène plukte een boeket voor me... Ze kwam binnen met glimoogjes, het boeket achter haar rug (stel je voor, met van die enorme stelen en wortels er nog aan, links naast haar staken de zanddruipende wortels uit en rechts de bloemen...) 'Mam, mam! Ik heb een verrassing voor je en het zit achter m'n rug... Jij weet lekker niet wat het is hè?' Heer-lijk!

Ik had nog een grote weckpot (liter of 4 denk ik) en meteen wilde ik het boeket daarin zetten. Even afgestoft en schoongemaakt en ziedaar:

Alle kleuren van de regenboog:

Mooi hè?

Ze staan weer binnen, maar op de achtergrond zie je dus ons nieuwe schuurtje... 

Ze passen ook prima op onze buitentafel - helemaal in stijl :)...

Gratis genieten dus! Dit stond langs de kant van de weg. Vorig jaar stond het ook in ons dorp, nu heb ik het niet meer zo uitgebreid gezien. Je schijnt ook zelf dit soort mixen eenvoudig te kunnen zaaien. Misschien een ideetje voor volgend jaar als het in je dorp/stad niet te vinden is ;)...

Gratis lekkers en meer

Als je langer meeleest weet je inmiddels dat het hier zo ongeveer functioneert als een inloophuis... Het loopt hier af en aan en een onverwachts bezoekje van deze of gene, een paar extra eters aan tafel is hier bijna eerder regel dan uitzondering...

Zo ook vorige week :)... Iedereen snapt meteen weer hoe het komt dat ik uitkom met m'n budget, hahaha ;)...

Visite bracht een doosje chocolaatjes mee, mmmm lekker!

Onverwachts kreeg ik de vraag of ik iemand wilde helpen met een sollicitatiebrief. Meteen maakte ik m'n agenda van 's middags leeg en zei dat het wel kon. Dat soort dingen moeten gewoon snel eigenlijk vind ik zelf (als het kan natuurlijk, maar ik heb m'n was en strijk gewoon uitgesteld :)). Als dank (wat ik echt niet nodig vond!) kreeg ik een zak Haribo-zakjes en een VVV-bon. Nogmaals dank, maar had echt niet gehoeven, ik doe het graag voor je :). Christilène heeft de zak gespot en kijkt er helemaal naar uit dat ze zaterdag een zakje mee mag nemen... Ze heeft het er steeds over ;)... Lekker voor in de vakantie, wat een luxe, zulke dingen krijgt ze thuis nooit, alleen bij opa's en oma's ;)...

Van iemand (Albert Heijn?) kregen we dit door de brievenbus. Geadresseerd en wel. Het maffe is alleen dat ik helemaal niet zo'n apparaat heb. Huh? Hoe kom ik hier in vredesnaam aan? Kan iemand er iets mee? Super-de-luxe doosje met 2 capsules erin... Gratis af te halen, mail me maar even (adjemusic@gmail.com)

M'n ouders belden zaterdag of ze even konden langskomen. Peters voorwaarde 'als je maar wel appeltaart met slagroom meeneemt...' Owwww, mijn ouders zijn dan ook nog zo gek dat ze dat gaan doen... Dus, ziedaar:

Peter bofte deze week, want zijn ouders waren ook een avond geweest en je raadt al wat ze meenamen; Appeltaart :)...

En ik ben verzot op cappuccino met slagroom (oeiiii, wat slecht...), dus ik nam het ervan, mmmmm wat lekker:

Ik heb geen foto's van de heerlijke verse soep die Peter maakte en het verse brood en krentenbrood wat we daarna lekker met de hele club hebben zitten eten, heerlijk! Christilène mocht nog even mee naar de winkel en vraagt ze aan mij nooit 'mag ik dit, mag ik dat?', uiteraard aan oma wel... Ze weet dat ze meer kans heeft en jawel, oma deelde uit, een zakje chips, een reep chocola en een pakje kaiserbroodjes om af te bakken... Ahum...

Door Christilène word ik overal voor geroepen... Ze kan - net als wij - heel erg genieten van kleine dingen. 'Mam, kom es kijken! Een heel klein babymiertje...' Dat soort verwondering, echt heel mooi! 

Vorige week moest ik weer komen kijken en ook een foto maken stond op het wensenlijstje... Een 'lieve-beestje' op die paarse bloemen (m'n lavendel dus)... Heel voorzichtig hield madammeke het takje vast 'kijk es hoe 'n schatje, mam!' Je zult begrijpen dat ik ter plekke smolt ;)... 

Uiteraard spreekt het voor zich dat ik het volledig onnodig vind als visite iets meeneemt. Ieder is welkom, ook zonder iets (ik heb van de week ook visite gehad zonder iets, die zijn ook binnengelaten ;)). Als iemand komt is al leuk genoeg!

Toch blijf ik merken dat ik van dit soort extra's erg kan genieten. Veel meer dan vroeger lijkt het wel. Misschien omdat we nu minder snoepen dan voorheen? Of omdat we minder extra's/luxe dingen kopen dan voorheen? Of ..........? Ik weet niet waarom, maar we zijn echt heel dankbaar dat we ondanks ons erg lage budget onze gastvrijheid kunnen blijven behouden. Misschien dat dat wel 1 van de belangrijkste redenen is waarom het makkelijker vol te houden is dan dat ik misschien had kunnen denken. Juist die mensen om ons heen, de gezelligheid van anderen, het samen koffiedrinken/eten/enz., het onverwachtse binnenvallen van velen, enz.; Wij houden ervan :)... 

Dankbaar!

Zaterdag schreef ik al dat we 's middags naar de kerk zouden gaan om met elkaar te zingen en aansluitend te eten. Toen Christilène uit de douche kwam dacht ik ineens dat kruislings invlechten misschien leuk was. Ik heb het nog nooit gezien of gedaan, maar had een ideetje in m'n hoofd. 

Hmm, niet slecht voor een eerste keer:

Het is erg simpel: Je begint links, vlecht in en gaat richting rechts, daarna weer naar links. Vervolgens heb je nog 3 stukken met haar over. Je begint rechtsvooraan, vlecht even een stukje gewoon (dus niet invlechten) om over de vorige vlecht heen te komen) en gaat links weer verder, pakt hier weer alle haren mee, dan weer een stukje gewoon vlechten en rechtsonderin afsluiten met een stukje invlecht. 

Met dat ik het schrijf krijg ik wat meer ideetjes. Is m'n uitleg met foto's zo duidelijk? Vinden jullie het leuk als ik nog eens zoiets plaats? Ik vind vlechten leuk en het is 1 van de weinige dingen die goed blijven zitten bij Christilènes gladde dunne haar. Ze zit niet superstil, maar ik beweeg een beetje mee en het is best toonbaar en ik denk dan altijd maar 'tegen de tijd dat het pauze is op school zal het wel steeds minder worden ;)...'

Nougoed, toen we klaar waren stapten we in de auto met elkaar tegen 17u.

Bij de kerk was het al een gezellige drukte en nadat we wat gedronken hadden, schoven we in de kerkbanken en zongen we wat psalmen en liederen met elkaar. 

Jochanan had een 'vriendje' voor zich :). Een ander jongetje uit de kerk stond met de kinderwagen voor hem en ze keken naar elkaar, superschattig. Jochanan is dol op zingen en muziek en luisterde muisstil. Met z'n rammelaar zorgde hij zelfs voor een extraatje ;). We zingen thuis geregeld bij de piano en hij komt bijna uit z'n stoel van enthousiasme, zo geweldig vindt hij het...

Ennn; je kon zelf limonade tappen door op een knopje te duwen in zo'n karretje... Favoriet natuurlijk bij de kinderen...

Na afloop hielpen we met een groep nog even opruimen en kwart over 8 waren we weer thuis. 

En nadat we de broden hadden gesneden, boel hadden opgeruimd en gezogen, schuurdeuren weer voorzien van deurbeslag, enz. gingen we ietwat aan de late kant naar bed...

Maar: Wat voel ik me een dankbaar mens. We kwamen 6 jaar geleden nieuw binnen in de kerk, kenden niemand maar meteen voelden we ons thuis. Met maar liefst ruim 150 gemeenteleden met elkaar in harmonie zingen en eten; dan voel ik me gezegend. Bedankt allemaal, fijn om bij elkaar te zijn!